سینماسینما، الهام کوهی
اگر بخواهیم مهدویان را تنها با یک کلمه تعریف کنیم هوش اوست. او در طول مدت فیلمسازیاش ثابت کرده به خوبی با ذائقه مخاطب و همینطور نقصهای سینمای ایران آشناست و میتواند با خلق قصههایی که کمتر به آن پرداخت شده مخاطب را با خود همراه کند. فیلمهای مهدویان همیشه آن قهرمانی را که نبودش بزرگترین نقطه ضعف سینمای ایران است، دارد و از این لحاظ داشتن قهرمانهایی که برای آرمانها و اهدافشان میجنگند و با وجود همه گرهها و مشکلاتی که لحظه به لحظه بیشتر میشود مایوس نمیشوند برای مخاطب ایرانی که معمولا شاهد تزلزل و انفعال شخصیت فیلمهاست جذاب و دلگرمکننده است.
مرد بازنده با وجود اینکه کمی شلخته و با عجله ساخته شده ولی با این حال قصه سرراست و جالبی دارد. باید اقرار کرد که حتی اگر موضوعهایی که مهدویان به سراغشان میرود باب میل همه سلیقهها نباشد اما در ژانر خود فیلمهای مخاطبپسندی است. مهدویان ثابت کرده که داستانپردازی قوی دارد و برای ساخت فیلمهایش همیشه سراغ قصههای سرراست اما محبوب و شخصیتهای کمتر پرداخت شده میرود. قهرمان در فیلمهای مهدویان معمولا توانسته که بیننده را با خود همراه کند و در مورد مرد بازنده هم شخصیتپردازی احمد خسروی با وجود بازی متوسط جواد عزتی شخصیت قابل باوری است. سرهنگ آگاهی بیحوصله و تنهایی که به صورت همزمان دو مسئولیت خانوادگی و کاری را برعهده دارد و سعی میکند هر دو را به موازات هم و بهترین نحو انجام دهد. تنهایی و سرخوردگی احمد و زندگی سرد و بیرمقش و اینکه نه در فضای خانه و نه فضای کار کسی درکش نمیکند برای مخاطب امروزی کاملا قابل درک است و همین است که احمد را با وجود سردی و بی حوصلگی و شلختگیاش دوستداشتنی میکند، چون مخاطب میتواند خودش را در وجود احمد ببیند و برایش دلسوزی کند و با موفقیتش خوشحال شود.
مهدویان در آثارش شخصیتهای متفاوت و خاص خلق کرده و کوچکترین جزئیات و عادتهای شخصیتها را هم ترسیم میکند، گواهش را هم در استفراغهای دائمی مالک زخم کاری و دندان درد احمد مرد بازنده میتوان یافت. او در شخصیتپردازی روی جزئیات همیشه حساس است و گاهی این جزئیات از طرح کلی شخصیت پیشی میگیرد اما چون ذهن مخاطب درگیر جزئیات شده از فکر کردن به کلیات غافل میشود و ایرادها به چشم نمیآید.
یکی از ویژگیهای مرد بازنده نسبت به فیلمهای دیگر مهدویان داستان غافلگیرکنندهی آن است و این غافلگیریها در طول فیلم منطقی و بدون اغراق درآمده است. به بیان دیگر مرد بازنده با وجودی که سعی ندارد به هر طریق و روشی بیننده را غافلگیر کند ولی با این حال در غافلگیری مخاطب موفق عمل کرده است.
یکی دیگر از ویژگیهای مرد بازنده نحوه روایت و ژانر قصه است. ژانر مرد بازنده جنایی نیست بلکه جنایت هم بخشی از داستان است. به بیان دیگر مرد بازنده صرفا و صرفا روایت احمد خسروی، سرهنگ خسته و تنها بیحوصله و بازندهی داستان است و شما سکانسی پیدا نمیکنید که احمد در آن نباشد. دوربین همواره با احمد است از حمام تا صحنه قتل و داخل ماشین و … انگار که مهدویان هیچگاه دوست نداشته قهرمانش را تنها بگذارد و همین مسئله هم باعث همراهی مخاطب با مرد بازنده شده است. فیلم با نمای بستهی احمد خسروی شروع و در طول فیلم او را همراهی میکند و در پایان با نمای بازی از او داستان تمام میشود. بیننده در این فیلم نه داستان جنایی و نه ملودرام و نه رئال و اجتماعی که صرفا احمد را میبیند با مجموعهای کامل از تمام ژانرها.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «وحشی»؛ اولین حضور سریالهای ایرانی در تورنتو
- وحشیسازی یا وحشیزادگی؟/ روایتی از داود اشرف و زخم فرودستان در «وحشی»
- از ۲۵ فروردین؛ سریال هومن سیدی به شبکه نمایش خانگی میآید
- «تمساح خونی» و «آبی روشن» آنلاین اکران میشوند
- بازگشت جواد عزتی به خونبازی در «زخمکاری ۳»
- «تمساح خونی» ۴۰ روزه ۱۰۰ میلیاردی شد
- یک رکورد دیگر برای «تمساح خونی»؛ ۱۱.۵میلیارد فروش در ۷ روز
- «تمساح خونی» رکورد فروش افتتاحیه سینمای ایران را شکست
- «تمساح خونی» در سینماها/ رونمایی از پوستر فیلم جواد عزتی
- هوشمندی در آفرینش موقعیتهای کمیک/ نگاهی به فیلم «تمساح خونی»
- بازیهای خوب در فیلم خوب/ نگاهی به «تمساح خونی»
- موفق در سرگرم سازی/ نگاهی به فیلم «تمساح خونی»
- دست برنده برای فرشته مرگ/ نگاهی روانشناختی به فصل دوم «زخم کاری»
- اکران آنلاین «کت چرمی» با بازی جوادعزتی
- سانسور عجیب در سریال زخم کاری که خبرساز شد
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





