تهیه کننده مستندِ سرگذشت دختران تیم هاکی ایران، در جمع خبرنگاران، درباره علت انتخاب «هایده صفی یاری» و «حبیب خزاییفر» به عنوان آهنگساز و تدوینگر فیلم گفت.
چهارشنبه و پنجشنبه گذشته، سالن نمایش «جایی برای فرشتهها نیست» در پردیس سینمایی چارسو و سینماموزه باغ فردوس، غرق جمعیت مشتاقی شد که همگی کنجکاو بودند، سرگذشت جالب دختران تیم اسکیتهاکی ایران را ببینند که نام شان پیش از این با کمپین «مبارزه از من حمایت از تو» بر سرزبانها افتاده بود. سالن پردیس چارسو در نمایش اول به حدی غرق جمعیت بود که عدهای جا برای نشستن نداشتند و به همین دلیل سانس اضافه برای ۱۰:۳۰ صبح روز بعد تدارک دیده شد.
«محمد شکیبانیا»، تهیه کننده مستند«جایی برای فرشتهها نیست» پس از اکران دوم این فیلم در جشنواره حقیقت در جمع خبرنگاران درباره تیم حرفهای که برای ساخت این مستند دور هم جمع شدهاند، گفت:«بعد از تصویب طرح «سام کلانتری» در مرکز گسترش همه عوامل را با مشورت هم انتخاب کردیم. چون نگاه ما از اول این بود کاری بسازیم که برای اکران عمومی در سینما ارائه شود، بنا شد از عوامل سینمای ایران که در حوزه مستند کار کردهاند استفاده کنیم.»
او در ادامه توضیح داد:«این کار با توجه به بودجههای کار مستند شاید تصمیم عاقلانهای نبود اما به نظرم در این که خروجی کار مورد پسند مخاطب واقع بشود تصمیم درستی بود. رضا تیموری به دلیل سابقه طولانی کار با کارگردان و هماهنگی کامل با او برای فیلمبرداری کار انتخاب شد و با پیشرفت کار سه نفر از عوامل سرشناس سینمای ایران هم در ترکیب نهایی انتخاب شدند. «هایده صفییاری»، تدوینگر فعال و خوشآوازه سینما تدوین این کار را پذیرفت، «حبیب خزاییفر»آهنگسازی و «انسیه ملکی» هم طراحی و ترکیب صدا را عهده دار شد و به نظرم هر سه یکی از بهترین کارهای حرفهای شان را ارائه دادند.»
شکیبانیا در پاسخ به این سوال که چطور با بودجه کم مستندسازی از عوامل حرفهای استفاده کردید، گفت:«ما موضوع جذابی در اختیار داشتیم که به نظرمان ارزشش را داشت که برای ارائه آن در سینما تلاش کنیم. از طرفی عوامل به دلیل علاقهای که به موضوع فیلم داشتند کمتر از دستمزد متعارف خود گرفتند و چون هنوز آن هزینه هم برای بودجههای سینمای مستند بسیار گزاف بود توانستیم «محسن شاه محمدمیراب»، سرمایهگذار علاقهمند به کار را دعوت کنیم که علاوه بر سرمایهگذاری در پروژه در بخشی از کارهای تهیه فیلم هم کمکمان کند.»
تهیه کننده«جایی برای فرشتهها نیست» به تجربه لذت بخش همکاری با افراد حرفهای در این مستند اشاره کرد و گفت:«اساسا وقتی با عوامل حرفهای کار میکنی مطمئنی که بعد از توافقات اولیه، کار با بهترین کیفیت انجام میشود.»
او ادامه داد:«حقیقت این است که به دلیل مقتضیات ناگوار بودجهای در سینمای مستند دستمزدی که عوامل کار دریافت کردند از آنچه معمولا در سینما دریافت میکنند کمتر بود و از طرف دیگر کار برای یک فیلم مستند بسیار پر دردسرتر از یک کار شسته رفته سینمایی است اما واقعا عوامل این کار همه با عشق و علاقه کار را پیش بردند و مسائل مالی همیشه در اولویت بعدی قرار داشت و کاستیها و کمبودها تاثیری در کیفیت خروجی عوامل مستند نگذاشت.»
شکیبانیا توضیح داد:«من این را از حرفهای گری عوامل میدانم که پس از توافق و عقد قرارداد، تمام توان خود را برای ارائه یک کار کم نقص انجام دادند. از طرفی جریان گفتگوی حرفهای، سازنده و بدون تعارفات معمول هم بین کارگردان سختگیر و عوامل این کار برقرار بود که به فضای حرفهای کار مربوط میشد.»
فیلم بلند #جایی_برای_فرشته_ها_نیست، آخرین ساخته #سام_کلانترى، مستندساز ایرانى است که داستانى دیدنی را از مسیر سخت زندگی حرفهای اعضای تیم ملی اسکیت هاکی دختران #ایران به تصویر مى کشد. تهیهکنندگی این اثر را محمد شکیبانیا و محسنشاهمحمدمیراب به عهده داشته اند.
این فیلم، در رقابتی نفس گیر به بخش مسابقه بین الملل #جشنواره_حقیقت رسیده و از بین ۸۳ فیلم بلند، براى بخش ملى و سپس از میان ۲۰ مستند بلند براى شرکت در مسابقه بین الملل جشنواره فیلم مستند امسال انتخاب شده است.
آخرین نمایش فیلم در جشنواره حقیقت، جمعه در سالن شماره یک پردیس چارسو، ساعت ۲۰ است.
پایان پیام|
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
