
فرزانه متین-سالیان زیادی است که خیلی ها با رسانه ملی قهرند و تنها به تماشای یکی دو برنامه ی خاص در هفته اکتفا می کنند. عوامل نارضایتی مردم از این رسانه ملی چندان کم نیست؛جعلی بودن برخی از برنامه ها،پوشش خبری نادرست،جریحه دار کردن و سواستفاده از احساسات مردم که تلخی را مهمان خانه ها می کند و…
در گذشته پیش از آن که سایر رسانه های جدید پا به عرصه بگذارند اروین کلپ،جامعه شناس،تلویزیون را شکاف رو به تزایدی میان اطلاعات و معنی که روی می دهد،توصیف کرد.
حدود ۵۰ سال پیش،چارلز رایت،جامعه شناس امریکایی،ارتباط جمعی مخصوصا تلویزیون را با سه ویژگی نیز تعریف کرد:
۱-معطوف به مخاطبان نسبتا زیاد،نا همگون و ناشناس
۲-پیام ها را به طور عمومی انتقال می دهند اغلب برنامه ریزی شده اند و خصلتی گذرا دارند.
۳-ارتباط گر خود سازمان پیچیده است و یا در سازمان پیچیده ای عمل می کند.
ما در اینجا با ویژگی سوم کار داریم،همگان می دانند صدا و سیما چه سازمان پیچیده ای است اما آیا این سازمان پیچیده در دل سازمان پیچیده ای دیگر عمل میکند؟مسلما دست اندرکاران صدا و سیما جواب این سوال را می دانند اما شاید عموم نمی توانستند به صراحت پاسخ بلی را بیان کنند اما امروز با پیگیری پیامک های مشکوک منتسب به برنامه ی برنده باش شبکه سه که به ثبت آرای جعلی پرداخته تا از برنامه نود پیشی بگیرد به قطع یقین می توان گفت مدیران این رسانه نه تنها در دل سازمان پیچیده ای هستند که حتی برای خصومت شخصی حاضرند از شیوه های کثیف استفاده و در صیانت آرای مردمی تخلف کنند همچنین به شعور دارنده تلفن همراه توهین کنند .ساعاتی پیش سازندگان پربیننده دورهمی به دلیل این ناعدالتی ها از مسابقه انصراف داده اند.حالا مدیران دست پاچه شده و ثبت آرا متوقف کرده اند.
هم اکنون سر این قصه پرماجرا به کجا وصل است و به کجا ختم می شود و چگونه خاتمه پیدا می کند،داستان دیگری دارد.
جهرمی پاسخگوست یا عسگری؟شاید هم دلال های پیامک.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد





