این درست که حافظه جمعی تمام انسان ها پر از تصاویر گذراست و پرده سینما خیلی زود آدم هایش را به دست فراموشی می سپارد. شاید بتوان گفت امروز دیگر برای ما عادی شده که هر از گاهی مسئولان سینمایی به داد یک بازیگر یا خانواده اش که از بیماری یا مشکلات مالی در رنج هستند، برسند و تمام، تا هنرمند دیگری که کارد به استخوانش برسد و صدایش درآید.
مسئول بیکاری سینماگران چه نهادی است؟ اگر سینماگری بیمار شود، هزینه های سنگین معالجه بیمارستانی و جراحی او تحت پوشش کجاست؟ چرا رسانه ها سکوت کرده اند؟ آیا با سکوت، مشکلات عدیده هنرمندان و سینماگران ما حل می شود؟
اعتراض نسبت به عدم توزیع عادلانه امکانات، نداشتن امکانات درمانی بخصوص برای آن دسته از سینماگرانی که دچار بیماری های سخت شده اند و… از عمده مطالباتی است که سینماگران سال هاست در پی آنند. همچنین براساس پژوهش های انجام شده ۶۰ تا ۷۵ درصد از کسانی که در حرفه های مختلف سینمایی مشغول به کارند عضو صنوف مربوط نیستند و بیکاری بزرگ ترین مشکل است.
عملکرد مدیران خانه سینما در دو،سه سال اخیر به قدری با انتقاد روبه رو بود و با دوران پرالتهاب بسته شدن خانه توسط مدیران سینمایی دولت دهم مقایسه می شد که همایون اسعدیان، رئیس هیات مدیره خانه سینما در فروردین ماه امسال در گفت وگویی درباره مهم ترین دغدغه اعضای خانه سینما بیان کرد: طبیعتا مهم ترین دغدغه همیشگی مسائل معیشتی است. البته در این بین نکته ای است که وقتی مطرح می شود به برخی از دوستان برمی خورد، آن هم این که یک درک غلط صنفی وجود دارد و کسانی که بیکار هستند، می گویند صنف برای ما چه کرده است. این درک از صنف درست نیست که آن را به عنوان بنگاه کاریابی نگاه می کنند، چرا که خانه سینما بنگاه کاریابی نیست و مهم ترین دغدغه برای این نهاد معیشت، بیمه و رسیدگی به کسانی است که ازکارافتاده هستند.
اسعدیان همان زمان درخصوص وضعیت بیمه سینماگران گفت: یکی از مواردی که خانه سینما پیگیری می کند حقوق بازنشستگی و بیمه تامین اجتماعی است و تلاش کردیم کد بیمه را تغییر دهیم
خوب است جوانانی که الان وارد کار می شوند به فکر آینده خود هم باشند و اگرچه این حرف ممکن است برای عده زیادی از آنها ناخوشایند بیاید، اما در این عرصه افراد بسیاری سال ها کار کردند و وقتی به پیشکسوتی رسیدند دچار اتفاقی شدند که حسرت روزهای گذشته خود را می خورند، بنابراین بهتر است از جوانی بیشتر به فکر معیشت خود باشند.
به هر حال رسیدگی به وضعیت سینماگران و حمایت از آنها از مطالبات جامعه فرهنگی است و از آنجا که خانه سینما از دل صنوف می آید و کارکردی صنفی دارد باید به فکر تامین همه جانبه نیازهای اعضای زیرمجموعه خود باشد.
اتفاقی که چند روز گذشته برای مهدی فخیم زاده، بازیگر خوب کشورمان رخ داد بهانه ای شد تا جام جم در گزارشی به عملکرد خانه سینما در رسیدگی به مشکلات صنفی اهالی اش بپردازد.
هزینه بیمه دیر به دست مان می رسد
سیامک اطلسی، بازیگر پیشکسوت سینما و تلویزیون در مجموع از وضعیت کنونی سینماگران ابراز نارضایتی کرد. او در گفت وگو با جام جم تصریح کرد: در کشور ما سینما هنوز به عنوان یک حرفه مشخص تعریف نشده است و به همین دلیل هیچ مسئول و سازمانی آن طور که باید و شاید به فکر مصائب و شرایط بحرانی و دشوار سینماگران نیست! در حال حاضر خیلی از کسانی که در سینما مشغول فعالیت هستند سبقه و دانش کافی نسبت به این حوزه ندارند و به شکلی کاملا اتفاقی وارد این وادی شده اند. به نظرم خانه سینما باید قوانینی بگذارد تا تنها افرادی که در خانه سینما عضویت دارند بتوانند در پروژه های سینمایی فعالیت کنند.
بازیگر فیلم هایی چون «ملک سلیمان»، «شاید وقتی دیگر» و «بی بی چلچله» افزود: البته خانه سینما در سال های اخیر رسیدگی و حمایت به مراتب بهتری نسبت به سال های پیشین اش دارد و هر یک از اعضا که خودش خواست را بیمه تکمیلی کرد، اما نمی دانم مشکل از کجاست هزینه ای که بیمه باید بابت درمان به ما پرداخت کند آن قدر دیر به دست مان می رسد! قطعا خانه سینما به عنوان یک نهاد صنفی که داعیه دار انجام کار درست برای سینماگران است باید از حقوق آنها پاسداری کند و از اعضایش حمایت های لازم را به عمل آورد که البته تا حدودی هم این کار را انجام می دهد.
احتمال تقبل هزینه های درمانی فخیم زاده
طی پیگیری های ظهر دیروز خبرنگار جام جم از علی قائم مقامی سخنگوی هیات مدیره خانه سینما قرار بود هیات مدیره خانه سینما بزودی درخصوص تامین هزینه های بیمارستانی مهدی فخیم زاده تصمیم بگیرد.
علی قائم مقامی در گفت وگویی که در مورد این موضوع با جام جم داشت از احتمال تقبل این هزینه ها خبر داد و یادآور شد تقبل هزینه های درمان این هنرمند از وظایف خانه سینماست. تا لحظه تنظیم این گزارش اما هنوز خبر دقیقی از تصمیم گیری در مورد این مساله مخابره نشده است. جام جم در روزهای آینده این موضوع را پیگیری خواهد کرد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد





