پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

سید رضا صائمی در ایران نوشت :

همه شواهد و قرائن خبر از تغییر و تحولاتی در سی و ششمین جشنواره فیلم فجر می دهد. چه تغییر در اجرا و برگزاری آن که با خارج شدن برج میلاد به عنوان کاخ جشنواره صورت گرفت و چه ساختار و چیدمان انتخاب فیلم ها که امسال تنها سه فیلم از کارگردان اولی ها به رقابت می پردازند.

اگرچه نمی توان از هم اکنون به قضاوت درباره سیاست های جدید جشنواره پرداخت و چه بسا این تغییرات، نتایج مثبتی هم داشته باشد اما یک نکته را نمی توان نادیده گرفت و آن بی ثباتی و پایداری در سیاستگذاری های جشنواره است. همین که بعد از برگزاری ۳۵ دوره از این جشنواره، شاهد تغییراتی در مفاد و ساختار اجرایی آن هستیم یعنی هنوز از مرحله آزمون و خطا عبور نکرده ایم و به یک ثبات استراتژیک در مدیریت جشنواره به مثابه مدیریت فرهنگی- هنری نرسیده ایم! واقعیت این است که سیاستگذاری درباره سازوکارهای جشنواره بر طبق اهداف آن صورت می گیرد. رجوع به جشنواره های جهانی هم یکی از مکانیسم هایی است که برای شناخت سیاست های اثربخش می تواند مفید باشد. بر این مبنا باید گفت که از جمله اهداف مهم جشنواره ها شناخت استعدادهای خلاق و جدید است که کشف و شناسایی و معرفی آنها به جهان سینما از جمله اهداف مهم برگزاری جشنواره محسوب می شود. اهمیت و ضرورت حضور فیلم اولی ها برخاسته از همین منطق و کارکرد است. در جشنواره فجر خودمان نیز در همین یک دهه اخیر بارها و بارها شاهد درخشش و شگفتی فیلم اولی هایی بودیم که به جشنواره شکوه و اعتبار بخشیدند و چشم انداز تازه ای را در برابر سینمای ایران گشودند. جشنواره هم آیینه و ویترین توان و ظرفیت و دستاوردهای سینمای ایران را به نمایش می گذارد و هم افق های تازه ای را برای آینده سینما رقم می زند. بر مبنای همین منطق، انتخاب سه فیلم اولی در جشنواره امسال می تواند از این حیث ناامیدکننده باشد و چه بسا موجب بی انگیزگی نسل جوان فیلمساز که اتفاقاً خلاق و نوآور هم هستند، شود. از سوی دیگر حضور نام های معتبر نیز می تواند به رونق و اعتبار جشنواره بیفزاید که از این حیث دست جشنواره امسال خالی نیست. حضور کارگردان هایی مثل ابراهیم حاتمی کیا، بهرام توکلی، حمید نعمت الله، پیمان معادی، مصطفی کیایی، احمد رضا معتمدی، باشه آهنگر، خسرو معصومی، محمد حسین مهدویان و… می تواند نوید بخش جشنواره نسبتاً گرمی باشد. جالب اینکه بسیاری از این اسامی تا چند سال پیش به عنوان فیلم اولی در جشنواره حضور داشتند و اگر این فرصت و امکان در جشنواره های قبلی برای حضور آنها فراهم نمی شد اکنون کسی آنها و سینمایشان را نمی شناخت. با این حال حضور این فیلمسازان می تواند ما را به تماشایی شدن جشنواره امیدوار کند. در واقع جشنواره امسال از حیث توجه به کارگردان های فیلم اولی از اهداف و کارکردهای جشنواره دور است اما از حیث حضور فیلمسازان معتبر و صاحب امضا به ماهیت جشنواره نزدیک است تا حاصل این سیاستگذاری در عمل چه باشد. همه چیز روی پرده ها رقم خواهد خورد!