اگر نگاه دقیقی به برنامههای این دو سه روز صدا و سیما میانداختید، رسانه ملی را جدا از اخبار مهم روز میدیدید.
به گزارش سینماسینما، اخباری که از درگذشت آیتالله موسوی اردبیلی شروع میشد، شهادت زایران ایرانی اربعین را پوشش میداد و در نهایت و در صبح جمعه به فاجعه تصادف دوقطار در سمنان و مرگ هموطنان مسافر میرسید. رسانه ملی، هرکدام از این اخبار را کوتاه و سردستی پوشش داد و در امتداد سالهایی که همه از جدایی این رسانه از جامعه میگویند، به جدایی از دولت و اتفاقهای خبری هم رسید؛ اتفاقی که بهانه ای شده تا خبرنگار روزنامه اعتماد سراغ کارشناسان رفته و از این جدایی و تاثیراجتماعی آن بپرسد.
فاصله از افکارعمومی
علی اکبرقاضیزاده، پژوهشگر رسانه
برخورد جناحی در صدا و سیما سالهای سال است که ادامه دارد و هربار که به چنین رفتاری انتقاد میکنیم، عزیزان صداوسیما آن را جهتگیری در نظر میگیرند. اما واقعیت این است که صداوسیما حساب خود را از تودهای از مردم جدا کرده است و نیاز و سلیقهشان را در نظر نمیگیرد. برخورد جناحی کاملا در صدا و سیما مشهود است و اگر چند ساعتی این رسانه را ببینید، متوجه میشوید که این سازمان جانب یک گرایش خاص را بیشتر از جناحهای سیاسی دیگر دارد. اما انصاف است که نکتهای را در نظر بگیرم؛ صدا و سیما سیستم نظارتی خیلی متعدد و گستردهای دارد و خیلی از مدیرعاملها، معاونان، مسوولان و… نمیشود توقع داشته باشید چراکه این سازمان شورای سیاستگذاری سختگیر و پرتعدادی با فیلترهای متعدد دارد. نتیجه این امر هم این است که متاسفانه در بخش خبر، صداوسیما منبع اطلاعگیری و آگاهی جامعه نیست یا خیلی کم ممکن است که مردم از صداوسیما به عنوان مرجع خبر استفاده کنند. در چنین شرایطی مردم به منابع خبری مراجعه میکنند که اصلا خیرخواه ما نیستند. با این شرایط صدا و سیما در حال فاصله گرفتن از افکار بخشی از مردم است و این رفتار تصمیم خیلی بد و غیرمردمی است.
از دست رفتن رسالت حرفهای
عبدالله ناصری، کارشناس رسانه
صدا و سیما سالهاست که در کنار موضعگیریهای جناحی، از منظر رسانهای کاملا در قدوقواره یک رسانه غیرحرفهای قد علم کرده است. نپرداختن به ارتحال آیتالله موسوی اردبیلی از سوی صداوسیما در چند روز گذشته امری بدیهی است چراکه ایشان در بین مراجع قم جزو مراجع اصلاحطلب بودند و طبیعی است که صدا و سیما رحلت ایشان را در حد یک اتفاق ساده پوشش دهد و با وجود اعلام دو روز عزای عمومی برنامههای مرسوم و تحلیلی در این مورد تولید نکند. حالا سالهاست که صداوسیما کاملا نگاه حرفهای خود را از دست داده و علت این موضوع هم تحولات و پیشرفتهایی است که در حوزه رسانه با توسعه فناوریها در کشور اتفاق افتاده است اما صداوسیما به این پدیده جهانی توجه ندارد. در این میان هرکسی هم مدیر این سازمان شود در رویکرد آن تفاوتی ایجاد نمیشود و این رویکرد غیرحرفهای ادامه دارد. با پوشش ندادن مناسب حادثه کربلا، برخورد قطار در سمنان و رحلت آیتالله موسوی اردبیلی از سوی صداوسیما این سازمان بار دیگر نشان داد که رسالت حرفهای خود را از دست داده است.
بیگانگی و عدم اعتماد کلی
غلامعباس توسلی، جامعهشناس
رسانهها با اهداف خاصی تاسیس میشوند. دولتی یا خصوصی، هرکدام پیامرسان خواست قشری از جامعه هستند و باید در راستای رسالتی حرکت کنند که برای آنها تعریف شده و نامگذاری شدند. وقتی رسانهای را «ملی» میخوانیم و بودجه آنهم توسط مالیاتی که مردم میدهند تامین میشود و از بودجه عمومی استفاده میکند، یعنی این رسانه، رسانهای است که باید پیام مردم و خواست مردم را پوشش دهد و فراگیر و همگانی باشد. نحوه پوشش اخبار، طراحی برنامهها، چهرههایی که دعوت میشوند و… همه براساس خواست مردم باشد؛ باید ناگفتهها را بگوید و نادیدهها را نشان دهد تا پل ارتباط میان مردم و مسوولان باشد. اما وقتی رسانهای نام «ملی» را میگیرد و رفتارش «ملی» نیست و سلیقهمحور و براساس خواست قشر کوچک و خاصی از جامعه رفتار میکند، بزرگترین ضربه به جامعه وارد میشود. چون مردم میبینند که صدای آنها از طریق رسانهای که ملی میخوانند، منعکس نمیشود و بیاعتمادی به جامعه وارد میشود. در کنار این مردم برای دریافت خبرها سراغ رسانههای بیگانه میروند و خوراکی در اختیارشان قرار میگیرد که ممکن است مناسب و بومی نباشد. بیگانگی و حس عدم اعتماد کلی، بزرگترین آسیب عدم همراهی رسانه ملی با مردم آن جامعه و مدیرانش است.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- سلبریتیها برای حضور در برنامههای تلویزیون پول نجومی دریافت میکنند؟
- ماجرای جمعآوری کدهای دستوری به کجا رسید؟/ صداوسیما و توسکا همچنان شفاف نیستند
- «خندوانه» پربینندهترین برنامه زمستانی تلویزیون شد
- چند پرسش درباره درآمد روبیکا از برنامههای تلویزیون
- گلایه جمشید مشایخی از تلویزیون/ برای ضایع کردن من برنامهریزی کردند
- حاشیههای این روزهای تلویزیون/ از شایعهای درباره «حالا خورشید» تا جشنوارهای روی اعصاب
- عصر جدید؛ عصر لبخند به جای اشک؟/ جزییاتی از برنامه استعدادیابی احسان علیخانی
- درآمد میلیاردی شبکه سه، فقط در یک روز
- ماجرای اقدام عده ای برای آتش زدن آرشیو ۵۰ ساله رادیو ایران
- علی انصاریان مجری تلویزیون شد
- رییس صداوسیما کیست؟/ نگاهی به نقش پررنگ کدهای دستوری در برنامههای تلویزیونی
- پاسخ سوالات در گزارشهای تلویزیونی به مردم دیکته میشود؟
- جزئیاتی تازه از فصل جدید «خندوانه» و «قاچ»
- نظر جالب یک تهیهکننده درباره بازیگرانی که مجری شدند
- مجری مطرح تلویزیون زیر تیغ جراحی رفت + عکس
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- مستند NAZA؛ وقتی انسان به عدد و خانه به هدف تبدیل میشود
- معرفی برگزیدگان شانزدهمین جوایز ایسفا
- فیلم مجید مجیدی راهی اسکار ۲۰۲۷ شد
- نمایش فیلم «نفرین توقیف» در غیاب کارگردان
- بوسان؛ جایی که آسیا آینده سینمایش را میسازد
- یک جایزه برای فیلمکوتاه ایرانی؛ جشنواره بوسان ۲۰۲۶ برگزیدگانش را شناخت
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی
- «کارگردانی تئاتر عروسکی در عصر چندرسانهای» منتشر شد
- خانه سینما برگزار میکند؛ «۷ سال سینمای ایران»
- نمایش «راشومون»؛ وقتی حقیقت عریان میشود
- بهترین سریالهای ایران بر مبنای مفهوم ابرکاراکتر
- انتشار فراخوان نخستین جشنواره سراسری تئاتر «دارا رُخ»
- معرفی نامزدهای شانزدهمین جوایز ایسفا
- روایت «نفرین توقیف» از مالیخولیای توقیف در سینمای ایران
- مراسم تجلیل از ستارگان لابراتوارها / گزارش تصویری
- کمدین معروف بازیگر تئاتر تارانتینو شد
- نگاهی به نمایش «بستور؛ سپهسالار کوچک»؛ برای ساختن هویت ملی به اساطیرمان نیاز داریم
- «ریورس»؛ روایتی از جبر و اختیار در جهان امروز
- نمایش اپرای «عشق»؛ گذشتن از پیمان، دل بستن به پیمانه
- یک فیلم ایرانی نماینده انگلیس در اسکار ۲۰۲۷
- اجرای نمایش همایون غنیزاده متوقف شد
- رونمایی از اولین پوستر «بیدار» سه روز مانده تا اکران
- بهزاد عبدی روایتی از سرنوشت امیرکبیر را روی صحنه میبرد
- فیلم کنسرت اینتراستلار / گزارش تصویری
- برگزیدگان دومین فستیوال واک معرفی شدند
- اکران مستند «کابوک» در پردیس سینمایی چارسو
- «شبهای پرتره» با عکاسی از علیرضا مشایخی آغاز میشود
- بهار قاسمی با «دُخشید» ۲ جایزه جهانی گرفت
- «به نوبت» در راه آمریکا و کلمبیا/ «آمرغ» به مسکو میرود
- تجلیل از هنرمندان لابراتوارها در خانه سینما





