سینماسینما، ترجمه: عقیل قیومی – ساعت هشت صبح یکشنبه بیستوسوم فوریهی ۱۹۶۹، میدان de lEtoile را برای بازسازی رژهای عجیب خلوت می کنند و «ارتش سایهها» دوازدهمین فیلم ژان پیر ملویل متولد می شود؛ فیلمی که یادآور خاطراتیست تلخ.
ملویل: « خاطرات بد خوش آمدید. شما بخشی از جوانیام هستید. من دیگر هیچ خاطرهی بدی ندارم؛ به ویژه دربارهی آن دوره.»
ذهنِ رهای ژان پیر ملویل تناقضی در خود دارد: « تنها دلیلش این است که من یک یهودی اهل آلزاس هستم و این معنیاش این نیست که سر و کاری با جنگ نداشتهام؛ حتی ما بیش از دیگران به دفاع از خودمان نیاز داشتهایم. خودم در جنگ حضور داشتهام و به ناچار باید دست به اقداماتی میزدم. به ناگهان خود را در کارزار جنگ می یابید و به سادگی هر چه تمامتر به هیئت یک سرباز درمیآیید و دور ماندن از چنین وضعی دشوار است. اگر من جذب کتابهایی میشوم که مبنای فیلمهایم قرار میگیرند، به این دلیل است که چیزی در آن شخصیتهاست که آنان را وامیدارد به پیش بروند.»
ژان پیر ملویل دو سال بعد از «سامورایی» رفت سر وقت «ارتش سایه ها»: «به طور میانگین هر دو سال، یک فیلم ساختهام. فیلمساز نباید مجوز فیلم ساختن بیش از این را به خودش بدهد. تقلایی بیش از این دیوانگی ست.»
ملویل در میان کارگردانان فرانسوی تنها کسیست که به سختی میشود سر از کارش درآورد. « من آدمی دَمدَمی هستم. وقتی با بازیگرانی کار میکنم که دوست دارند بهشان خوش بگذرد و حالوهوای بگوبخند و شوخی را دوست دارند- چون که خودم دمدمی هستم- وظیفه ی خود میدانم که همدستشان شوم و حتی خودم راهشان بیندازم. از دیگر سو، وقتی با بازیگرانی کار میکنم که اصلاً شبیه دستهی اول نیستند، طبیعیترم، با خودم روراستترم، یعنی اینکه اصلاً شاد و شنگول نیستم.»

ملویل به عنوان کارگردانِ بازیگران، این قانون طلایی را نوشت: «تو باید یک نقش را از کار درآوری، به دردنخور نباش، آن نقاب دروغین را به چهرهات اندازه کن و هرگز خودت را عریان عرضه نکن»
سیمون سینیوره ستارهی «ارتش سایهها»ست ولی آیا در مورد چنین فیلمی، خود فیلمساز ستارهی واقعی فیلمش نیست؟
مردی که از هر مکتب و دارودستهی آموزشی به دور بود و بهترین فیلمهای نسل خودش را کارگردانی کرد، اینگونه در صدد رفع شبهه از هنر منتسب به خودش برمیآید: « هنرمند تنهاست آن گاه که از بقیهی جهان منفک میشود. پس سینما یک هنر نیست. هنر وقتی اتفاق میافتد که شما ساعت سه صبح در اتاق خوابتان با خودتان تنها می شوید و وقتی که دارید صحنهای را مینویسید، آن موقع است که چیزکی شبیه هنر اتفاق می افتد.»
بله، هنرمند! چه اصطلاح دیگری می توانیم به کار ببریم تا به ملویل ادای احترام کرده باشیم؟
منبع: از متعلقات دیویدی فیلم «ارتش سایهها»
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- درباره آلن دلون/ شوالیه چشم آبی به افسانهها پیوست
- به بهانه وداع با آلن دلون/ دلتنگیهای یک سامورایی
- از سپیدهدمی در چهارباغ عباسی اصفهان تا…/ به بهانهی نمایش «اصفهان در بوق کارخانهها» در رویدادِ هفتۀ فیلم اصفهان
- منتقد سینما: مسعود کیمیایی نزدیکترین فیلمساز ایرانی به جهان ملویل است
- دختری هنرمند در جوانی و روزمرگیهای گریزناپذیرش/ نگاهی به فیلم «حاضر شدن»
- تماشای اعجاز نمای پایانی/ نگاهی به فیلم «منگلهورن»
- مردی دانا، خوش پوش و بلندبالا/ به مناسبت سالگرد درگذشت علی معلم
- مستند «در خود مانده»؛ راویِ رنجهای یک مادر
- در سینماتک اکران میشود؛ میزبانی از «ارتش سایهها» در خانه هنرمندان ایران
- پسرکی شهرآشوب در اصفهان/ نگاهی به فیلم «طلوع جَدی»
- سلام آقای قوکاسیان!
- ما، زاون و آن روزهای زیبا
- خرده روایتهایی پیش از مرگ محتوم/ نگاهی به مستندهای «مهین داستان نانوشته» و «تنگراه»
- اگر بهار زنده می ماند/ «نفس»؛ از کتاب تا فیلم
- تو چطور خدا را ندیدی؟!/ نامه ای به نویسنده ی مطلب یالثارات
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- هرم طلایی مصر به حبیب باوی ساجد میرسد
- سایت داوری «آیین هفت سال سینمای ایران» رونمایی شد
- گرشا رضایی به «امیرکبیر» پیوست
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر





