رزیتا قبادی مجری شیرازی که به خاطر برنامه شب یلدا و سخن مهمان برنامه اش درباره رقص، ممنوع الکار شده شب گذشته در یک لایو یک ساعته به تشریح ممنوع الکاری اش پرداخت.
به گزارش سینماسینما ،این مجری سابق برنامه عصر خانواده شبکه دو گفت در اولین برنامه پس از آن برنامه جنجالی در اتاق گریم بودم که کاغذی به من دادند و گفتند باید این را بخوانی؛ طبق نوشته های آن کاغذ باید حتما سه بار به خاطر برنامه شب قبل روی آنتن زنده از مردم عذرخواهی می کردم. من هم مجبور به این کار شدم و سه باز عذرخواهی کردم اما باز هم مرا ممنوع الکار کردند.
قبادی گفت: از استرس آن برنامه جنجالی حتی مشکل قلبی پیدا کردم. طی این مدت خیلی ناراحت بودم. شب ها تا صبح گریه می کردم و حال مناسبی نداشتم. الان هم حال خوبی ندارم اما مقاومم.
وی افزود: کلی هزینه مزون دادم برای برنامه شب یلدا تا با پوششی مناسب در مقابل مردم عزیز ظاهر شوم. مقنعه ام را با مانتو ست کردم اما چند دقیقه قبل از آغاز برنامه گفتند مقنعه ات را عوض کن. در نهایت مجبور شدم مقنعه صدابردار را سرم کنم که نه مناسب اجرا بود و نه اندازه مناسبی داشت.
قبادی در توضیح علاقه اش به اجرا و سختی هایی که در این رابطه متحمل شده گفت: در روزهای سخت شیوع کرونا هر هفته روزهای شنبه و یکشنبه با هزینه خودم از شیراز به تهران سفر می کردم از ۱۵ نفر کارکنان برنامه حاضر در استودیو ۷ نفر کرونا گرفتند. من هم کرونا گرفتم تا دم مرگ هم رفتم. خانواده ام هم کرونا گرفتند. دو فرزندم هم کرونا گرفتند.
مجری سابق شبکه استانی سیمای مرکز فارس با اشاره به این که نمی خواهد از حرف هایش سوء استفاده شود افزود:من فقط به عشق مردم ایران برنامه اجرا می کردم.من کشورم را دوست دارم و این حرف ها را نمی زنم که بروم مجری فلان تلویزیون بیگانه شوم.
رزیتا قبادی با بیان این که از یک کارگردان خوب سینمای ایران پیشنهاد بازی در یک فیلم سینمایی دریافت کرده، گفت: از وقتی عادل فردوسی پور و برنامه پرمخاطب نود کنار گذاشته شدند متوجه شدم تلویزیون برای مخاطبانش ارزش چندانی قایل نیست.
مجری سابق برنامه عصر خانواده در پایان حرف هایش گفت: مردم عزیز من از همین جا دست شما را می بوسم و به خاطر آن که آن شب به خاطر کلمه رقص از شما معذرت خواهی کردم از شما معذرت خواهی می کنم من بابت آن معذرت خواهی شرمنده هستم. الانم بابت آن عذرخواهی اجباری از شما معذرت خواهی می کنم.
خبر نیوز
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد






