سینماسینما، فریبا اشوئی
تمساح خونی اولین فیلم جواد عزتی در مقام کارگردان، فیلم قابل قبولی از آب درآمده است. فیلمی که خیلی درگیر خودنمایی و تکنیکبازیهای فیلم اولیها نیست. یک درام اجتماعی با چاشنی نه چندان کم از جنس کمدی موقعیت و دیالوگ و البته ماجرا محور که در زیر متن خود انتقادات ریزی هم به شرایط ناامن اقتصادی، شیوه های کسب درآمدهای نامشروع در قلب پایتخت، خشونت پنهان زیر پوست شهر و….. دارد.
فیلم ماجرای دو دوست را روایت میکند که در یک شرکت با پوشش صرافی کار میکنند و یک شب بدلیل فرصت بدست آمده، تصمیم به ریسک میگیرند و با دلارهای امانتی در دستشان برای خود کسب درآمد میکنند (قمار پوکر) اما….
عزتی در این فیلم با دست پر ظاهر شده و تمام تجربه حاصل از سالها حضورش در صحنه دهها فیلم به عنوان بازیگر را خرج فیلم کرده است. فیلم پلان به پلانش مصرفی است. گرفتار زوائد و روده درازی و پُرگویی نیست و نه با یک داستان پرحاشیه که شاید تنها با یک تیتر خبری کوتاه، خیلی روان و بی حاشیه مخاطبش را سرگرم می کند. هومن و پیام نماینده جوانانی هستند که بدلیل نداشتن شرایط خوب مالی برای تشکیل خانواده و رسیدن به زندگی ایدهآل با دختر مورد علاقهشان ناخواسته وارد کارهای خلاف میشوند به امید کسب درآمد عالی و رسیدن به آرزوهای محالشان.
یکی از دلایل موفقیت فیلم حضور خود عزتی در کنار عباس جمشیدیفر است. زوجی که بدلیل تسلط بر موقعیت سازی و بداهه گویی توانستهاند بار بزرگی از پویایی و ریتم فیلم را بر دوش بکشند. بده بستانهای خوب حسی در کنار پوشش خلاءهای متن، مهارتی است که این دو بازیگر به خوبی از پس آن بر آمدهاند. فیلم از همان آغاز چنان درگیر ساخت موقعیت و حادثه است که دیگر فرصتی برای درگیری مخاطب با قصه، شخصیت پردازی و یا اصل اتفاق درام باقی نمی گذارد و بیشتر ترجیح می دهد راحت بنشیند و فقط از فضای شلوغ، پرهیجان و طنزآمیز اتفاقات لذت ببرد. در یک کلام تمساح خونی فیلمنامه قابل کنکاشی ندارد و هدفش بیشتر ایجاد سرگرمی است تا حرفی برای گفتن. یک قصه یک خطی که در قعر اتفاقات و هیجانات گم میشود و مخاطب عام البته از آن لذت خواهد برد. فضاسازی و فیلمبرداری موقعیت های تعقیب و گریز و یا رینگ مسابقه از جمله سکانسهای درخشان فیلم هستند که با مدیریت خوب فیلمبرداری سامان لطفیان رقم خوردهاند.
تمساح خونی یقینا در گیشه فیلم پرفروشی خواهد بود فیلمی که دغدغه اصلیاش سرگرمی و رضایت مخاطب عام است و به خوبی هم از پس آن برآمده است.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- آخرین پلان مرد هزارچهره؛ اکبر عبدی در قاب جاودانگی
- «دکتر خوب»؛ از نقص تا نبوغ، جراحی که قواعد انسان بودن را دوباره مینویسد
- به یاد استاد بیضایی؛ صدایی که نه فریاد بود، نه خطابه
- «کفایت مذاکرات» و خندههایی که از دل موقعیت میآیند
- «بامداد خمار»؛ عشق، طبقه و زبان تصویر
- تقوایی، کاشف سکوتها و رازهای ناگفته
- «ناتوردشت»؛ قصهای از وجدان، آبرو و جمعیت
- «وحشی»؛ اولین حضور سریالهای ایرانی در تورنتو
- «صددام»؛ بدلی که مختصر برقی میزند، اما طلا نیست
- وحشیسازی یا وحشیزادگی؟/ روایتی از داود اشرف و زخم فرودستان در «وحشی»
- از ۲۵ فروردین؛ سریال هومن سیدی به شبکه نمایش خانگی میآید
- «خاتی»؛ در حلقه داستان تکراری و نخنما
- «بچه مردم»؛ نگاهی جدید به موضوعات تلخ
- یادداشتی بر «آبستن»؛ تعلیق نصفه نیمهای که ناکارآمد میشود
- «۱۹۶۸»؛ هیاهو برای هیچ
پربازدیدترین ها
- «استخر»؛ خواستن یا نخواستن؟
- «فراموشخانه»؛ قربانیان فراموششدهی تاریخ
- درباره آواز گنجشکها :نمادی از انسانی که هم می تواند پرواز کند وهم می تواند اسیر شود
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- در پنجاه و یکمین دوره برگزاری؛ فیلم قصیده گلمکانی در بخش کشف جشنواره تورنتو
آخرین ها
- نگرانی مدیر عامل خانه سینما/ اسعدیان: باید سینمای زیرزمینی را روی زمین بیاوریم تا قابل کنترل باشد
- در نشست خبری سیمافیلم مطرح شد؛ آخرین وضعیت تولید و پخش «پایتخت۸»، «مرد سه هزار چهره»، «سلمان فارسی» و…
- فیلم مهرداد اسکویی بهترین مستند جشنواره دوربان شد
- نمایش فیلم «پاتر پانچالی» در سینماتوگراف اهواز؛ تو با یک فیلم بومی روبرو هستی
- نگاهی به «اودیسه»/ کریستوفر نولان در دام نفرین کرونوس
- شاعرانگیِ فروغ؛ از تجربهی زیسته تا معماری تصویر
- مراسم افتتاحیه بیست و یکمین جشنواره بین المللی نمایش عروسکی تهران / گزارش تصویری
- پنجاه و یکمین جشنواره فیلم تورنتو؛ مستند افسانه سالاری به کانادا میرود
- مورگان فریمن: اگر دستمزد خوب باشد، از ضعفهای فیلمنامه میگذرم
- «ابرسواران مه رکاب» منتشر شد
- پیتر گیل درگذشت
- سه جایزه جشنواره ایتالیایی به «مرد آرام» رسید
- «بیضاییخوانی» به «اژدهاک» رسید
- در پنجاه و یکمین دوره برگزاری؛ فیلم قصیده گلمکانی در بخش کشف جشنواره تورنتو
- «نفسگیر»؛ وقتی بحران نه با ویروس که با انکار آغاز میشود
- «فراموشخانه»؛ قربانیان فراموششدهی تاریخ
- نگاهی نقادانه بر تجربه تئاتر تعاملی ایوب بختیاری/ پداگوژی روایت
- به مناسبت ۲۸ تیری که سالمرگ خسرو شکیبایی بود/ دیداری که خاطرهای ماندگار شد
- کمدی «مادرکیو» دوباره روی صحنه میرود
- «روز افشاگری»؛ وقتی اسپیلبرگ به سوی ناشناختهها بازمیگردد
- مریم همتیان درگذشت
- نامه خانه سینما به پزشکیان منتشر شد/ پاسخ سخنگوی دولت
- «زن و بچه»؛ فروپاشیدن
- ورایتی خبر داد؛ عبدالرضا کاهانی با «بهشت خالی» به ادینبورگ میرود
- رکورد «انتقامجویان: پایان بازی» شکست؛ «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» درحال ورود به فهرست تاریخی فروش گیشه
- امیر نادری و ذات و زبان سینما
- رمان «رخشان»؛ گُذار از خامیِ عاطفی تا رسیدن به بلوغ فکری
- فستیوال فیلم ونیز ۲۰۲۶؛ توضیحات مدیر جشنواره درباره غیبت فیلمهای هالیوودی
- نگاهی به بازی محسن قصابیان در سریال «کلاغ»/ استراتژی مکث و سکوت
- فوت یکی از برندگان اسکار؛ گلن هانسارد درگذشت
