کتاب «زیر آسمانی به رنگ خون» نوشته مارک سولیوان و ترجمه ساسان گلفر در ۵۹۰ صفحه توسط «نشر خوب» منتشر شد.
به گزارش سینماسینما، ساسان گلفر، مترجم کتاب، در معرفی «زیر آسمانی به رنگ خون» نوشته است: بزنگاههای عجیبی در تاریخ وجود دارد که از انسانهای عادی، شخصیتهایی خارقالعاده میسازد و به رویدادهای واقعی که در همان مقطع، عادی و حتی بدیهی به نظر میرسند، مدتی بعد جلوهای باورنکردنی میبخشد. آخرین سال جنگ جهانی دوم در ایتالیای تازه از چنگ فاشیستها گریخته و دوباره به زیر چکمهی آلمان نازی غلتیده، چنین شرایطی را برقرار کرد؛ گرچه ایتالیاییها ترجیح دادند آن را به فراموشی جمعی بسپارند و بنابراین بسیاری از واقعیتهایش را ناگفته و سربسته نگهداشتهاند، تا جایی که تاریخنویسان به ایتالیای آن سال لقب «جبههی فراموششده» دادند.
پینو للا، شخصیت اصلی داستان «زیر آسمانی به رنگ خون» در چنین دورانی پا به عرصه گذاشت. این شخصیت واقعی که اکنون ۹۳ سال دارد و هنوز کنار دریاچهی ماجوره در ایتالیا زندگی میکند، زمانی که جوانی خام بیش نبود، ناخواسته وارد بازی پیچیده و مرگباری شد و دست تقدیر او را به متن رویدادهای سرنوشتساز کشاند،؛ از نجات هزاران یهودی ایتالیایی از اردوگاههای مرگ با کمک شبکهای از کشیشهای کاتولیک تا جاسوسی و کمک به نابودی استحکامات آلمان هیتلری و برچیدن آخرین سنگرهای نازیها در اروپا. او در جریان جنگ با بسیاری از شخصیتهای تاریخساز همراه یا رویارو شد؛ از بزرگترین مقام نازی در ایتالیا و -به اصطلاح- دست راست هیتلر تا بنیتو موسولینی، کلارا پتاچی، اسقف میلان و مقامات کلیسای کاتولیک که پاپهای آینده از میان آنها سر برآوردند. اما ارتباطات پینو للا به شخصیتهای سیاسی زمان جنگ محدود نماند و مقدر بود که سرنوشت او با بسیاری از چهرههای نامدار قرن بیستم به نحوی گره بخورد؛ از آلبرتو آسکاری، فیل هیل و قهرمانان دیگر اتومبیلرانی جهان تا ارنست همینگوی، گری کوپر و جیمز دین. حتی پای او به خانوادهی سوکارنو در اندونزی باز شد و چیزی نمانده بود وارد پرونده انفجار هواپیمای پنامریکن برفراز لاکربی شود!

با این اوصاف، شاید به نظر برسد «زیر آسمانی به رنگ خون» یک رمان زندگینامهای عادی است، اما با وجود آنکه مارک سولیوان نویسنده سعی کرده بدون اغراق، داستانی واقعی را به زبانی بسیار ساده بازگو کند، اثرش رمان اکشن دلهرهآور پر تعلیقی از کار درآمده –همین باعث شده که تولید سریالی بر اساس آن با بازی تام هالند در نقش پینو للا در هالیوود به جریان بیفتد- که در عین حال معمایی جنایی نیز هست؛ البته بر خلاف معمول این ژانر، داستان خیلی سر راست شروع میشود و تازه وقتی به پایان نزدیک میشود، معماهایش را مطرح میکند!
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «نورنبرگ»؛ پیش از آن که گلولهای شلیک بشود…
- یادبود بهرام بیضایی؛ ایرانی بودن بار بزرگی است بر دوش ما
- دربارهی نمایش «زنی که فقط سیگار میکشد»؛ ای کاش که جای آرمیدن بودی
- نمایش «به کفشات نگاه کن»؛ مردم سرباز به دنیا نمیآیند
- به یاد دو استاد موج نو سینمای ایران؛ آرامش در درود بیکران
- «بیا برای هم یک اسم انتخاب کنیم»؛ نشانه گرفتن قلب تماشاگر
- پنج جایزه برای «انتقام تیرهروزان» از جشنواره فیلیپینی
- نامزدی یک فیلم کوتاه ایرانی-آمریکایی در جوایز آکادمی فیلم سوئد
- درباره فیلم «شهر خاموش»/ دوزخ، اما سرد *
- پنج جایزه کره جنوبی برای فیلم کوتاه «انتقام تیرهروزان»
- «سیم خاردار» در کازابلانکا
- ده جایزه جشنواره هندی برای «انتقام تیرهروزان» ایرانی/آمریکایی
- قانون، دوست تو نیست/ نگاهی به فیلم «آناتومی یک سقوط»
- چهار جایزه برای یک فیلمنامه کوتاه ایرانی
- راهیابی ۹ فیلم ایرانی به جشنواره فیلمهای کودکان لسآنجلس
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- یادداشتی بر یک فیلم محترم؛ «ایرو»
- یادداشت محسن امیریوسفی در سوگ عباس اسفندیاری، بازیگر «خواب تلخ»/ مرگ یک سلبریتی خصوصی
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
آخرین ها
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند
- فوت یکی از بنیانگذاران سینمای آزاد ایران/ بصیر نصیبی درگذشت
- یادداشتی بر مستند «خاکستر»؛ سیفالله در آتش
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- یادی از نظامالدین کیایی؛ صدابرداری که اخلاق حرفهایاش زبانزد بود
- بخش قابل توجهی از فیلمبرداری فیلم مارون هنوز به پایان نرسیده است
- اهدای جوایز انجمن کارگردانان آمریکا ۲۰۲۶/ مهمترین جایزه DGA به پل توماس اندرسن رسید
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- برگزیدگان جشنواره روتردام ۲۰۲۶ معرفی شدند
- گفتوگو با پرویز نوری/ سینمای ایران از تماشاچی جدا شده است*
- دیالکتیک آشوب و سینمای مقاومت: از مانیفستهای مدرن تا استیصال پستمدرن
- نظامالدین کیایی درگذشت
- مروا نبیلی و سینمای آوانگاردش/ آینهای که جرأت نگاه کردنش را نداریم
- هیأت داوران جشنواره برلین ۲۰۲۶ معرفی شد





