زهرا داودنژاد با اشاره به این که معتمدآریا و سوسن تسلیمی الگوهایش در بازیگری هستند، گفت: همگی ما (خلانواده داودنژاد) در هدف پدرم که سینماست، همسو هستیم و عاشقانه او را به عنوان یک مدیر قبول داریم.
به گزارش سینماسینما براساس اعلام برنامه «باهمستان»، زهرا داودنژاد، بازیگر فیلم “شماره ۱۷ سهیلا” به کارگردانی محمود غفاری که بازیگری را در سال ۷۹ با فیلم “بچههای بد” شروع کرد و فیلمهای” ملاقات با طوطی “، “دستهای خالی”، “نیلوفر” و “کلاس هنرپیشگی” را در کارنامه خود ثبت کرده است، علاوه بر بازیگری در کسوت دستیار کارگردانی و منشی صحنه هم فعالیت داشته و در گفتوگویی درباره این که به عنوان عضوی از خانواده داودنژاد شناخته میشود و اینکه آیا سایه پدرش (علیرضا داودنژاد) تاثیری در کسب جایگاهی مستقل در سینما داشته است، بیان کرد: عضو این خانواده بودن لذتبخش است ولی بیتأثیر نیست و نمیشود منکر تأثیر شد. البته پارتیبازی نشده و خودم زحمت زیادی برای این جایگاه کشیدم و علاقه فراوانی هم به این رشته داشتم ولی بودن در این بستر یک شانس محسوب می شود. سایه و عنوان پدرم باعث شد احساس مسئولیت بیشتری در کار داشته باشم و همه فعالیتم از سال ۷۴ در بخشهای پشت صحنه، دستیار کارگردانی و منشی صحنه بوده است و بازیگری بعد از این فعالیتها شروع شد.
او درباره خانوادگی کار کردن داودنژادها و این که این نوع کار به یک سبک در خانواده تبدیل شده و آیا مرزی بین کار و خانواده وجود دارد، گفت: واقعا برای ما سینما چیزی جز زندگی نیست. من با نان سینما بزرگ شدم. چیزی اضافه یا کمتر از سینما وجود ندارد. مادر بزرگم که هنرپیشه درجه یکی در سن و سال خودشان هستند، در بچگی برایمان قصه تعریف میکردند و ما خودمان را در نقشهای قصه میگذاشتیم و همینطور ادامه پیدا کرد. الان هم سینما برای ما نقش تعیین میکند و به شدت زندگی سختی است.
داودنژاد ادامه داد: کار کردن با خانواده به خاطر تعامل زیاد و درک احساسات عاطفی و خشونت یکدیگر با بازیگری جمع و به یک اتفاق تبدیل میشود. همگی ما در هدف پدرم که سینماست، همسو هستیم. عاشقانه او را به عنوان یک مدیر قبول داریم و احساس میکنیم سربازش هستیم. حتی اگر چیزی را قبول نداشته باشیم به حرفش اقتدا میکنیم و خودم را به چیزی که ایشان خواستند، نزدیک میکنم.
او درباره نامزد جایزه شدن برای فیلم کلاس هنرپیشگی در جشنواره و نیز برای فیلم شماره ۱۷ سهیلا در جشن انجمن منتقدان که به جایزه گرفتن ختم نشد و در پاسخ به این که «آیا دستی در کار است یا بازیهای متفاوت شما نسبت به هم دورهایهایتان باعث شده دیده نشوید؟»، گفت: قطعا من و شما میدانیم که دستهایی وجود دارد و این که چگونه هستند، نمی دانم و برای من هم مبهم است که چرا اتفاق میافتد. این که بازی متفاوتی از من دیده میشود، به خاطر نگاه من به بازی است که عمدتا فرق دارد؛ هرچند من هم الگوهایی در این سینما داشتم مثل خانم معتمد آریا و خانم تسلیمی. جنس هر بازی ربطی به هنر پیشه بودن و شغل محسوب شدن ندارد و من در حد توان و بینشم این کار را انجام میدهم. این نگاه باعث میشود من انتخاب نشوم چون بازی یا ژانر خاصی فعلا مد شده که من شبیه آن نیستم و امید دارم نگاهها وسیعتر شود و همه مورد توجه قرار بگیرند.
وی با اشاره به این که خیلی در کارهای پدرش حضور ندارد که این هم بنا به خواست علیرضا داودنژاد بوده، دربخشی دیگر گفت: نظر مخاطب برای من خیلی مهم است و بعد از اکران فیلم بیشتر مخاطبان اظهار کردند با نقش من در سهیلا شماره ۱۷ همذاتپنداری داشتهاند یا برایشان باورپذیر بوده؛ این نقطه مشترک بیشتر مخاطبان بود که برای من قابل تأمل است.
او با اشاره به داستان فیلم «سهیلا شماره ۱۷» که بهترین فیلم در جشنواره ژنو سوییس و جشنواره کلن آلمان شده و این که سهیلا یک خانم میانسال است که با بحرانی به نام رابطه ازدواج و خانواده دست و پنجه نرم میکند و به دلیل مشکل ژنتیکی ۶ ماه فرصت دارد ازدواج کند و مادر شود و سعی میکند همسر مورد نظرش را پیدا کند، درباره فعالیت در این پروژه توضیح داد: من از اعتماد آقای غفاری (کارگردان) تشکر میکنم چون از زمانی که قرار شد با هم همکاری کنیم این پروژه به مدت یکسال متوقف شد. در واقع تهیهکننده خواسته بود از یک استار استفاده شود ولی آقای غفاری خواستند من نقش را ایفا کنم. ایشان صبوری کردند و تهیهکننده راضی شد. بعد از خواندن فیلمنامه مطمئن شدم این نقش برای من نوشته شده و شخصیت فیلم برایم شناخته شده بود؛ چرا که تعداد زیادی از دوستان اطرافم این شرایط را داشتند. بحرانها و نامعلومی آینده و مادر شدن برای خانمها وضعیتی است که با هیچ چیزی مثل ظاهر و پول و موقعیت اجتماعی جبران نمیشود و جایگزینی ندارد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نمایش و نقدِ «مصائب شیرین ۲» در سینما اندیشه
- فوت «اشرف سادات» فیلمهای داودنژاد/ بهترین بازیگر زن جشنواره فیلم دوبی درگذشت
- «مصائب شیرین ۲»؛ این بهار را خزان نیست
- فیلم اکراننشده رضا داودنژاد به سینما میآید
- ایدهای بکر که در سطح ماند/ نگاهی به فیلم «عروسی مردم»
- چرا پروانه نمایش «لامینور» را تمدید نمیکنید؟/ یادداشت علیرضا داودنژاد
- داودنژاد خطاب به وزیر ارشاد: علاج ابتذال، اعتلای سلیقه است
- سینماسینما/ علیرضا داودنژاد خطاب به وزیر پیشنهادی ارشاد: نگرانم به دنبال تبدیل کردن ارشاد به نسخه المثنای تلویزیون باشید
- تنهایی و بالاتر از تنهایی/ نگاهی به فیلم «شماره ۱۷ سهیلا»
- سینماسینما / حذف یادداشت علیرضا داودنژاد درباره شهید فخریزاده توسط اینستاگرام
- بهترین فیلمهای تاریخ سینمای ایران از نگاه اعضای تحریریه سینماسینما (۲)
- علیرضا داودنژاد: راهاندازی «وی او دی ملّی» تبدیل تهدیدی بزرگ به فرصتی کارساز است
- انصراف موقت علیرضا داودنژاد از اکران «مصائب شیرین ۲»
- زهرا داوودنژاد در «روزی دو میلیون»
- علیرضا داودنژاد: اگر فیلمی بنگاه شادمانی و مملو از ستاره باشد با یک انگشت،کار پخش فیلم انجام میشود
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- هرم طلایی مصر به حبیب باوی ساجد میرسد
- سایت داوری «آیین هفت سال سینمای ایران» رونمایی شد
- گرشا رضایی به «امیرکبیر» پیوست
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر





