تکتم بهاردوست
مجید مسچی از سال ۱۳۸۴ به عنوان مدیرعامل مؤسسه سینما شهر انتخاب شده و بیش از یک دهه است که به فعالیت خود در این سمت ادامه میدهد. فعالیت در این مؤسسه با بازسازی سالنهای سینمایی در کشور آغاز و در نهایت به ساخت سالنهای جدید و تجهیز سینماها به سیستم دیجیتال رسیده است.
مجید مسچی از سال ۱۳۸۴ به عنوان مدیرعامل مؤسسه سینما شهر انتخاب شده و بیش از یک دهه است که به فعالیت خود در این سمت ادامه میدهد. فعالیت در این مؤسسه با بازسازی سالنهای سینمایی در کشور آغاز و در نهایت به ساخت سالنهای جدید و تجهیز سینماها به سیستم دیجیتال رسیده است. با مجید مسچی درباره روند بازسازی و تجهیز سالنهای سینما به گفتوگو نشستیم که حاصل آن را میخوانید.
در حال حاضر سالنهای فعال سینماها چه وضعیتی دارند؟
ما در حال حاضر حدود ۴۶۰ سالن فعال در سطح کشور داریم ولی کیفیت و میزان استقبال مردم از هر کدام از اینها متفاوت است. با توجه به آمار تعداد سالنهایی که در دست ساخت داریم، باید بگویم که این آمار قابل قبول است. لذا پیشبینی ما این است که امسال تعداد سالنهای فعال کشور از مرز ۵۰۰ سالن عبور میکند.
به نظرم این نقطه عطف خوبی است که تعداد سالنهای ما بعد از سالها افزایش پیدا کرده است. هر چند این تعداد برای جمعیت کشور قابل قبول نیست ولی نقطه شروع خوبی است که باید ادامه یابد تا به یک تعداد قابل قبول برسد.
برای سالنهایی که استقبال کمتری ازآنها میشود، چه برنامهای دارید؟
این سالنها ۲ وضعیت دارند. یکی اینکه از نظر استانداردها و تجهیزات در وضعیت خوب قرار دارند ولی ممکن است در یک نقطه خوب شهری قرار نگرفته باشند و مردم آن نقطه خیلی علاقهای به سینمارفتن نداشته باشند. البته ممکن است بعضی از این سالنها هم کیفیت خوبی نداشته باشند و مردم برای همین رغبتی به مراجعه به آنها ندارند. این سالنها در دستور بازسازی قرار دارند.
ولی موردی که الان برای ساخت سینمای جدید یا حتی بازسازی سینماها خیلی اهمیت دارد، این است که مکان قرارگیری سینما در جای مناسبی باشد که همزمان با ساخت یا بازسازی سینما توفیق اقتصادی هم داشته باشد. به نظر ما جذابیتهای سینما باید اینقدر زیاد باشد که مورد اقبال مردم قرار بگیرد چون درست است که سینمارفتن از ضروریات اولیه زندگی نیست ولی به هر شکل تفریح مناسبی است. بخشی از این استقبال به سالنهای سینما، نحوه اداره آن، کیفیت فیلمها و… بستگی دارد. به نظر من سینما یک مجموعه خوب است که ممکن است به خاطر یک سالن خوب یا حتی یک فیلم خوب مورد توجه تماشاچیان باشد و اینها باید با هم حرکت کنند.
بخشی از این سالنهای فعال جزو آمار هستند ولی عملاً نقشی ندارند. برای اینها چه برنامهای دارید؟
شما اگر به سینما هم به عنوان یک واحد صنفی نگاه کنید قاعدتاً میزان استقبال از همه واحدهای صنفی که یکسان نیست. به هر شکل آن بخشی که به ما مربوط میشود از جهت کیفیت سالنها، تجهیزات و… حتماً به بهترین شکل انجام خواهد شد. ولی اینکه بخواهیم انتظار داشته باشیم که همه سینماهای کشور به یک میزان مورد استقبال قرار بگیرند، شدنی نیست و در هیچ جای دنیا نیز چنین اتفاقی نمیافتد.
در جایی گفتهاید که دوره سینماهای تکسالن گذشته است و اصرار برای ساخت این نوع سینماها اشتباه است. آیا این چندسالنه کردن سینماها در شهرهای کوچک هم مقرون به صرفه است؟
تجربه نشان داده بیش از اینکه که ظرفیت سالن مهم باشد، تعداد سالن مهمتر است چون هم از نظر میزان استقبال مردم و هم تنوع فیلمهایی که میشود اکران کرد، قابل مقایسه با تکسالنه نیست. سینماهای چندسالنه در شهرهای کوچک می توانند از ظرفیت کمتری استفاده کنند. ولی حتی اگر یک شهری ۲۰ هزار جمعیت هم داشته باشد اصولاً سینمای تکسالنه اصلاً مقرون به صرفه نیست.
در جایی گفتهاید که مشارکت شما با حوزه هنری به ۲ بخش تقسیم میشود. یک بخشی که بحث اکران فیلمهاست، سلیقهای است. با توجه به اینکه حدود ۷۰ سینما در اختیار حوزه هنری قرار دارد، این سلیقه باعث میشود خیلی از فیلمها تحریم بشوند. چه راهکاری برای این مورد دارید؟
ما با اکران فیلمها کاری نداریم. بحث این است که در اکران ممکن است سلیقهای که در وزارت ارشاد است با سلیقه حوزه هنری متفاوت باشد. ولی در مورد بهرهبرداری از سالنها و بازسازی سینماها و فعالیت مشترک در زمینه سینماداری اتفاقاً ارتباط خوبی بین ما و حوزه هنری وجود دارد.
آیا تجهیز سالنهای سینما فقط در حد دالبی و دیجیتالی باقی میماند یا امکانات جدید دیگری هم به آنها اضافه خواهد شد؟
خیر، تمام تلاش ما این است که سینماها را به همه تجهیزات جدید مجهز کنیم و این اتفاق برای همه سینماها خواهد افتاد.
ما طرح و اقدامی را از سال گذشته در دستور کارمان داریم که امسال هم ادامه داشته است و آن ارتقای کیفیت تجهیزاتی سالنهای نمایش است. سالنهای نمایش به ترتیب میزان استقبال تماشاچی در اولویت هستند. سال گذشته تجهیزات حدود ۶۰ سالن بهروز شد و امسال هم این رویه ادامه پیدا خواهد کرد. میزان حمایت ما هم بین ۵۰ تا ۷۰ درصد کمک به سینماهاست که به صورت بلاعوض به آنها داده میشود. نمونهاش سینما سیمرغ مشهد است که همه تجهیزاتش بهروز شده است.
وضعیت بازسازی و سالنسازی سینماها در شهرستانهای محروم به چه شکلی است؟
برای این حمایت باید شهرها را به ۲ گروه تقسیم کنیم. شهرهایی که بهرهمندتر هستند و امکانات بیشتری دارند و الان هم به نظر میرسد که برای سرمایهگذاران بخش خصوصی هم توجیه اقتصادی پیدا کردهاند؛ مخصوصاً در مجتمعهای تجاری.
چون الان دیگر در مجتمعهای تجاری عدم وجود سینما یک نقطه ضعف محسوب میشود. بنابراین هر کسی مجموعههای بزرگ تجاری میسازد حتماً به عنوان یک نقطه قوت از سالن سینما هم بهره میبرد.
گروه دوم مربوط به شهرهای کوچک و محروم است. در چنین شهرهایی امکانی برای ساخت مجتمعهای بزرگ یا نیست با کمتر هست. ازابتدای امسال داریم در سازمان سینمایی روی طرحی کارمی کنیم که در دو سه ماه آینده به بازدهی میرسد. این طرح، ساخت سینماهای کوچک در شهرهای محروم و کوچک است؛ اینکه زمین توسط نهادهای شهری تأمین میشود و هزینه ساخت توسط وزارت ارشاد اختصاص مییابد. بنابراین شهرهای محروم و کوچک میتوانند حداکثر ۲ سالن کوچک باکیفیت و خوب که فیلمهای روز را اکران میکنند، داشته باشند.
منبع: روزنامه قدس
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد





