بدون شک عباس جدیدی چهره خبرساز هفته است. نه فقط برای دو عکس اخیرش در پلاسکو و یک مؤسسه خیریه، بلکه به دلیل واکنش صبح سهشنبهاش در جلسه شورای شهر به رضا کیانیان و سایر هنرمندان.
به گزارش سینما سینما ،او در روزی که خشمگین بود، نکات جالبی به زبان آورد. البته ساعاتی بعد وقتی در حین صرف ناهار داشت با «تماشاگرانامروز» درباره این اتفاقات حرف میزد، مدام میخندید و سعی میکرد نشان دهد عصبی نبوده است. بخشهایی از مصاحبه عباس جدیدی را که در آخرین شماره «تماشاگران امروز» منتشر شده با هم مرور میکنیم.
❎ آقای کیانیان در رشته کاری خودشان صاحب نظر هستند. ایشان در بحث سینما و اینطور موضوعات باید ابراز فضل کنند. آقای کیانیان هنرمندی هستند که مردم دوستشان دارند ولی اگر بخواهند نظر غیرکارشناسی بدهند، باعث بالا رفتن محبوبیتشان نمیشود. اتفاقاً محبوبیتشان را پایین میآورد. بالاخره خودشان میدانند که نظرات غیرکارشناسی نباید بدهند. ایشان سررشتهای در مدیریت شهری ندارند که بخواهند نظر بدهند. نمیتوانند بگویند ورزشکار باید در شورای شهر باشد یا نباشد! چون اگر تخصص داشت متوجه میشد که اداره شهر و مدیریت شهری صرفا به سنگ و گِل و ساختمان و موضوعات عمرانی خلاصه نمیشود. اداره شهر موضوعات فرهنگی و ورزشی دارد. سرانههای فرهنگی، ورزشی، رفاهی دارد. ناراحتی من از این است که آقای کیانیان نیابد درباره سناریوی غیرمطالعه شدهای که دستش میدهند، عرضاندام کند و از ایشان بعید است که بخواهد آلت دست شود. هر سناریویی که به او میدهند را در تلویزیون بگوید یا در صفحه شخصیاش بگذارد. باید مطالعه کند. از ایشان توقع بیشتر میرود.
❎ این عزیزان به عنوان یک وطنپرست باید بیایند در این فضایی که ملتهب است و همه داغدار هستند، در این لحظه بر این فضا بر دل مردم مرهم بگذارند نه اینکه نمک بپاشند. بدون مطالعه و بدون کارشناسی هر کس هرچه گفت را بگویند.
❎ (درباره عکسهایی که نشان میداد نتوانسته وارد محوطه پلاسکو شود) مردم دیگر فرق فوتوشاپ و این موضوعات را میدانند. من هم میتوانم ده بیست تا عکس از خود شما بگیرم و در هر موضوعی یک تیتر و سوژه دربیاورم! من سه روز مداوم آنجا بودم! وظیفهام نظارت و سرکشی به آنجا است. ۷۲ ساعت من آنجا بودم، یک ثانیه هم پلک نزدم.
❎ این را یادتان باشد اگر تختی، تختی شد، به خاطر مدالهایش نبود. زلزله بوئینزهرا تختی را تختی کرد. ما هم به تبعیت از اول مولا علی و بعد هم یگانه اسوه و الگوی ورزش مملکتمان غلامرضا تختی که الگوی ما است، هر جا که مشکل، بحران یا حادثهای به وجود بیاید، ما پهلوانها اولین کسانی هستیم که در صحنه حاضر هستیم. اصلاً جدای وظیفه نماینده شورای شهر بودن من، این وظیفه پهلوانی من است و من با این دید میبینم. به تبعیت از الگویمان آقا تختی، در هر بحران و حادثهای وظیفه خودمان میدانیم که جزو اولین نفرها باشیم که حاضر میشویم.
❎ من کار خیر میکنم ریا هم میکنم که مردم ببینند، بلکه بقیه هم یاد بگیرند کار خیر کنند. ریا کردن در کار خیر حرام نیست. اتفاقاً باید ببینند و یاد بگیرند وقتی میخواهد دستشان در جیبشان برود، دستشان نلرزد. مگر الان آقای رئیسجمهور میخواهد جایی را افتتاح کند، ۵۰۰ تا دوربین و خبرنگار و صدا و سیما و… دنبال خودش راه نمیاندازد برود؟
❎ باید دولت، مجلس و تمام نهادهای بین بخشی و ذیربط به آن کمک کنند. این نیست که بخواهند فرار رو به جلو کنند و به خاطر اینکه ذهن و اذهان عمومی را برگردانند بخواهند با نگاه کوتهبینانه این همه مشکلات ۵۰ ساله را روی سر چهار تا قهرمان افتخارآفرینی که یک عمر برای این مملکت پرچم بالا بردند و باعث شادی مردم شدند، خراب کنند. کاسه کوزهها را روی سر اینها که با عشق مردم کار میکنند بشکنند. خود این یعنی بیعدالتی و بیقانونی. خدا را خوش نمیآید. وجدان ملت بیدار و هشیار است. این جوسازیها را متوجه میشوند. این کی بود کی بود، من نبودمها را میفهمند. یعنی چی که همه چیز را بریزیم روی سر ورزشکارها؟ این خیلی بد است. این یک فرار رو به جلو است.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن





