محمد تاجیک : حبیب رضایی بازیگر مطرح سینمای ایران دوران هشت ساله دولت قبل را دوران تاریکی خواند و گفت : باید مراقب باشیم که این دوران تاریک دیگر برنگردد.
یه گزارش سینما سینما ،حبیب رضایی که در مراسم افتتاحیه فیلم ” دونده زمین ” ساخته کمال تبریزی در سینما فرهنگ سخن می گفت تاکبد کرد :فیلم ” دونده زمین ” درواقع باور ما و گروه فیلمسازی این فیلم از زمانه ودوران تاریک هشت ساله ای است که در آن بوده ایم .امیدواریم این یاد آوری برای ما بشود که هر زمان تاریکی ممکن است دوباره برگردد.باید مواظب باشیم برنگردد.مهمتربن نکته من دراین فیلم همین بوده است . خود من نیز، دراین که دراین تجربه جنون آمیز شرکت داشتم خیلی خوشحالم .کمال تبریزی هم دراین مراسم فیلم ” دونده زمین ” را بک فیلم تجربی دانست و گفت :ما دراین فیلم با یک موقعیت کامل واقعی ورئال روبرو بودیم و باید قصه مان را با آن واقعه منطبق می کردیم .یعنی از این آدم می خواسنبم که مثلا مسیرش را طوری تغییر بده که از مسیر قصه ما عبور کند .در فیلم فضایی که قهرمان فیلم وارد ایران می شود استنباط شخصی فیلمساز از موقعیت ایرانیانی است که در آن مقطع به سر می برند .چون ما فیلم را در دوره هشت ساله معروف ساختیم، روستایی که قهرمان فیلم وارد آن می شود آن روستا از نظر من ،ادمهایش شبیه آدمهایی هستند ویا شدند که ما دردوران هشت ساله می دیدیم .در پایان فیلم کورسوی امیدی به وجود می آید کما اینکه الان هم ما در چنین نقطه ای حضور داریم .کمال تبریزی درادامه گفت :فیلم دونده زمین یک فیلم کاملا تجربی است و حتی نحوه ساخت آن هم تجربی بوده است.ساخت فیلم متکی به حضور یک کمدین ژاپنی است که تصمبم می گبرد دور دنیا را بدود ویک رکوردی را ثبت کند.با اطلاعاتی که ما داشتیم به او در خواست همکاری دادیم واو فقط به ما “ده روز” فرصت داد.علیرضا شجاع نوری تهیه کننده این فیلم نیز دونده زمین را یک تجربه بسیاردلنشین دانست وگفت :با نوعی از جنونی که ماداشتیم باعث شد که به سمت ساخت همچنین سوژه ای برویم .خوشحالم که این فیلم را ساختیم .دونده زمبن اکران خود راپس از شش سال توقیف در گروه هنر وتجربه آغاز کرده است .
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد





