پرویز پرستویی بازیگر مطرح سینمای ایران ، با انتشار یادداشتی در اینستاگرامش ، واکنش تندی نسبت به حذف عادل فردوسی پور نشان داد.
به گزارش سینماسینما ، پرستویی در یادداشت خود نوشت :امروز داشتم دنیای مجازی رو مرور میکردم
متوجه شدم فرزند بیست ساله عادل فردوسی پور((نود))روگروگان گرفتند.
نمیدونم این خبر رو جامعه ورزشی شنیدن یا نه!واگر شنیدن چگونه با خودشون کنار اومدن !
اونمگروگان گرفتن فرزند بیست ساله عادل فردوسی پور رو که هر دوشنبه منتظر شروع برنامه اش بوده اند تا ورزش ایران و جهان رو از زبانش بشنوند و ببینند!
نمیدونم مردمی که بیست سال تمام هر دوشنبه تا پاسی از شب شاهد اخبار و تحولات ورزشی بودن این خبر رو شنیدن یا نه!
واقعا این خبر خیلی تلخ بود.
راستش حکایت عادل فردوسی پور
بنوعی حکایت استاد شجریان در عرصه موسیقی است،اگر بخواهند روزی بهترین خواننده سال یا ابدی را انتخاب کنند ،بایستی ابتدا استاد شجریان را کنار بگذارند و تازه ببینند که کدام خواننده بهترین است چرا که استاد شجریان صدایش
یک ارکستر کامل است .و قابل قیاس با هیچکس نیست. با ادای احترام به کلیه خوانندگان خوب ایران زمین.
حال ،حکایت عادل فردوسی پور در عرصه برنامه ساز ورزشی و اجراست.
با ادای احترام به همه عزیزانی که در عرصه ورزش برنامه ساز هستند و اجرا کننده بایستی عرض کنم خدمتی که عادل فردوسی پور در برنامه نود به ورزش کرده اند تکرار ناشدنی است .
صد در صد به نفع صدا و سیما خواهد بود اگر با سلام و صلوات فرزند عادل فرودسی پور را
به او برگردانند .
چون هیچکس نخواهد توانست بر سکان برنامه نود بنشیند حال تحت هر عنوانی .واگر صدا و سیما با عذر خواهی این کار را نکند بایستی دیگه کم کم فاتحه صدا و سیمارا خواند .
چون مدام در حال خطاست .
چرا صدا و سیمارا ملک شخصی خودکرده اید
چرا از بیرون به عملکرد خودتان نگاه نمی کنید ؟
این میز ها و پست ها به هیچکس وفا نکرده
همه رفتنی هستید مثل مسئولین قبلی
تورو خدا اینقدر جفا نکنید .
چراکه عادل فردوسی پور و امثال ایشان در هر عرصه ای ماندگار تر خواهند شد .
شک نکنید این شما هستید که خواهید رفت.
عادل عزیز
اگر فرزندت برگشت ماهم خوشحال خواهیم شد و اگر بر نگشت غمگین، و لی بدان فرزندت در دل همه مردم ورزش دوست در سراسر دنیا جای دارد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد





