فاطمه رجبی
مردان درشتهیکل، قدبلند، با لباسهای یکدست و گوشی در گوش که وقتی با آنها روبهرو میشوی، به قاعده یک دیوار بزرگ جلوی چشمانت را میگیرند. اینها مشخصات کسانی است که کمابیش نگاههایمان به دیدنشان در مراسم بزرگ و محفلهای پروپیمان عادت کرده است و ما آنها را با اسمهای مختلفی مثل بادیگارد، حفاظت، تشریفات و… میشناسیم. البته از قدیمالایام شخصیتهای کشوری و لشگری محافظ داشتهاند؛ محافظانی که تا همین چند سال پیش ظاهرشان چندان از بین بقیه همراهان یک شخصیت مهم قابل تشخیص نبود، اما الان نه فقط ظاهر آنها کاملا متفاوت شده، بلکه شخصیتی که از آن محافظت میکنند هم تغییر زیادی کرده است. حالا سلبریتیها، از بازیگر گرفته تا فوتبالیستها و حتی شاخهای مجازی هم برای خودشان بادیگارد استخدام میکنند؛ موضوعی که رئیس پلیس پیشگیری به آن واکنش نشاد داده و گفته: «پلیس و نیروی انتظامی هیچ مجوزی جهت محافظت شخصی از افراد یا فعالیت بادیگاردها صادر نکرده و نهتنها پلیس، بلکه قانون نیز چنین اجازهای را نداده است.» با وجود این حرفها بعید به نظر میرسد که بتوان بازار محافظت از چهرههای معروف را جمع کرد.
بدون محافظت تا سوپرمارکت هم نمیروند
اولین مانعی که بر سر راه حذف محافظان یا همان بادیگاردهای سلبریتیها وجود دارد، خود سلبریتیها هستند. آنها که با وجود توسعه رسانهها، زندگی کردن بین مردم عادی برایشان خیلی سخت شده است. ایمان پژواک که البته از فامیلی مستعار استفاده میکند، یکی از کسانی است که بین بادیگاردهای سلبریتیها شناختهشده است. خودش میگوید که حداقل ۱۲ تا بادیگارد زیر نظر او کار میکنند و باشگاهش در خیابان دولت تهران رسما بادیگارد تربیت میکند. او در مورد ایده حذف محافظان که از سوی پلیس پیشگیری مطرح شده، میگوید: «تا وقتی بازار برای کاری نباشد، کسی هم در آن فعالیت نمیکند. وقتی سلبریتیها تا فروشگاه و سوپرمارکت هم نمیخواهند تنها بروند، چه باید کرد؟ تا حدی هم حق دارند، چون مزاحمتها حد و مرز ندارد.»
از ۶ تا ۱۰ میلیون میگیرم، مراقبت باشم
امیرحسین سیف که ادعا میکند ۱۲ سال است از سلبریتیها محافظت میکند، بعد از شنیدن صحبتهای رئیس پلیس پیشگیری برآشفته میشود. او میگوید: «اصلا مگر این کار مجوز لازم داشت که حالا میگویند مجوز ندادهایم و نمیدهیم؟ مگر استخدام افراد برای کارهایی که منافاتی با قانونی ندارند، مجوز میخواهد؟ اصلا یک نفر میخواهد به من پول بدهد که کنارش راه بروم تا با قد و هیکل و تیپ من پز بدهد! کسی نمیتواند دخالت کند.»
سیف ترجیح میدهد در مورد اینکه تابهحال محافظ چه کسانی بوده، سکوت کند تا به قول خودش شر نشود، اما میگوید: «تابهحال حداقل در تیم حفاظت ۹ بازیگر مختلف بودهام. حساب افراد دولتی و نظامی جداست، محافظان آنها که اتفاقا یکی دوتایشان بهعنوان شاگرد به باشگاه من میآمدند، خیلی گیر و گرفت دارند و باید از ابعاد مختلف مناسب باشند. اما برای چهرههای معروف همین که قد و هیکل مناسب داشته باشی و کارت را بلد باشی، کافی است.»
او تاکید میکند که شغل اصلیاش مربیگری بدنسازی است و حفاظت از چهرهها را بهعنوان کار جانبی انجام میدهد، به همین دلیل هم تابهحال به صورت تمام وقت محافظ کسی نبوده است، اما هیچکدام از بادیگاردهایی که میشناسد، کمتر از ۶ میلیون نمیگیرند. او در اینباره میگوید: «این کمترین دستمزد است و رقم حقوق بادیگاردها ممکن است به ۱۰ میلیون هم برسد، چون زندگی بادیگاردها خرجش زیاد است؛ از هزینه بدنسازی و مکمل گرفته، تا لباس و قیافه. از طرفی کسانی که میخواهند حقوق ماهانه بدهند، کار زیادی از آدم میکشند. اصلا من برای همین بادیگارد ثابت و حقوقبگیر کسی نمیشوم و بیشتر موردی کار میکنم. البته مشتریهای ثابتی هم دارم که فقط به من زنگ میزنند.»
به گفته سیف قیمت محافظت موردی از چهرههای معروف هم چیزی بین ۵۰۰ هزار تومان تا یک میلیون متغیر است و بستگی به زمانی که از فرد میگیرد و حساسیت مراسمی دارد که فرد باید همراهی شود.
سیف در مورد اینکه اصلا محافظت از چهرههای معروف چه ضرورتی دارد، میگوید: «بههرحال در دنیای الان که حاشیههای زندگی چهرهها زیاد است، ممکن است دشمنیهایی هم وجود داشته باشد. بحث آدمربایی هم مطرح است. تا جایی که خانوادههای ثروتمند برای بچههایشان هم محافظ استخدام میکنند تا گروگانگیری پیش نیاید. از طرفی چهرههای معروف در شأن خودشان نمیبینند که مردم را کنار بزنند و به کارشان برسند و یک نفر باید این کار را انجام بدهد. مردم هم در مواردی رعایت نمیکنند و چنان به آدمهای معروف میچسبند که جدا کردنشان کار هرکسی نیست. همین چند وقت پیش یکی از فوتبالیستهای قدیمی که نمیخواهم اسمش را ببرم اما محبوبیت خیلی زیادی دارد، دو ساعت تمام جایی گیر کرده بود و آخر با کمک بچههای تشریفات که ازجمله همین بادیگاردها هستند، توانست خودش را از بین جمعیت نجات بدهد.»
محافظت از شاخها
ایمان پژواک خبر میدهد که بحث محافظت از سلبریتیها فقط به چهرههای معروف فرهنگی و هنری که از سوی رسانههای رسمی شهرت پیدا کردهاند، ختم نمیشود، بلکه شاخهای اینستاگرامی یا همان افرادی که در شبکههای مجازی تعداد فالوئر بالایی دارند هم خیلی جاها با همراه میروند. پژواک در این مورد میگوید: «شاید باورتان نشود، اما بعضی از کسانی که تعداد فالوئرهایشان مرز صدهزارتا را رد کرده، از ما میخواهند که برای همراهیشان نفر بفرستیم، چون در جمعهایی مثل مهمانیها احساس آرامش و امنیت نمیکنند.»
به گفته پژواک اتفاقا اینطور سلبریتیها نیاز به حفاظت بیشتری دارند. او میگوید: «دشمنیهای عجیب و غریبی بین شاخهای مجازی وجود دارد. چهرههای معروف عالم فرهنگ و هنر برای خودش شأن قائل هستند و برای حفظ چهرهشان و ممنوعالکار نشدن هم که شده، وارد برخی درگیریها نمیشوند. اما شاخهای مجازی اینطور نیستند. ناگهان به شهرت رسیدهاند و اتفاقا هر درگیری که پیش بیاید، باعث میشود مردم از سر کنجکاوی هم شده، سراغشان بیایند و آنها را فالو کنند. به همین دلیل آنها باید بیشتر مراقب خودشان باشند. از طرفی دست زدن به کارهای عجیب هم برایشان فالوئر به همراه میآورد. همراه داشتن یک بادیگارد یا محافظ هم یکی از کارهایی است که اصطلاحا شاخهای مجازی را گنده میکند.»
زندگی پرخرج بادیگاردها
هم سیف و هم پژواک هر دو درآمد بادیگاردهای حرفهای را خوب اعلام میکنند، اما همزمان تاکید میکنند که زندگی بادیگاردها هم خالی از خرج نیست. سیف میگوید: «یک محافظ حرفهای باید به خودش برسد. کاری با جاهای دیگر دنیا ندارم، اما در کشور ما اینکه یک بادیگارد خوشقیافه باشد، مهم است. حالا نه اینکه از خود سلبریتی بهتر باشد، اما باید چهره با جذبهای داشته باشد. خب این کار خرج دارد. ما باید زود به زود به آرایشگاه برویم و روی ظاهرمان حساس باشیم.»
او ادامه میدهد: «بحث لباس هم هست. از آنجایی که اغلب تیمهای تشریفات قراردادی کار میکنند و تحت نظر سازمان خاصی نیستند، پس هزینههای تهیه لباسشان هم با خودشان است. لباس بادیگارد نباید به تنش زار بزند، بلکه باید روی کلاس او بگذارد و جذابیت و ابهتش را بیشتر نشان بدهد تا اطرافیان از او حساب ببرند و برایش احترام قائل باشند.»
هرچقدر سیف روی هزینههای مربوط به تیپ و قیافه تاکید میکند، پژواک روی هزینههای آمادگی جسمانی بادیگاردها اصرار دارد. او میگوید: «میتوانید از کسانی که کار بدنسازی میکنند، بپرسید که روی فرم نگه داشتن بدن یک فرد چقدر در ماه آب میخورد. حداقل دو میلیون در ماه هزینه مکملهای باکیفیت خارجی میشود. یک میلیون هم هزینه باشگاه و برنامه و… در کنار اینها بادیگارد باید آموزشهای خاص ببیند و یاد بگیرد که چطور حواسش به اطراف باشد و بهسرعت واکنش نشان دهد. همه اینها خرج دارد، پس فکر نکنید یک بادیگارد توی خانه میخورد و میخوابد و با چهارتا برنامه و همراهی ماهی ۱۰ میلیون به حسابش واریز میشود.»
چلچراغ
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد





