رامبد جوان بازیگر و کارگردان در سی و پنجمین جشنواره فیلم فجر با فیلم «نگار» در بخش سودای سیمرغ حضور یافت، فیلمی کاملا متفاوت از آنچه که تاکنون در کارنامه جوان به ثبت رسیده است.
به گزارش سینماسینما، در این فیلم نگار جواهریان، محمدرضا فروتن، علیرضا شجاع نوری، مانی حقیقی، آتیلا پسیانی و افسانه بایگان به ایفای نقش پرداختهاند. نگار” در جشنواره فجر در ۹ بخش نامزد دریافت جایزه شد و در بخش بهترین موسیقی (کریستف رضاعی) جایزه گرفت.
جوان درباره ساخت این فیلم و ایده شکل گیری آن گفت: عاشق سینمای اکشن هستم و از دیدن این فیلمها بر پرده سینما لذت میبرم. سه چهار سال پیش موقعیتی در ذهن من شکل گرفت و داستانی بر این اساس که دختری در تهران حقش خورده شده است و حالا میخواهد حقش را پس بگیرد، اما هیچ کس او را نمیشنود و به او توجه نمیکند، در انتها این دختر از بس که شنیده نمیشود، دست به کار عجیبی میزند. احسان گودرزی را از تئاتر میشناسم و تجربه خوبی با او داشتم، به عنوان نویسنده ذهن سیال و فوقالعادهای دارد و از آنجا که تئاتری است و خیلی اهل سینما نیست کار با او خوبیها و بدیهای خاص خودش را دارد. زمانی که موضوع را مطرح کردم به همراه نگار و احسان شروع به نگارش قصه کردیم و سپس از کسانی که دوست داشتیم، دعوت به همکاری کردیم.
کارگردان «ورود آقایان ممنوع» افزود: وقتی فیلمنامهنویسی دیوانه مانند احسان گودرزی کنارتان باشد و بازیگری مثل نگار جواهریان هم در تیم خود داشته باشید، نتیجه میشود «نگار»؛ فیلمی که همهچیز آن با هم جور است و حتی بازی غلوشده مانی حقیقی هم در دل فیلم مینشیند و بیرون نمیزند. مهمترین نکته «نگار» این است که همه ما میدانستیم دنبال چه هستیم و چه میخواهیم. من سالهاست دراین عرصه مشغول کار هستم و در این فضا بودم، «نگار» به نظرم یک تجربه لذت بخش برای همه عوامل فیلم است، چرا که همه چیز حرفهای پیش رفته است.
وی درباره بازی گرفتن از بازیگران این فیلم به عنوان کارگردان کار اظهار کرد: یک کارگردان بیشتر یک تماشاچی خوب است و خیلی این طور نیست که بازیگر را در تمام زوایای بازی او هدایت کند. من وقتی بازیگری مثل نگار جواهریان دارم، تنها درباره نقش و موقعیت با او صحبت میکنم و او نیز برای خودش چینش میکند و وقتی به اجرا میگذارد و به آن عینیت میبخشد، من به عنوان کارگردان پیشنهاداتم را به بازیگر میدهم. جایی که کارگردان مجبور است به بازیگر بگوید که بایست کنار و بعد آنچه را که میخواهد بازی کند تا بازیگر متوجه شود، یعنی به عنوان کارگردان بازیگر را اشتباه انتخاب کرده است.

جوان همچنین درباره بازی متفاوت محمدرضا فروتن دراین فیلم نیز بیان کرد: به نظرم محمدرضا فروتن در این فیلم یک اجرای تکمیل شده امروزی، آسیب دیده همان نقشهای قدیم را اجرا کرده است. او همان عاشق، دیوانه، مجنونی است که آمده در این روزگار و حاضر است پدر دختر مورد علاقهاش و خودش را بکشد،عاشقی نیست که بیاید وسط بایستد و بگوید او را میخواهد. در واقع جنس بازی او نیز به نسبت تمام اتفاقات این روزها تغییر کرده است، او عاشق مجنونی است که مانند آدمهای امروز دروغگو شده است.
کارگردان «اسپاگتی در هشت دقیقه» درباره غلو امیز بودن برخی از بازیها و شباهت آن به فضای فیلمهای هالیوودی و تاثیر این فیلمها بر آنچه که ساخته است، عنوان کرد: من به شدت فیلم بین هستم، در واقع خوره فیلم هستم. در همه جای جهان وقتی کاری انجام میدهیم ذهن ما به خاطر اندوختههایمان و آنچه که در ذهن دارد، خیلی چیزها را شبیه به هم میبیند. حتی یک نقاشی را وقتی شما میبینید این اتفاق برایتان میافتد و آشنازدایی میکنید. حتی دکور اینجا ممکن است برای شما یک جای دیگر را تداعی کند. همه چیز میتواند به هم ربط داشته باشد و سینما به دلیل رفتار بشری که در آن وجود دارد، میتواند انسانها و رفتارهایشان را به همه چیز مرتبط کند. وقتی مانی حقیقی در سکانسی فریاد میزند و یک غلو عمدی هم در آن سکانس وجود دارد، میتواند شما را یاد بازی یک بازیگر خارجی بیاندازد، اما اینطور نبود که بخواهیم عین همان بازی را تکرار کند.
جوان در ادامه به ژانر فیلم اشاره کردو افزود: فیلم «نگار» یک فیلم به شدت عاشقانه است. به دلیل عشق پدر به دخترش و دختر به خانواده و به همین خاطر او به این حال و روز در می آید. قصه ما از ابتدا هم یک قصه جنایی – اکشن- معمایی بود.

این کارگردان درباره سایر فعالیتهای خود و تصمیمش برای ساخت فیلم بعدی گفت: کار بعدی را پاییز سال بعد کلید میزنم و یک فیلم عاشقانه تلخ خواهد بود. عاشقانهای دیوانهوار که تماشایش هیجان انگیزخواهد بود. اثری متفاوت که تجربهاش را پیش از این نداشتهاید. قصه آن را باز هم احسان گودرزی مینویسد و جالب است بدانید حال وهوای فیلم در سال ۱۴۲۵ میگذرد.
او همچنین درباره حضور نگار جواهریان در این فیلم نیز اظهار کرد: حتما این تجربه را تکرار خواهم کرد، «نگار» برای من لذت بخش بود و نگار جواهریان بازیگر بسیار خوبی است که تجربه همکاری با او لذتبخش است.
جوان در خاتمه به «خندوانه» اشاره کرد و افزود: «خندوانه» برای من زندگی نگذاشته است و به همین دلیل نمیتوانم در بخشهای دیگر فعالیت داشته باشم. «خندوانه» تا تابستان سال آینده ادامه خواهد داشت و بعد از آن به اتمام میرسد و من میتوانم با فراغ خاطر به کارها و فعالیتهای دیگرم نیز تمرکز کنم.
منبع: هنرآنلاین
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- بازخوانی قهرمان، ضدقهرمان و آنتاگونیست در سریال «وحشی»
- از ۲۵ فروردین؛ سریال هومن سیدی به شبکه نمایش خانگی میآید
- نگاهی به «شیهه»/ به کودکی که هرگز زاده نشد
- ساخت نسخه ویتنامی فیلمی با بازی پیمان معادی و نگار جواهریا
- تیرهتر از شب/ نگاهی به فیلم «مجبوریم»
- نمایش «مخاطب» رفع توقیف شد
- در دیار خود غریب/ نگاهی به فیلم «مجبوریم»
- ققنوسی که از خاکستر برنخاست/ نگاهی به فیلم «مجبوریم»
- با بازی نگار جواهریان، لیلی رشیدی و علی باقری؛ «مخاطب» در تماشاخانه ایرانشهر روی صحنه میرود
- «خاتون» و زنده کردن حس وطن پرستی
- پرسش بیپاسخ درباره ایران/ نگاهی به سکانس آخر سریال «خاتون»
- تهرانی که اشغال بود/ ادای احترام «خاتون» به بهرام بیضایی
- خندوانـه چگونه خندوانـه شد؟
- سویههای تمجیدنشدنیِ سریال «خاتون»
- خاتون خیالی
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد





