پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

   آیا نظر اهالی سینما برای برگزارکنندگان آن مهم است؟ چند سال پیش زمانی که متولیان جشنواره فیلم فجر تصمیم به جا به جایی کاخ جشنواره از برج میلاد به مکانی دیگر گرفتند، نهایتا قرعه به نام پردیس سینمایی ملت با آن چشم انداز زیبایش افتاد اما شرایط بعضا نامطلوبی مثل نبود محل مناسب برای پارک خودروها، دسترسی نداشتن به اینترنت در تمام نقاط پردیس و… صدای برخی اهالی رسانه و کارشناسان سینمایی را درآورد.

ظاهرا همین اعتراضات هم بود که مسوولان چهلمین دوره از جشنواره فیلم فجر را به فکر انداخت امسال جای دیگری میزبان رسانه ها باشند و این جا به جایی در حالی اتفاق افتاد که  هیچ جلسه مشورتی یا نظرخواهی شفافی با اهالی رسانه انجام نشد! به هر روی مدیران سینمای کشور، پردیس چارسو را با ظرفیت ۱۱۰۹ صندلی مرکز اصلی جشنواره فیلم فجر انتخاب کردند؛ انتخابی که در همان دقایق نخست این سوال را در ذهن اهالی سینما به وجود آورد که پردیس سینمایی چارسو را دقیقا بر اساس چه متر و معیاری برای کاخ جشنواره مورد تایید قرار دادند.

در همین رابطه مرکز اطلاع رسانی  روابط عمومی جشنواره فیلم فجر اعلام کرد که سینما فلسطین که بخش دیگری از خانه جشنواره است به نیازهای منتقدان و بخشی از اهالی رسانه و مهمانان پاسخ خواهد داد.

در این بین البته پردیس سینمایی چارسو قطعا برای انجام بهینه فعالیت های فرهنگی اقدامات تازه تری انجام خواهد داد و کسی هم منکر ویژگی های مثبت پردیس چارسو از قبیل جو مناسب به لحاظ معماری داخلی، سالن های باکیفیت و… نیست اما انصافا ظرفیت این پردیس برای برگزاری بزرگ ترین رویداد سینمایی کشور مناسب است؟ آیا موضع توییتری سعید الهی از مدیران جشنواره و کنایه نسبت به آنچه «شکاف بین نسلی مدیران جوان و میانسال در شهرداری و ارشاد» گفته می شود، صحت دارد؟ گره زدن فضای اکران جشنواره ای یک فیلم با مجتمع های تجاری در پر ترددترین مناطق شهر چه نتایجی به دنبال دارد؟ آیا به نتیجه اش فکر کرده اند؟

کوچک سازی جشنواره، جداسازی یا ادغام بخش های ملی و جهانی، تغییر مکان برگزاری جشنواره، جداسازی اهالی رسانه و سینما و… همواره از اعتراض هایی بوده که نه تنها هیچ گاه پاسخی درخور از سوی مدیران سینمایی در پی نداشته بلکه گام به گام تصمیمات تعجب برانگیزتر هم در خصوص آن انجام شده.

تجربه برگزاری دیگر جشنواره های سینمایی در پردیس چارسو نشان داده که ظرفیت سالن های این پردیس به قدری پایین است که بسیاری از علاقه مندان امکان نشستن روی صندلی را پیدا نمی کنند و نشسته روی پله ها یا ایستاده در انتها و گوشه های سالن فیلم مورد نظرشان را می بینند! آیا این طور فیلم دیدن در شان یک فعال سینمایی است؟ اهالی رسانه که موظف به پوشش خبری این جشنواره هستند، چطور باید مدیریت زمان کنند که از دفتر روزنامه یا خبرگزاری مربوط شان به بازار چارسو ! که مجتمعی تجاری، فرهنگی و تفریحی در پرترافیک ترین و بدون دسترسی های شبکه حمل و نقل شهری است، برسند؟ احتمالا باید چوب جادویی شان را بچرخانند و پرواز کنند تا از دفاتر روزنامه و خبرگزاری ها خودشان را به خیابان های شلوغ حافظ و جمهوری برسانند.

به هر حال باید دید وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی (که ظاهرا به کرونا هم مبتلاست) در قبال اعتراض بسیاری از اهالی رسانه چه واکنشی به خرج می دهد و در این فرصت اندک آیا امکان تغییر و تحول وجود دارد؟ البته اگر در سال جاری این نارضایتی ها هیچ تاثیری هم نداشته باشد، دست کم نشان آن است که اهالی رسانه نسبت به امری که روند کاری آنها را تحت الشعاع قرار می دهد بی تفاوت نبودند.