سینماسینما، محمد حقیقت
۱- اول از همه شایسته است بهدست آوردن جایزه نخل طلا را به سینمای مستقل ایران و به ویژه به سازنده اش، جعفر پناهی تبریک گفت و بدین گونه کلکسیون جوایز او نزدیک به کامل شدن است؛ مانده اسکار، البته بر مبنای حدس و گمان ها «یک تصادف ساده» از سوی لوکزامبورک، که یکی از سرمایه گذاران فیلم است، می تواند به آکادمی اسکار برای ۲۰۲۶ معرفی شود. در این صورت شانس جعفر پناهی همچون رسول اف که از سوی آلمان معرفی شده بود، بالا می رود زیرا هر گز دولت ایران این اثر را معرفی نخواهد کرد.
۲- قبلا بسیار پیش آمده بود که جشنواره کن به سینمای زمان حال و وقایع سیاسی توجه ویژه ای نشان دهد و این تازگی ندارد. زمانی که مایکل مور برای «فارنهایت …» نخل طلا گرفت، جو ضد جرج بوش فضای جشنواره را به شدت سیاسی کرده بود. موقعی که کارگردان ترک ، ییلماز گونی، علیه سیستم سرکوبگر کشور عمل می کرد، نخل طلا به «راه» تعلق گرفت. هنگامی که در لهستان مبارزات مردم علیه ژنرال ژاقولسگی شدت گرفته بود، آندری وایدا با «مرد آهنین»، نخل طلا گرفت، زمانی که انقلاب الجزایر علیه استثمار فرانسوی به نتیجه رسیده بود، الجزایر با «وقایع سالهای خاکستر» ساخته محمد لخدر همینه، نخل طلا به دست آورد، و نمونه های دیگر را می توان بر شمرد. این موضوع البته درباره جشنواره برلین و غیره هم صادق است. جشنواره ها مسولیت و حتی وظیفه دارند به جهان امروز و تحولات آن توجه داشته باشند و البته شایسته تقدیر است.
۳- حال سوال بسیاری از منتقدان این است: پس «هنر سینما» در این میان چه می شود؟ آیا در این صورت جشنواره با دادن «جایزه اول» خود به یک فیلم سیاسی و متعهد، که بیشتر بیانیه صادر می کند به آثاری که ارزش «بیان سینمایی پیشرو» و متحول کننده دارد بی محلی نمی کند!؟ این بحث سالهاست در میان گروه های موافق و مخالف این تفکر جریان دارد و حتی گاه باعث بد و بیراه گفتن به مسولان جشنواره ها و به ویژه داوران آن، شده است. این ماجرا تنش زیادی ایجا کرده و ادامه خواهد داشت. ایده ال می تواند این باشد یک فیلم درخشان از نظر بیان سینمایی، بار متعهدانه ای هم داشته باشد مثلا، «ماموریت» از کوستا گاوراس و «راه» از ییلماز گونی که به طور مشترک نخل طلا به دست آوردند و نمونه های دیگر.
۴- در جشنواره امسال کن در بخش مسابقه فیلم هایی که شایسته برنده شدن «نخل طلا» بودند اما به جای آن جوایز دیگری بردند بسیاری را ناامید کرد و در رسانه های فرانسوی صبح فردای جشنواره، به موضوع وجه برجسته «سیاسی بودن» نخل طلا اشاره داشتند، فیلم هایی که جایگاه برتری برای کسب نخل طلا داشتند عبارتند از: «صراط» ساخته اولیور لاکس از اسپانیا، «صدای سقوط» از آلمان ساخته ماشا شلینسکی، «بار عاطفی» از یواخیم تیریه، «موج نو» وغیره.
۵- فیلم «یک تصادف ساده» که عنوانش برای ما «یک اتفاق ساده» شهید ثالث را به یاد می آورد، قرار است از دهم سپتامبر در فرانسه نمایش عمومی خود را شروع کند، و از هم اکنون به بسیاری از کشور ها فروخته شده است.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- ژیل ژاکوب در ۹۶ سالگی آخرین کتابش را منتشر خواهد کرد
- «ناگهان»؛ فیلم موفق فرانسوی از کارگردانی ژاپنی
- چگونه سینمای فرانسه در انتخاباتِ ریاست جمهوری۲۰۲۷ تاثیر میگذارد؟
- «اودیسه»ی نولان خوب است اما نه بیشتر!
- «گرما»؛ فیلمی درباره اضطراب قتل غیرعمد
- عباس کیارستمی؛ برجستهترین سینماگران ایرانی در صحنه جهانی
- بحث بر سر فیلمی که نخل طلا گرفت
- وکیل مدافع خبر داد: تایید حکم غیابی جعفر پناهی به حبس و ممنوعیت خروج از کشور
- کن ۲۰۲۶، از پرده تا پیادهرو
- تولد هفتادسالگی سینمای هنروتجربه
- جشنواره فیلم کن ۲۰۲۶؛ فیلم کریستین مونجیو نخل طلا گرفت/ دو جایزه برای سینماگران ایرانی
- شنبه روز خوبی است؟/ آنچه در جشنواره کن میگذرد
- سه فیلم در جشنواره کن جایزه فیبرشی گرفتند
- جشنواره فیلم کن ۲۰۲۶؛ پگاه آهنگرانی برنده جایزه چشم طلایی شد
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد





