سینماسینما، علی پاکزاد – پوران درخشنده کارگردان «زیر سقف دودی» معتقد است فرهاد اصلانی و مریلا زارعی در این فیلم درخشان ظاهر شدهاند و به واسطه این حضور توانسته بحث طلاق عاطفی را به خوبی نمایش دهد.
به گزارش سینماسینما، درخشنده یکی از کارگردانان دغدغهمند سینمای ایران است که همواره در فیلمهایش به معضلات اجتماعی پرداخته است. او سرگرم آخرین مراحل فنی تولید «زیر سقف دودی » است. این فیلم با بازی فرهاد اصلانی و مریلا زارعی به بخش مسابقه سی پنجمین جشنواره فجر راه یافته است و باید دید که این فیلم از نظر داوران چه جایگاهی خواهد داشت.
درخشنده درباره موضوع این فیلم گفت: «عموما فیلمهایی که میسازم، به معضلات جامعه و موضوعاتی که برایم تا حد زیادی ملموس است اشاره دارد. به همین دلیل و با توجه به قصهای که در این فیلم روایت میشود، سراغ فرهاد اصلانی و مریلا زارعی رفتم. این دو در طول فیلم بازی خوبی از خود نشان دادند. اصلانی و زارعی زمان زیادی صرف کردند و زحمات قابل توجهی را نیز متحمل شدند. شب و روز روی فیلمنامه و چگونگی بازی دوستان کار کردیم. برایمان نزدیکی بازیگر به نقشی که پذیرفته بود مهم بود. این زوج توانستند این نقش را به خوبی بازی کنند.»
او ادامه داد: «آقای اصلانی در این چند وقت اخیر نقشهای زیادی را بازی کرده است. نقشی که در «زیر سقف دودی» دارند نیز شبیه به نقشهای قبلی ایشان است، اما این نقش ویژگیهایی دارد که به هیچ عنوان در گذشته در بازیهای آقای اصلانی دیده نشده است.»
کارگردان فیلم «هیس دخترها فریاد نمی زنند» اضافه کرد: «بحث طلاق عاطفی در جامعه ما موضوع مهم و ویژهای است که باید با نگاهی عمیق به آن بپردازیم. البته به نظر من ما خیلی عقب هستیم و برای پرداخت به آسیبهای اجتماعی وقت زیادی را از دست داده ایم. جامعه ما در حال منفجر شدن است.»
درخشنده درباره جشنواره و شرایط آن گفت: «به هیچ عنوان به جایزه فکر نمیکنم، زیرا افرادی هستند که درباره این موضوع تصمیم میگیرند. ما نمیتوانیم به افراد بگوییم که فیلمها را چگونه ببینند. آنها کسانی هستند که سلیقههای متفاوتی دارند و اصلا امکان دارد که از بهترین فیلمها خوششان نیاید یا برعکس.»
این کارگردان سخنان خود را چنین ادامه داد: «من سینما را زمانی مطلوب میبینم که در خدمت جامعه باشد. سینما باید روایتی از دردها، خوشیها و ناخوشیهای جامعه باشد. زمانی که جامعه ناراحت باشد من نمیتوانم فیلمی بسازم که در آن همه خوشحال هستند. اگر چنین کاری کنم یعنی جامعهام را نمیبینم. زمانی که این جامعه را با دقت نگاه کنید، میبینید که همه جا درد وجود دارد. این درد مختص به یک گروه خاص نیست، بلکه همه با درد و مشکلات جامعه در ارتباط هستند.»
درخشنده تاکید کرد: «قطعا جشنواره برای من مهم است. اما جامعه سینمایی ما باید بیش از گذشته با هم مهربان باشند.اگر حواسمان نباشد انسانهایی که نزدیک ما هستند کمکم از دست میروند و ما دیگر آنها را نخواهیم داشت. تا این لحظه هیچ فیلمی را ندیدهام و نمیتوانم درباره آنها قضاوت کنم. درباره فیلم خودم هم صحبت نکردهام و صبر میکنم تا نظر مخاطبان را درباره آن جویا شوم.»
درخشنده درباره جای خالی بعضی از فیلمسازان در جشنواره گفت: «قطعا حاضر نبودن کیانوش عیاری در جشنواره حس خواهد شد. عیاری یکی از بهترین فیلمسازان ایران است. تهمینه میلانی نیز یکی از فیلمسازان دغدغهمند ما است که او هم حضور نخواهد داشت. جای خالی درایت و انرژی این دوستان در جشنواره حس خواهد شد.»
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «پرنده کوچک خوشبختی»؛ مهمترین اثرِ روان سوژهگرای سینمای ما
- «شمعی در باد»؛ جسورانهترین فیلم نیمه اول دهه هشتاد
- «دو زن» در آینه مکتب نقد عمیقگرا/ تصویری ماندگار از زنان
- بزرگداشت کیانوش عیاری با نمایش «شبح کژدم»
- یادداشت «کیانوش عیاری» در سوگ ناصر تقوایی
- پروانه ساخت سینمایی برای چهار فیلمنامه صادر شد
- نسخه اصلی «خانه پدری» آنلاین اکران شد
- یک نمایش برای «خانه پدریِ» کیانوش عیاری
- پرتاب شدن به جهان تلخ زنان زجر کشیده تهمینه میلانی
- از راههای رفته/ چیزهایی که نباید میگفتم!
- مجوز ساخت سینمایی برای ۸ فیلمنامه صادر شد
- واکنش کیانوش عیاری به قاچاق فیلم «کاناپه»؛ از نمایش غیرقانونی اثرم ناراضی هستم
- نوبت فیلم کیانوش عیاری شد؛ انتشار نسخه قاچاق از فیلم توقیفی «کاناپه»
- مجوز ساخت سینمایی برای ۶فیلمنامه صادر شد
- کیانوش عیاری در بیمارستان بستری شد
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن





