با وجود آنکه تلویزیون ایران برای خرید پخش زنده بازیهای جامجهانی میلیونها دلار به الجزیره پرداخت کرده، عدم برنامه ریزی و صرف هزینهای به مراتب کمتر از حق پخش در روسیه، باعث شده خبرنگاران صداوسیما فاقد مجوز گزارش زنده بازی از کنار زمین و حضور در مناطقی است که دیگر گروههای خبری اجازه دارند به آنها مراجعه کنند.
به گزارش «تابناک»؛ صداوسیما برای پخش جام جهانی ۲۰۱۸ برنامههای متنوعی ساخته که برنامه اصلی با اجرای عادل فردوسی پور از شبکه سوم سیما پخش میشود و در همین راستا حق پخش بازیهای جام جهانی روسیه به قیمت قابل توجهی از مجموعه رسانهای الجزیره قطر که رایت این بازیها را در اختیار داشت، خریداری شده است.
پیش از آغاز جام جهانی، یکی از مسئولان صداوسیما تاکید کرد که رقم حق پخش این بازیها به ارزشی معادل ۵۰ درصد رقم اصلی خریداری شده است. بر اساس شنیدههای «تابناک» با توجه به درخواست ۱۸ میلیون دلاری الجزیره از کشورهای منطقه، احتمالاً این حق بخش به ارزشی قریب به ۹ میلیون دلار خریداری شده و اکنون شاهد پخش بازیها متکی بر همین مجوز از تلویزیون ایران هستیم.
خبرنگاران اعزامی صداوسیما همچنان از روی سکوی تماشاگران گزارش میکنند! / خبرنگاران تلویزیون را به سالن کنفرانس خبری نیز راه نمیدهند!
با این اوصاف انتظار میرود با توجه به سابقه قابل توجه برنامه سازان تلویزیون که مسافر ادوار جام جهانی فوتبال بودهاند، از این سرمایه گذاری تلویزیون به شکل احسن بهره برداری شود و شاهد گزارشهای فوق العاده اختصاصی خبرنگاران باشیم. با این حال با گذشت چند روز از جام جهانی، تمامی گزارشهای خبرنگاران تلویزیون یا از روی سکوی تماشاگران بوده و یا در خارج از ورزشگاه و معابر مسکو و سن پترزبورگ ثبت و پخش شده است. بخش قابل توجهی از تصاویر پخش شده از شبکههای ۳ و ورزش نیز متعلق به فیفا است که بر روی حساب یوتیوب فیفا منتشر میشود.
این نوع پوشش جام جهانی، چنین گمانه زنی را از سوی برخی رسانهها متبادر ساخته بود که تلویزیون اساساً رایت بازیها را خریداری نکرده و به همین دلیل آی دی کارت خبرنگاری به گروههای تصویری صداوسیما اختصاص داده نشده است. تداوم حضور میثاقی و دیگر خبرنگاران صداوسیما که با بلیت تماشاگران به تماشای بازیها مینشینند و با موبایل در داخل ورزشگاه فیلم میگیرند و با گوشی موبایل از فضای بازیها پخش زنده میروند، به این گمانهزنیها دامن زد.
با این حال بررسیهای «تابناک» حکایت از آن دارد که مشکل اصلی به عدم برنامه ریزی تلویزیون برای حضور در این رویداد بازمیگردد. شبکههای تلویزیونی در گروه بندی متفاوتی از خبرنگاران رسانههای مکتوب قرار میگیرند و برای آنکه بتوانند در جام جهانی روسیه فعالیت کنند باید یک «اتاق خبری / Newsroom» اختصاصی را از میزبان اجازه میکردند و متکی بر همین امکان به آنها آی دی کارت خبرنگاری تعلق میگرفته است.
رسانه ملی با وجود خرید حق پخش، به دلیل عدم برنامه ریزی یا عدم هزینه، از راه اندازی روم اختصاصی در شهرهای میزبان جام جهانی ۲۰۱۸ پرهیز کرده و به همین دلیل تاکنون به خبرنگاران تلویزیون کارت خبرنگاری تعلق نگرفته است. در مقابل، بسیاری از شبکههای تلویزیونیِ دیگر کشورها، اتاق خبری بسیار بزرگ و چند طبقهای ایجاد کردهاند و به شکل متمرکز در حال پوشش جام جهانی روسیه هستند.
بر اساس گزارشهای دریافتی، خبرنگاران صداوسیما در مقطعی حتی فاقد اتاق در هتل برای استراحت بودهاند و از تغذیه مناسبی نیز برخوردار نبودهاند! در این شرایط خبرنگاران صداوسیما نه تنها مجوز حضور در کنار زمین و گزارشهای اختصاصی را ندارند، بلکه حتی دوربین حرفهای را در هیچ بخش از ورزشگاه یا دیگر بخشهای جنبی نظیر سالن کنفرانس خبری نیز نمیتوانند ببرند.
باید دید مشکل عوامل صداوسیما در روزهای آینده با روشهای نامتعارف نظیر رایزنیهای معمول برای شرایط خاص رفع میشود یا همچنان خبرنگاران صداوسیما در حال گردش در خیابانها صرفاً از «حال و هوای بازیها» گزارش میفرستند و از روی سکوی تماشاگران با موبایل فیلم میگیرند و ارسال میکنند؟!
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد





