
هادی داداشی در بانی فیلم نوشت :عادل فردوسی پور در قسمتی از برنامه دوشنبه شب گذشته «نود» سوالی را مطرح کرد که احتمال ندانستن پاسخ آن را با توجه به هوشمندی و زیرکی این مجری محبوب باید در حد صفر تلقی کرد. فردوسی پور پریشب با اشاره به در پیش بودن جام جهانی فوتبال ۲۰۱۸ روسیه، نبود حال و هوای جام جهانی در کشور را عجیب و ابهام آمیز خواند. او شور جام جهانی را در سایر کشورهایی که تیم ملی شان به این رویداد مهم ورزشی راه یافته بالا و گرم توصیف کرد. او حتی پای مصر را هم، احتمالاً به خاطر التهابات سیاسی و اجتماعی اخیری که پشت سر گذاشت، به عنوان شاهد پیش کشید که مردمش در انتظار آغاز جام جهانی از همین حالا چه هیجانی دارند. البته این قیاس او با توجه اینکه مصر پس از ۲۸ سال به جام جهانی فوتبال راه یافته، ولی ایران همین دوره قبلی هم حضور در این رویداد را در برزیل تجربه کرد و در دوره قبلتر یعنی ۲۰۰۶ آلمان هم شرکت داشت. البته نه اینکه حضورهای پیوسته یاد شده، بتوانند ذره ای از شیرینی جام جهانی بکاهند، اما منظور آنکه ایرانیان در دهه گذشته حسابی این طعم شیرین را چشیده اند و خیلی هم جام جهانی ندیده نیستند.
با این حال و در عین توجه به خیل عظیم علاقه مندان پر شور فوتبال در ایران، در مقطع فعلی شاید خیلی هم عجیب نیست که مردم چندان به فکر پرداختن به جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه نیستند.
اگر منظور فردوسی پور رویه بیرونی شهر و فضای محیطی آن باشد که عادل خان باید این مطالبه را از مراکز و نهادهای مربوطه، بویژه شهرداری یا سازمان ورزش و جوانان و فدراسیون فوتبال داشته باشد نه از مردم. اگر منظور او از عدم استقبال از جام جهانی، فضای مجازی باشد هم باز باید به این مجری خرده گرفت که با وجود شناختش از مقتضیات فضای وب و دغدغه های فعلی مردم، زیاد هم عجیب نیست که کسی هنوز در فاصله یک ماه مانده به آغاز رقابتها، به پیشواز آن نرفته.
گشت و گذاری جزئی در شبکه های اجتماعی بی شک نمودی روشن از دغدغه های مردم در مقطع فعلی ارائه می دهد. فردوسی پور حتماً آنقدر آگاه است که بداند امروز افزایش سرسام آور و لحظه ای قیمت دلار، افسار زندگی خیلی از مردم را در دست گرفته و بالا رفتن نرخ تورم شده به مثابه باتومی روی سر آنان. همین دیشب ترامپ از برجام حرف زد که تا زمان تنظیم مطلب حاضر اطلاعی از آن در دست نیست، ولی کیست که نداند تأثیر تصمیم ترامپ در بازار مالی ایران تا چه حد زیاد و منفی خواهد بود.
حال اگر کمی ساده تر به قضیه بنگریم، می شود از فیلتر تلگرام و دانلود فیلترشکن حرف زد، می توان بحث ترافیک دل آزار تهران را پیش کشید، می شود از غلظت بالای گرد و غبار بوشهر، خرمشهر و آبادان نوشت، یا از بحران کمبود آب گفت و هشدارهای نگران کننده ای که مدتهاست کارشناسان در این باره مطرح می کنند و هزار و یک دغدغه فردی و گروهی دیگر.
فردوسی پور اگر به این مسائل واقف باشد، قطعاً نباید برایش دشوار شود تا به درکی از بازخوردهای اجتماعی ایرانیان در قبال ورود غرورآفرین تیم ملی کشورمان به جام جهانی برسد.
جام جهانی هنوز و همچنان جذاب است و بی شک سر وقتش مردم به اندازه کافی از جزییات آن هم جویا شده و تحویلش خواهند گرفت.
این مجری اگر دست به تجاهل زده که هیچ، اما اگر واقعاً در صدد رسیدن به پاسخ روشن برای سوالی است که دوشنبه شب گذشته پرسید، بد نیست نگاهی به این مطلب بیندازد!
برچسبها: جام جهانی, عادل فردوسی پور
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- توضیح روابط عمومی ساترا درباره برنامه عادل فردوسیپور در آپارات
- گزارشگری فردوسیپور ممنوع شد؟/ مدیرعامل فیلیمو فایل صوتی منتشر کرد
- وداع رسمی عادل فردوسیپور با صداوسیما با تیتراژی ۹۰ ثانیهای
- اکران مستند فوتبالی در آستانه جام جهانی
- چرا تلویزیون از مجریانش مراقبت نمیکند؟/ افول ناگهانی ستارههای تلویزیونی؛ همچنان پرسش برانگیز
- آقای جبلی! صراحت بیشتری داشته باشید /یک بار برای همیشه تکلیف ۹۰ را مشخص کنید
- چرا فردوسی پور کنار گذاشته شد؟ محمد سرافراز: مدیر شبکه ۳ خواست خودی نشان بدهد ۹۰ را تعطیل کرد
- مدیر مخالف عادل فردوسیپور از شبکه ۳ رفتنی شد؟/ شبکه ۲ یا سیما فیلم در انتظار فروغی
- وقتی فردوسیپورها نباشند…
- عادل که نباشد علیفر الگو می شود!
- چرا عادل فردوسیپور، محبوبِ سینماگران است
- معرفی برگزیدگان جشنواره بینالمللی فیلمهای ورزشی ایران/ فوتبال ۱۲۰، بهترین برنامه ورزشی از نگاه مردم
- ساترا اجازه پخش برنامه علی کریمی درباره انتخابات فوتبال را نداد
- فردوسیپور عذرخواهی کرد
- آغاز ماراتن جشنواره سی و نهم فجر / گزارش تصویری
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»





