سینماسینما، محمد حقیقت
کدام فیلم بینالمللی بیشترین شانس را برای بهدست آوردن گلدن گلوب ۲۰۲۵ خواهد داشت؟ و کدام یک شایستگی بیشتری دارد؟
مراسم مشهور گلدن گلوب که از ۱۹۴۴ پایهگذاری شده، بهویژه در سی چهل سال اخیر، از اهمیت ویژهای برخوردار شده و توجه محافل حرفهای هالیوود را به خود جلب کرده است. این جوایز از سوی «انجمن مطبوعاتی هالیوود» که سالهای دور، حدود ۹۰ نفر عضو شامل منتقدین خارجی حاضر در آمریکا داشت، شروع شده بود، اما چند سالی است تعداد رای دهندگان گسترش یافته و ۳۱۰ عضو از ۷۶ کشور جهان در آن رای می دهند. طبیعتا منتقدین اعضای این جایزه بیشتر به فیلم های هموطنان خود رای خواهند داد.
جوایز گلدن گلوب که به بهترین تولیدات سینما و تلویزیون داده می شود، هر ساله توانسته نقش مهمی برای بالا بردن شانس کاندیداها در اسکار همان سال داشته باشد. با اعلام لیست نامزدها در رشتههای گوناگون، در نهم دسامبر، گمانه زنی ها، تفسیرها و تحلیلها شروع شده که برای ما، بخش فیلمهای بینالمللی (غیرانگلیسی زبان)، بیشتر مورد توجه است. در این رشته، امسال ۶ فیلم: «همه آنچه به عنوان نور تصور می کنیم» از هند، «امیلیا پرز» از فرانسه، «هنوز اینجا هستم » از برزیل ، «زن جوان با سوزن» از دانمارک، «دانه انجیر معابد» از آلمان (ایران) و «ورمیگلیو» از ایتالیا نامزد شدهاند.
در بین آنها چهار فیلم در بخش مسابقه کن و دو فیلم در مسابقه ونیز امسال حضور داشته اند. این آثار به خاطر اینکه جدا از به دست آوردن جوایزی در این دو جشنواره، در بسیاری دیگر جشنواره ها هم حضور داشته اند، مورد توجه منتقدین، و اگر به پرده سینماهای عمومی در آمده باشند، مورد توجه تماشاگران هم قرار گرفته اند. در این میان تا به امروز، بیشترین موفقیت ها متعلق به «امیلیا پرز» از ژاک اودیار بوده است و همین دو سه روز پیش هم این فیلم پنج جایزه مهم از آکادمی فیلم اروپا بدست آورد. جالب است که بدانید، در پایان این مراسم ژاک اودیار گفت: «از این به بعد مرا ژاک جایزهبر صدا کنید نه، ژاک اودیار!» البته این را به شوخی گفت و همه هم خندیدند.
از دید ما دو فیلم که جای مهمتری دارد بدون تردید : ۱- «همه آنچه که بهعنوان نور تصور میکنیم ساخته پایال کاپادیا است، این اثر از یک نوع تازگی و شفافیت عاطفی و پرمایه برخوردار است و خالص به نظر میآید. چیزهای ساختگی و مصنوعی در آن حس نمی شود، فریب دهنده نیست، اگر چه اسرارآمیز، به دنیای پرآشوب و ملتهب دو زن که به جستجوی دنیای درون می روند، نزدیک می شود، اما بسیار رئال و قابل لمس بوده که شخصیت ها با خلوص نیت احساسات نهفه خود را می یابند و فیلمساز آن را با صداقت تصویر میکند.
۲- «امیلیا پرز»، از زاویه دیگر ما را افسون می کند مشروط بر اینکه در مقابل استیل فیلم گارد نگیریم و خود را به دست کارگردان و میزانس افسون کننده اش ، و شورانگیز بسپاریم و غرق در لذت شویم.
این دو فیلم متفاوت، به دو دنیای متفاوت با دو زبان سینمایی دور از هم ، از فیلم های برتر کاندیدا شده هستند. البته دو فیلم سیاسی «دانه انجیر معابد» از محمد رسول اف و «من هنوز اینجا هستم» از والتر سالس شانس این را دارند که توجه رای دهندگان را به خود جلب کنند. حال باید منتظر مراسم جوایز هشتاد و دومین دور گلدن گلوب، که در پنج ژانویه ۲۰۲۵ در لس انجلس برگزار خواهد شد، بمانیم. پیشنهاد می کنم شما علاقهمندان هم می توانید از حالا در مورد برنده نهایی رای بدهید.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- اهدای جایزه ویژه کوروساوا به محمد رسولاف/ برگزیدگان جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ معرفی شدند
- ستایش سینمای ایران و کشف سینمای کریم لکزاده در جشنوارهای فرانسوی
- کوچ سینماگران ایرانی به اروپا و آمریکا/ چه اتفاقی در راه است؟
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- «نجات ما»؛ یکی از درخشانترین فیلمهای سال فرانسه
- روایت «نفرین توقیف» از مالیخولیای توقیف در سینمای ایران
- «دیگِر»؛ فیلمی که در یک صحنه تئاتر میگذرد
- جایزه کوروساوا به محمد رسولاف داده میشود
- کدام فیلمها اسکاری خواهند شد؟
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- «ناگهان»؛ فیلم موفق فرانسوی از کارگردانی ژاپنی
- چگونه سینمای فرانسه در انتخاباتِ ریاست جمهوری۲۰۲۷ تاثیر میگذارد؟
- «اودیسه»ی نولان خوب است اما نه بیشتر!
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- هرم طلایی مصر به حبیب باوی ساجد میرسد
- سایت داوری «آیین هفت سال سینمای ایران» رونمایی شد
- گرشا رضایی به «امیرکبیر» پیوست
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر





