سینماسینما، محمد حقیقت
۱- اول از همه شایسته است بهدست آوردن جایزه نخل طلا را به سینمای مستقل ایران و به ویژه به سازنده اش، جعفر پناهی تبریک گفت و بدین گونه کلکسیون جوایز او نزدیک به کامل شدن است؛ مانده اسکار، البته بر مبنای حدس و گمان ها «یک تصادف ساده» از سوی لوکزامبورک، که یکی از سرمایه گذاران فیلم است، می تواند به آکادمی اسکار برای ۲۰۲۶ معرفی شود. در این صورت شانس جعفر پناهی همچون رسول اف که از سوی آلمان معرفی شده بود، بالا می رود زیرا هر گز دولت ایران این اثر را معرفی نخواهد کرد.
۲- قبلا بسیار پیش آمده بود که جشنواره کن به سینمای زمان حال و وقایع سیاسی توجه ویژه ای نشان دهد و این تازگی ندارد. زمانی که مایکل مور برای «فارنهایت …» نخل طلا گرفت، جو ضد جرج بوش فضای جشنواره را به شدت سیاسی کرده بود. موقعی که کارگردان ترک ، ییلماز گونی، علیه سیستم سرکوبگر کشور عمل می کرد، نخل طلا به «راه» تعلق گرفت. هنگامی که در لهستان مبارزات مردم علیه ژنرال ژاقولسگی شدت گرفته بود، آندری وایدا با «مرد آهنین»، نخل طلا گرفت، زمانی که انقلاب الجزایر علیه استثمار فرانسوی به نتیجه رسیده بود، الجزایر با «وقایع سالهای خاکستر» ساخته محمد لخدر همینه، نخل طلا به دست آورد، و نمونه های دیگر را می توان بر شمرد. این موضوع البته درباره جشنواره برلین و غیره هم صادق است. جشنواره ها مسولیت و حتی وظیفه دارند به جهان امروز و تحولات آن توجه داشته باشند و البته شایسته تقدیر است.
۳- حال سوال بسیاری از منتقدان این است: پس «هنر سینما» در این میان چه می شود؟ آیا در این صورت جشنواره با دادن «جایزه اول» خود به یک فیلم سیاسی و متعهد، که بیشتر بیانیه صادر می کند به آثاری که ارزش «بیان سینمایی پیشرو» و متحول کننده دارد بی محلی نمی کند!؟ این بحث سالهاست در میان گروه های موافق و مخالف این تفکر جریان دارد و حتی گاه باعث بد و بیراه گفتن به مسولان جشنواره ها و به ویژه داوران آن، شده است. این ماجرا تنش زیادی ایجا کرده و ادامه خواهد داشت. ایده ال می تواند این باشد یک فیلم درخشان از نظر بیان سینمایی، بار متعهدانه ای هم داشته باشد مثلا، «ماموریت» از کوستا گاوراس و «راه» از ییلماز گونی که به طور مشترک نخل طلا به دست آوردند و نمونه های دیگر.
۴- در جشنواره امسال کن در بخش مسابقه فیلم هایی که شایسته برنده شدن «نخل طلا» بودند اما به جای آن جوایز دیگری بردند بسیاری را ناامید کرد و در رسانه های فرانسوی صبح فردای جشنواره، به موضوع وجه برجسته «سیاسی بودن» نخل طلا اشاره داشتند، فیلم هایی که جایگاه برتری برای کسب نخل طلا داشتند عبارتند از: «صراط» ساخته اولیور لاکس از اسپانیا، «صدای سقوط» از آلمان ساخته ماشا شلینسکی، «بار عاطفی» از یواخیم تیریه، «موج نو» وغیره.
۵- فیلم «یک تصادف ساده» که عنوانش برای ما «یک اتفاق ساده» شهید ثالث را به یاد می آورد، قرار است از دهم سپتامبر در فرانسه نمایش عمومی خود را شروع کند، و از هم اکنون به بسیاری از کشور ها فروخته شده است.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- «نجات ما»؛ یکی از درخشانترین فیلمهای سال فرانسه
- روایت «نفرین توقیف» از مالیخولیای توقیف در سینمای ایران
- «دیگِر»؛ فیلمی که در یک صحنه تئاتر میگذرد
- کدام فیلمها اسکاری خواهند شد؟
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- ژیل ژاکوب در ۹۶ سالگی آخرین کتابش را منتشر خواهد کرد
- «ناگهان»؛ فیلم موفق فرانسوی از کارگردانی ژاپنی
- چگونه سینمای فرانسه در انتخاباتِ ریاست جمهوری۲۰۲۷ تاثیر میگذارد؟
- «اودیسه»ی نولان خوب است اما نه بیشتر!
- «گرما»؛ فیلمی درباره اضطراب قتل غیرعمد
- عباس کیارستمی؛ برجستهترین سینماگران ایرانی در صحنه جهانی
- بحث بر سر فیلمی که نخل طلا گرفت
- وکیل مدافع خبر داد: تایید حکم غیابی جعفر پناهی به حبس و ممنوعیت خروج از کشور
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی
- نگاهی به فیلم «لیلا» ساخته داریوش مهرجویی/ ماخولیای زنِ ستمکشِ ایرانی
آخرین ها
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال
- «سازمان پسماندیه و نظارت بر اَزبله»؛ نقد نابهنجاریهای رفتاری شهروندان
- بازگشت «دیوانه خانه زری بوره» بدون هیچ تغییری در کارگاه تئاتر
- «روز چهلم»؛ بچهای روی پله آخر
- یخچال، سفره و خانواده/ «یخچال»؛ روایتی از فروپاشی تا بازگشت انسجام
- دراماتورژی چیست و چه میکند؟
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- روایت ایرانی «سرخ و سیاه» استاندال
- میراث گناه و اراده رستگاری؛ کلاژ اسطوره و فرم در بازآفرینی «شرق بهشت»
- نمایش کمدی «قبض روح» / گزارش تصویری
- پوستر «من میترسم» رونمایی شد
- یادداشتی بر پروژه «بیضاییخوانی»؛ فرهنگ و هنر را آدم ها می سازند
- نمایشنامهخوانی «آرش»؛ از خوانش متن تا آفرینش روایت
- در ۷ ماه؛ فروش گیشه سینماها به ۱۰۰۰میلیارد تومان رسید
- «نجات ما»؛ یکی از درخشانترین فیلمهای سال فرانسه





