شماری از سلبریتیها و چهرههای پرطرفدار سینمایی و ورزشی، از شکل گیری یک بازار جدید در شمال تهران، درآمدی بسیار کلان تر از فعالیتهای مرسومشان به دست آوردهاند و صرفاً با سکونت گاه به گاهی در یک ویلای تفریحی، صاحب آن ویلای میلیاردی شدهاند؛ رویکردی که ظاهراً با پیشنهاد برخی انبوه سازان در مناطق شمالی ایران آغاز و اکنون مرسوم شده است.
به گزارش «تابناک»؛ سلبریتیهای ایران توانستهاند در سالهای اخیر، برخی درآمدهای مشابه سلبریتیهای سایر کشورها را فعال کنند و اکنون شمار بازیگران، ورزشکاران و سلبریتیهای اینترنتی ـ که از طریق تبلیغ یک کالا، درآمدهای قابل توجهی کسب میکنند ـ رو به فزونی گذاشته و این بازار رو گسترش و در حال توسعه است.
البته سلبریتیها روشهای دیگری که چهرههای مشهور غربی به کار میبرند، نیز برای کسب درآمد به کار گرفتهاند و از تبلیغ پزشک، دندان پزشک، مزون و کافه و… که میروند نیز برای کسب درآمد و یا صفر شدن هزینهها بهرهبرداری میکنند و بدین ترتیب، هنرمندان میتوانند با استفاده از شبکههای اجتماعی ـ که محدودیتی برای چنین تبلیغاتی ندارد ـ برای چندصد هزار تا چند میلیون مخاطبشان این تبلیغات مستقیم یا غیرمستقیم را عرضه نمایند.
در این میان؛ اما روشهای عجیبی نیز برای کسب درآمد در حال گسترش است که بیش از آنکه ابتکار عمل سلبریتیها باشد، مدلهای تجاری صاحبان برخی کسب و کارها بوده است. عجیبترین روش، واگذاری ویلا با سلبریتیها برای ارزش مضاعف یافتن مجموعههای ویلا در مناطق مختلف شمال کشور است؛ رویکردی که در گذشته نیز وجود داشت اما اکنون دامنه وسیعتری یافته است.
از گذشته، برخی صاحبان ویلا برای ارزش بخشیدن به یک مجموعه ویلا و حتی فروختن به قیمتی بالاتر از حد معمول، یکی از ویلاها را به قیمتی بسیار نازل به یکی از ستارههای مطرح فوتبال ایران یا یکی از بازیگران مطرح میفروختند. با توجه به رفت و آمد این چهرهها، بازارگرمی صاحب مجموعه ویلا برای فروش سایر ویلاها نتیجه میداد و عرضه مجموعه ویلا در کمال شگفتی با استقبال خریداران روبه رو میشد.
اکنون شمار سلبریتیهایی که این گونه یک شبه صاحب درآمدی میلیاردی میشوند، دو رقمی شده و بر خلاف گذشته این تجارت محدود به انگشتان یک دست نمی شود. هم اکنون بسیاری از سلبریتیها، برای چنین ویلاهایی اساساً رقمی پرداخت نمیکنند و کاملاً رایگان ویلا به نامشان سند میخورد و صاحب یک یا چند ملک میلیاردی در شمال ایران میشوند.
البته عدم حضور مکرر این چهرهها در ویلاهای واگذار شده و یا فروش سریع این ویلاها، باعث شده تا برخی ویلاسازان نیز دست به کار شوند و تمهیدات و تعهدات حقوقی در قبال واگذاری ویلا در نظر بگیرند. از جمله این تعهدات، عدم امکان واگذاری ویلا برای یک دوره زمانی مشخص (دو تا پنج سال) توسط سلبریتی به غیر و تعهد به بهره برداری مستمر از ویلاست.
تخمین زده میشود، یکی از بازیگران که در این زمینه جزو اولینها بوده، درآمدش در چند سال اخیر از این طریق و با مالکیت تعداد قابل توجهی ویلا در نقاط مختلف شمال کشور، از مجموعه دستمزدهایش در سینما و سایر شاخههای هنری که فعال بوده، بیشتر بوده است؛ هرچند به دلیل عدم شفافیت درآمدهای چهرهها در ایران و عدم علاقه مندی صاحبان کسب و کارها به علنی شدن جزئیات این توافقهای مالی، نمیتوان ارزیابی دقیقی داشت.
هرچند طیف وسیعی از چهرههای ورزشی و هنری ایران از دستیابی به چنین درآمدهای محروم هستند، برخی چهرهها که لزوماً بازی درخشانی ندارند، به چنین درآمدهای کلانی دست مییابند که جزو مزیتهای برخورداری از طرفداران میلیونی و محبوبیت و نه الزاماً به منزله موفقیت حرفهای است. دور از انتظار نیست که چنین روشهای کسب درآمد بیش از اینها گسترش یابد.
این فضا البته بسترساز حواشی نیز شده و برخی برای ارزش بخشیدن با املاکشان، بخشی از املاک و یا املاک جنبی را در مالکیت چهرههای سیاسی، فرهنگی یا ورزشی میخوانند و در واقع بدون بخشیدن ویلا سعی میکنند از مزایای تبلیغاتی بهره برداری کنند که در مواردی ـ به ویژه درباره سیاسیون ـ منجر به حواشی و دردسرهایی برای صاحبان املاک که چنین شایعاتی به راه انداخته بودند، شده است؛ بنابراین، اگر قصد خرید ویلا در همسایگی فلان بازیگر زن یا مرد سینمای ایران را دارید، ابتدا مطمئن شوید که واقعاً او صاحب ویلاست و سالی یک بار سری به ویلا میزند!
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد





