سینماسینما، فریبا اشوئی
قابل توجه کسانی که فیلم را ندیدهاند، این نوشته حاوی بخشهایی از داستان است و خطر اسپویل وجود دارد
داستان کوتاه «بچه مردم» از جلال آل احمد از جمله داستان هایی است که کتاب خوان های حرفه ای و غیرحرفه ای به احتمال فراوان در نوجوانی آن را خوانده اند. داستان پسربچه خردسالی که مادرش به بهانه ازدواج مجدد از عمد او را گم می کند یا به عبارتی دیگر، ترک فرزند می کند. محمود کریمی کارگردان فیلم با پیشینه خوب مستندسازی با الهام از این داستان کوتاه و معروف آل احمد، به سراغ موضوع جذابی رفته که پیشتر هیچ کارگردانی در حوزه دفاع مقدس به آن نپرداخته است.
فیلم پرداختی شاد و فانتزی به موضوعی تلخ چون بچه های سرراهی دارد. فرم اجرایی، روایی و تصویری منتخب فیلم ساز به همراه بازی های خوب و یکدست نوجوانان آن در کنار چهره های مهم بازیگری، چهره هایی چون رضا کیانیان، گوهر خیراندیش، حسن معجونی، بهروز شعیبی، توانسته تا حدودی کاستی و چالش های متن را جبران کند و فیلم را به یکی از فیلم های موفق و پرمخاطب جشنواره امسال بدل سازد. از مهم ترین اتفاقات فیلم این است که حین نگاه به زندگی شخصیت اصلی (ابوالفضل) و دوستانش در پرورشگاه، هم زمان تاریخ معاصر ایران و اتفاقات مهم ۶۰-۵۰ سال اخیر کشور را هم در پس زمینه روایتش مرور می کند و هوشمندانه از اتفاقاتی که در اصل حاشیه ای و کم رنگ هستند در جهت پیشبرد متن استفاده بهینه می کند.
فرم روایتی که در آن مخاطب داستان را از زبان نقش اول درام (ابوالفضل) می بیند و می شنود بسیار شبیه به اتمسفر سریال «وضعیت سفید» به کارگردانی حمید نعمت اله است. اما فیلم ساز هوشمندانه آن قدر هم مثل این سریال به سوژه ها و شخصیت ها نزدیک نمی شود تا فرم فانتزی و ریتم تند روایت، از نفس نیافتد. ریتم فیلم تا یک سوم پایانی بسیار مناسب و معقول است و کارگردان با تبحر خود را درگیر زوائد و حواشی بی ربط نمی کند اما در یک سوم پایانی، درست بعد از شهادت منوچهر (دوست) و رفتن ابوالفضل به جبهه به یکباره فیلم دچار یک افت ریتم جدی و دو پارگی می شود که مخاطب را از حال و هوای دوست داشتنی فیلم جدا می کند.
اگرچه کارگردان تلاش کرده که در جبهه هم همچنان با بهره برداری از موقعیت های طنز، روایت فان و تازه ای از جبهه و جنگ به مخاطب ارائه کند (سکانس خبررسانی بین فرمانده و دیده بان) اما توانایی ادامه آن را ندارد و روایت به یک باره از ریتم می افتد و درگیر کلیشه می شود. بهخصوص که مهم ترین اتفاق زندگی ابوالفضل (پیدا شدن مادر) را ناکام و بدون مصرف رها می کند.
«بچه مردم» فیلم کامل و بدون تقصی نیست. شاید بتوان گفت در مقیاس کلی به قاب تلویزیون نزدیک تر است تا سینما. اما بهدلیل نگاه جدید به موضوعات تلخ و نوآوری در پرداخت خلاقاته و فاتتزی، فیلم خوبی است. کامبیز امینی در این فیلم با بازی خوبش در نقش تاجی یکی از نقش های ماندنی و خوب سینما را ایفا کرده است.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- آخرین پلان مرد هزارچهره؛ اکبر عبدی در قاب جاودانگی
- «دکتر خوب»؛ از نقص تا نبوغ، جراحی که قواعد انسان بودن را دوباره مینویسد
- به یاد استاد بیضایی؛ صدایی که نه فریاد بود، نه خطابه
- «کفایت مذاکرات» و خندههایی که از دل موقعیت میآیند
- «بامداد خمار»؛ عشق، طبقه و زبان تصویر
- با موافقت شورای بازبینی فیلمهای سینمایی؛ چهار فیلم پروانه نمایش گرفتند
- تقوایی، کاشف سکوتها و رازهای ناگفته
- با تصویب شورای صنفی نمایش؛ «غریزه» بالاخره اکران میشود/ ۷ فیلم دیگر در راه سینماها
- سی و هفتمین جشنواره بینالمللی فیلمهای کودکان و نوجوانان برگزیدگانش را شناخت
- «ناتوردشت»؛ قصهای از وجدان، آبرو و جمعیت
- «صددام»؛ بدلی که مختصر برقی میزند، اما طلا نیست
- وحشیسازی یا وحشیزادگی؟/ روایتی از داود اشرف و زخم فرودستان در «وحشی»
- «خاتی»؛ در حلقه داستان تکراری و نخنما
- یاداشتهای جشنواره/ هفت فیلم زیر ذرهبین
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





