رامین پرچمی که فاصله سالهای ۱۳۹۷ تا ۱۴۰۰ را به علت مشکلات مالی در زندان گذرانده است، میگوید از دوستانش خواهش کرده بود سه تومن، پنج تومن، ده تومن و… هرچه قدر میتوانند جمع کنند تا او زودتر بیرون بیاید ولی در نهایت این کار را یک نفر انجام داد؛ مهران مدیری.
به گزارش سینماسینما، رامین پرچمی، بازیگری که نامش در ذهن بسیاری از ما همنشین عبارتهایی چون سریال «در پناه تو»، جواناول تلویزیون در دهه هفتاد، سال ۱۳۸۸، زندان اوین، مشکلات مالی، ندامتگاه تهران بزرگ در جاده حسنآباد قم، ممنوعالفعالیتی و… است در یک گفتوگوی زنده اینستاگرامی از کمکهای مهران مدیری برای تسریع روند آزادیاش گفت.
او که فاصله سالهای ۹۷ تا ۱۴۰۰ را در به دلیل مشکلات مالی در ندامتگاه تهران بزرگ در جاده حسنآباد قم گذراند و کمی بیش از دو ماه است که از زندان بیرون آمده، آن روزها را اینطور توصیف میکند: «از دوستانم خواهش کردم سه تومن، پنج تومن، ده تومن هرچه قدر میتوانند جمع کنند که من زودتر بیرون بیایم. فردایش دیدم اسمم را خواندند و گفتند آزاد. گفتم دوستان به این زودی این کار را کردند؟! دستشان درد نکند! چه زرنگند! که گفتند این کار را یک نفر انجام داده است؛ آقای مهران مدیری. تا آن روز مهران مدیری را از نزدیک ندیده بودم، دستش درد نکند، خیلی لطف کرد، حتی من فکر کردم آقای مدیری کلا در کار خیریه است و پول قرض میدهد و دیده که اوضاع من هم خوب نیست و خواسته کمک کند. بعدا که دیدمش، فهمیدم نه در این فازها هم نیست.»
رامین پرچمی ادامه میدهد: «ما ارتباط گرفتیم و من رفتم خانهشان و یک دست اسنوکر (شکلی از بیلیارد) هم بازی کردیم و باختم و بعدا فهمیدم قهرمان اسنوکر است. گفت سعی میکنم ببرمت «دورهمی»، تا سه، چهار ماه هم در ارتباط بودیم و چه شد و چه نشد و آخرش آب پاکی را روی دستم ریخت و گفت نمیشود و نمیگذارند.»
خبر آنلاین
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد





