سینماسینما، محمدرضا مقدسیان
فیلم پوست ساختهی برادران ارک بعد از تجربه موفق فیلم کوتاه «حیوان» در جشنواره کن، انتظارات زیادی را ایجاد کرد که این دو برادر تازه نفس با ایدههای بسیار خوب اولین فیلم بلند داستانیشان را چگونه ارائه میکنند.
فیلم پوست فیلم فوقالعادهای نیست اما از چند منظر فیلم بسیار مهمی است و یکی از فیلمهای خوب و جالب توجه جشنواره سی و هشتم است. یکی از مهمترین ویژگیهای این فیلم در سینمای ایران معنی پیدا میکند، چرا که در سینمای ایران اصلا فیلمسازی در فضای فرهنگی بومی یا به زبانی به غیر از زبان فارسی شاید امر کمتر مورد توجه قرار گرفتهای است.
پوست سراغ داستانهای محلی و باورهای بومی آذربایجان درباره ارتباط بین پسر و مادر و باورهای ما درباره جن، رمالی و دعانویسی میرود.
تمام این موارد چیزهایی نیست که از آن بیخبر باشیم اما چرا هیچوقت در سینمای ایران نبوده، یک مسئله است و اینکه چرا الان هست یک اتفاق خوب است.
همهی اینها در کنار استفاده از زبان آذری به عنوان زبان اصلی این فیلم، باعث شده است فیلم تر و تازه و جراتمند اهل تجربه ببینیم.
برادران ارک ثابت کردهاند به باورشان نسبت به سینما پایبنداند و حاضر هستند به خاطر آن هرکاری را انجام دهند.
فیلم پوست اگر یک مقدار تکلیف خود را روشن میکرد و فاصله بین انکه فضای عاشقانه مهرمادر به فرزند و دست مایه قرار گرفتن هرچیزی برای حفظ این ارتباط و فضای ترسناک فیلم را حفظ میکرد فیلم بهتری میشد. فیلم به گونهای دوپاره است و در لحظاتی فیلم ترسناک و لحظاتی فیلم عاشقانه میبینیم و این دوگانگی به فیلم لطمه زده است.
بهره گرفتن از باورها و فرهنگهای محلی، در قالبی که یک کارگردانی منسجم و خوب آن را تصویر میکند، بازیهایی که بازیگران نه چندان مطرحی ارائه میکنند اما کاملا منطبق بر باور و هدفی هستند که در فیلم دنبال میشود، همگی به یک دیگر کمک کردهاند که یک رازآلودگی، شیطنت، خلاقیت جذاب و یک حالت ذوق برانگیزی برای مخاطب ایجاد میکند که دوست دارد تا انتها فیلم را ببیند.
فیلم پوست میتوانست یک شاهکار باشد اما همین حدی هم که اجرا شده آن را به یک فیلم خوب تبدیل کرده است. شاهکار نشدن آن شاید بخاطر همین است که نتوانسته میان تم عاشقانه و تم وحشتناک یک تعادلی برقرار کند.
برادران ارک میتوانند یک امتیاز برای سینمای ایران باشند اگر خودشان قدر خودشان را بدانند و اگر سینمای ایران اجازه دهد آنها به زبان، لحن و نگاه خودشان فیلم بسازند تا در نهایت یک جریان جدید در سینمای ایران رقم بخورد.
منبع: سانس ویژه
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- سینمای مستقل ایران در جشنواره کارلوویواری/ ۹ فیلم در بخش مختص ایران نمایش داده میشود
- «پوست»؛ ترجمهای تازه از داستان سحر و ساحری
- از شر طلب عشق نکن/ گفتوگو با بهمن ارک، کارگردان فیلم «پوست»
- معرفی برگزیدگان جشن حافظ
- گفتوگوی تصویری اختصاصی سینماسینما با اسماعیل هویدا، مدیر پردیس سینمایی آستارا/ سینماها امن هستند/ فیلمسوزی مسالهای جدی است
- سه فیلم جدید روی پرده میروند/ اکران «پوست» از ابتدای محرم
- بهرام ارک مطرح کرد/ شرایط ناعادلانهای بر فرهنگ و هنر حاکم است
- یا در اوج یا سوار بر موج/ بررسی حواشی نقدهای “روز صفر”
- قانون هست، اما نیست/ نگاهی به جایگاه قانون در فیلمهای جشنواره سیوهشتم فجر
- مروری بر سیوهشتمین جشنواره فیلم فجر/ تنوع در ژانر؛ ضعف در فیلمنامه
- مجوز نمایش سه فیلم سینمایی صادر شد
- اسلوب غلط از درک واقعیت عاجز است/ درباره داوری فیلم
- نگاهی به بهترین های جشنواره/ پیروزی جوانها بر پیشکسوتها!
- من از «از دست دادن» میآیم وطنم/ نگاهی به فیلم «روز صفر»
- یورش سنگین برنامه هفت علیه جشنواره فیلم فجر + ویدئو
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- هرم طلایی مصر به حبیب باوی ساجد میرسد
- سایت داوری «آیین هفت سال سینمای ایران» رونمایی شد
- گرشا رضایی به «امیرکبیر» پیوست
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر





