علی تیموری از بازیگران جوان و خوش قریحه است. گفتگو با این بازیگر را میخوانید:
آقای علی تیموری چه طور شد بازیگر شدید؟
من چون علاقه زیادی به این حرفه دارم بر این باور بودم که میتونم درونم پرورشش بدم و به ایفای نقش در پروژه های سینمایی و تلویزیونی بپردازم البته الگوی من تو فنون، درک بازیگری تئاتر هنرهای نمایشی بوده که خوب هنرجو را بار میاره و میپزونه و از سال ۱۳۹۰ دارم در نمایش ها مختلف و سالن های حرفه ای به اجرا در می آورم به عقیده من سخت کوش بودن در این حرفه شرط اول هستش که مانا باشی و وجودت را حس کنن تا پیشنهاد ها به سمتت بیان.
چه برداشتی از سینما و بازیگری دارید؟
به نظره من شروع بازیگری کاری دشوار است برای یک علاقه مند ،چرا که بازیگری امروزه حرفه شلوغ و شاید زیاده از حد پر ازدحامی است و رقابت در آن در بدست آوردن یک نقش،هر چند کوتاه، ولی بسیار شدید است وجود خیلی عظیمی از بازیگران با تجربه باعث شده است که این موضوع تشدید بشود و اینکه هوش و خلاقیت ( بازیگر باید فرد باهوشی باشد تا بتواند سریعا با روند فیلم آشنا و متن فیلمنامه را حفظ کند. همچنین در بسیاری موارد که پیش می آید باید از خلاقیت خود در ایفای نقش بهتر بهره بگیرد.)
چه توصیه ای به جوانان عرصه فرهنگ هنر دارید؟
من میگم توانایی، همت، عزم و ایمان جوان امروز کمتر از جوان دهه ۶۰ نیست، اما جوان امروز در معرض تهدیدهای خطرناک فکری قرار دارد که این افکار غلط با ابزارها و وسایل ارتباطی فراوان، در سطح گستردهای قابل انتشار هستند و در این زمینه باید ضمن استفاده از متخصصان، حرفه ای ها و با تجربه های صنف سینما و کسانی که در مسائل ارتباطی سیمایی تجربه دارند، از ابزار فرهنگ هنر نیز حداکثر بهرهگیری صورت گیرد.
تا حالا در چه پروژه هایی بودید؟
در کار نمایش و تئاتر از جمله نمایش الیورتوئیست نمایش سانفرانسیسکو نمایش پدرخوانده اسکارفیس و در سینما رد خون متری شیش و نیم مصادره سرخپوست جاندار مطرب جهان با من برقص به ایفای نقش پرداخته ام.
با چه کارگردان هایی دوست دارید همکاری کنید؟
دوست دارم با آقایان اصغر فرهادی، بهرام بیضایی، داریوش مهرجویی، مسعود کیمیایی، ناصر تقوایی و ابولفضل جلیلی و در عرصه بین المللی هم دوست دارم با کارگردان هایی همچون استیون اسپیلبرگ مارتین اسکورسیزی کوئینتن تارانتینو، کریستوفر نولان، فرانسیس فورد کاپولا، جیمز کامرون، آلفرد هیچکاک (طبعا اگر زنده بود) همکاری داشته باشم.
حرف آخرتون را بفرمائید؟
اصلی ترین مسئله من درک خودم است و سپس یافتن آسانترین راه برای آنکه دیگران هم مرا درک کنند پس بهترین فیلم من لبخند من است و لبخندها خدا را ستایش می کنند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نگرانی خانواده از تصمیم کیت بلانشت/ آیا برنده دو اسکار از بازیگری خداحافظی میکند؟
- در اهمیت راهاندازیِ خانه سالمندانِ مخصوص هنرمندان
- حلیمه سعیدی بازیگر سریالهای رضا عطاران درگذشت
- عاطفه تیموری: در بازیگری باید ایدهها و افکار خودم را پیاده کنم
- بازیگری، پیوندهای بیکرانگی آفرینش
- شما چه واکسنی زدهاید که بیمار نمیشوید؟!
- عکسی نوستالژیک از جمشید هاشمپور
- آرمی همر متهم به تجاوز و خشونت شد/ اظهارات تکان دهنده قربانی
- عکسی که علیرضا خمسه از دوران سربازی خود منتشر کرد
- سیزدهمین جشنواره فیلم بلغارستان میزبان ۱۳ فیلم ایرانی
- روایت نقش آفرینیهای آزیتا حاجیان در موزه سینما ثبت شد
- ویدئویی از مصاحبه با حبیب اسماعیلی برگرفته از تاریخ شفاهی موزه سینما
- پیام آنتونی هاپکینز به جوانان/ سالم زندگی کنید + ویدئو
- مجوز آلبوم حامد بهداد صادر شد
- ناصر ایزدفر، بازیگر و کارگردان پیشکسوت تئاتر درگذشت
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- یادداشتی بر یک فیلم محترم؛ «ایرو»
- یادداشت محسن امیریوسفی در سوگ عباس اسفندیاری، بازیگر «خواب تلخ»/ مرگ یک سلبریتی خصوصی
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
آخرین ها
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند
- فوت یکی از بنیانگذاران سینمای آزاد ایران/ بصیر نصیبی درگذشت
- یادداشتی بر مستند «خاکستر»؛ سیفالله در آتش
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- یادی از نظامالدین کیایی؛ صدابرداری که اخلاق حرفهایاش زبانزد بود
- بخش قابل توجهی از فیلمبرداری فیلم مارون هنوز به پایان نرسیده است
- اهدای جوایز انجمن کارگردانان آمریکا ۲۰۲۶/ مهمترین جایزه DGA به پل توماس اندرسن رسید
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- برگزیدگان جشنواره روتردام ۲۰۲۶ معرفی شدند
- گفتوگو با پرویز نوری/ سینمای ایران از تماشاچی جدا شده است*
- دیالکتیک آشوب و سینمای مقاومت: از مانیفستهای مدرن تا استیصال پستمدرن
- نظامالدین کیایی درگذشت
- مروا نبیلی و سینمای آوانگاردش/ آینهای که جرأت نگاه کردنش را نداریم
- هیأت داوران جشنواره برلین ۲۰۲۶ معرفی شد
- عنوان و زمان اکران آخرین فیلم «سریع و خشمگین» اعلام شد
