پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

سینماسینما، محمد تاجیک: تهران امروز با نام کامل اثرگذاری یک شهر، تهران امروز یک فیلم مستند دربارهٔ شهر و مردم تهران است. این فیلم از ساخته‌های خسرو سینایی است که زندگی در تهران سال ۱۳۵۶ (یک سال پیش از انقلاب اسلامی) را نمایش می‌دهد.

به گزارش سینماسینما، این فیلم که در تابستان داغ تهران ساخته شده بیننده را به زمان گذشته برده و بسیاری از جای‌هایی که در آن روزگار محل رفت‌وآمد و تفریح و آموزش و کار جوانان بوده است را نشان می‌دهد.

فیلم بیشتر جاهای سنتی و مدرن ایران را نمایش می‌دهد و اگرچه بیشتر به نوسازی‌های تهران و بخش‌های سنتی گیرای گردشگری آن می‌پردازد همزمان می‌کوشد از دوگانگی‌های شهری و اجتماعی این شهر پرده بردارد.

در سراسر این فیلم هر از گاهی نمایی از زن سرخ‌پوش میدان فردوسی تهران پخش می‌شود و کارگردان می‌کوشد داستان فیلم را با بودن او واگویی کند.

موسیقی متن این فیلم ترانه شب‌های تهران است. این ترانه که سروده‌ای از «کریم فکور»، آهنگ «مجید وفادار» است با صدای پروانه در تیتراژ آغازین فیلم پخش می‌شود. «پروانه» پیش از این ترانۀ معروف «مرا ببوس» را برای نخستین بار خوانده بود که در ضبط‌های پسین با صدای «حسن گلنراقی» ضبط و پرآوازه شد.

تهران امروز به روایت سینایی 

خسرو سینایی درمصاحبه ای درباره این فیلم گفته :مستند تهران امروز که در سال ۱۳۵۶ به سفارش شبکه رادیو تلویزیون بین‌المللی ایران، درباره شهر تهران ساختم. فیلمهای رادیو تلویزیون بین المللی به زبان انگلیسی تهیه می شد و این فیلم هم به همین جهت به زبان انگلیسی ساخته شد. فیلم جدا از تصاویری که از تهران، یک سال پیش از انقلاب ارائه می دهد حاوی آخرین و شاید تنها تصاویر یاقوت بانوی سرخپوش آن زمان میدان فردوسی است.

ماجرای زن سرخ پوش چیست ؟

زن سرخ‌پوش، یا یاقوت،(متولد ۱۳۰۵)لقب زنی است مجهول الهویه از اهالی تهران که حدوداً ۳۰ سال هر روز، ساکت و آرام با لباس، کفش، کیف و جوراب قرمز رنگ در میدان فردوسی و اغلب ضلعِ شمال شرقی آن ایستاده و انتظار می‌کشیداو تا حدود سال‌های ۶۲-۶۱ هر روز به این کار ادامه می‌داد و به گفته مردم، یک‌باره از صحنه محو شد. روایات در باره این زن زیاد است و کلاً بر این باورند که او در عشق شکست خورده بود و در انتظار معشوق گم گشته در آن مکان به انتظار می‌ایستاده است. تنها مستند و تصویری که از آن زن وجود دارد نتیجه مصاحبه‌ای است از مسعود بهنود که در سال ۱۳۵۵ خورشیدی با او انجام داده. خود شخص مصاحبه شونده (زن مشهور به سرخ‌پوش) در مصاحبه چندین بار عاشق بودن و روایت‌های گفته‌شده درباره خود را انکار می‌کند.