
مارال فرجاد علاوه بر بازیگری به ورزش هم میپردازد؛ بخصوص به رشته اسکواش علاقهمند است. فرجاد با انتقاد از عملهای جراحی زیبایی معتقد است جراحی زیبایی به سمت مصرفگرایی رفته است.
گفتوگوی ما با این بازیگر را در ادامه میخوانید.
اوقات فراغتتان را بجز بازیگری چطور میگذرانید؟
تئاتر میبینم، فیلم میبینم، اسکواش بازی میکنم، ورزش میکنم، سینما میروم و با دوستانم معاشرت میکنم.
با توجه به اینکه خانوادگی در کار هنر هستید، چقدر برای خانواده وقت میگذرانید؟
کارهایم اخیرا زیاد شده و همین باعث شده مدتی کمتر وقت بگذرانم. اما در کل با خانواده زیاد وقت میگذرانم.
اهل مطالعه هستید؟
بله.
بیشتر در چه حوزههایی کتاب میخوانید؟
بجز نمایش و رمان، بیشتر کتابهای روانشناسی میخوانم.
حتما دیدهاید که خیلی از جوانها صبح تا شب در اینترنت و فضای مجازی وقت خود را سپری میکنند.
بله، متاسفانه شبکههای اجتماعی آدم را سمت خودش میکشاند. من بهخاطر کارم مجبورم حضور داشته باشم، اما بعضی روزها تصمیم میگیرم این برنامه را ببندم، ولی کلی پیام میدهند یا کلی اتفاقات میافتد و نمیتوانم ببینم. کنترل شبکههای اجتماعی سخت است. باید هم از آن استفاده کرد و هم تحت کنترلش داشت. استفاده از شبکههای اجتماعی نباید به اعتیاد تبدیل شود. بیش از حد در فضای مجازی بودن، باعث شده بعضی اوقات فرصتهایی را از دست بدهم.
نظر شما به عنوان یک بازیگر درباره عملهای جراحی زیبایی چیست؟
چیز بدی است. متاسفانه نظام پزشکی آنقدر دست پزشکان را باز گذاشته که حد ندارد. به عنوان مثال، فردی دندانپزشک است و تخصص فک و صورت دارد، اما همه کارهای جراحی صورت را انجام میدهد و حتی بینی و پلک هم عمل میکند. طرف میرود بینی اش را عمل میکند، اما پزشک به او پیشنهاد میکند پلکت را هم عمل کن. چون نظام قانونمندی هم وجود ندارد و کسی نیست جلوی این عده از پزشکان را بگیرد. در نتیجه جوانها طعمه میشوند و آن پزشکان هم پول در میآورند. درست این است که متخصص جراح زیبایی این کار را بکند. اما آقایی معروف شده در عالم سینما که دندانپزشک است، اما عمل زیبایی میکند و بعد هم در نتیجه این عدم نظارت، عمل پس میزند و جوان افسرده میشود.
اما تا تقاضایی برای عمل جراحی زیبایی نباشد، پزشکان هم نمیتوانند سر خود کاری کنند.
الان مثل یک کارخانه شده است. این قدر زمینه را فراهم کردهاند که جراحی زیبایی هم به سمت مصرف گرایی رفته است؛ همانطور که درمورد کالاها مصرف گرایی وجود دارد.
درباره آخرین نقشآفرینیهایتان هم برای مخاطبان ما بگویید.
آخرین کارم بازی در یک فیلم کوتاه است و احتمالا سر یک تئاتر هم باید بروم.
جام جم آنلاین
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد





