علی دایی برای چندمین بار گفته که چشمش دنبال سرمربیگری تیم ملی نیست. او برای اینکه نشان دهد چقدر این ادعا درست است، یادآوری کرده که قبل از این در مقاطع زمانی مختلف، حتی پیشنهاد ریاست بر فدراسیون فوتبال و بالاتر از آن، وزارت ورزش را هم رد کرده است.
اولین بار نیست که دایی چنین ادعایی میکند، اما هیچگاه هیچ مقامی در وزارت ورزش یا دولت آن را تکذیب نکرده است.
برخی منابع آگاه میگویند پیشنهاد ریاست فدراسیون فوتبال با توجه به ساختار مدیریتی این فدراسیون که مبتنی بر انتخابات و رأی اعضای مجمع است، بیشتر شبیه به تعارف بوده است، برخلاف وزارت ورزش که گفته میشود در ابتدای دولت اول روحانی به شکل جدی با دایی در میان گذاشته شده است.
دایی همانگونه که دیروز در جمع دوستان رسانهایاش توضیح داده، همیشه خود را بیعلاقه به مباحث مدیریت نشان داده است. او به دلایلی ترجیح داده که پس از پایان دوران بازیکنیاش هم خیلی از زمین فوتبال دور نشود. شاید حتی پیشنهاد حضور در مجامع بینالمللی فوتبال- فارغ از اینکه قابل دسترس بوده یا نه- هم وسوسهاش نکرده است:« علاقهای به پشت میز نشستن ندارم من میخواهم زندگی کنم، با پست و مقام نمیتوان زندگی کرد. به پدر خدابیامرزم قول دادم هیچ وقت وارد سیاست نشوم و سر حرفم هستم. برای رئیس فدراسیون فوتبال شدن هم باید سیاسی بود چه برسد به پستهای ورزشی بالاتر.» علی دایی تنها ستاره ورزشی نیست که پیشنهاد وزارت ورزش و جوانان در دولت روحانی را رد کرده است. یک منبع آگاه میگوید چنین پیشنهادی به عادل فردوسیپور، تهیهکننده و مجری برنامه تلویزیونی ۹۰هم داده شده اما او نیز نپذیرفته بود. فردوسیپور پیش از این پیشنهاد نامزدی در انتخابات مجلس و حضور در یکی از لیستهای معروف شهر تهران را هم رد کرده بود با این توجیه که برخلاف فوتبال قواعد بازی سیاست را بلد نیست.
با وجود امتناع دایی و فردوسیپور از پذیرفتن پیشنهاد وزارت ورزش، این دو چهره ورزشی، دستکم تا یکی دو سال پیش رابطه نزدیک با دولت و شخص حسن روحانی داشتند. آنها حتی در یکی از مهمانیهای رئیسجمهور کنار او ایستادند و عکس یادگاری گرفتند، کاری که در دولت قبل انجام نداده بودند. فردوسیپور نهتنها با خود احمدینژاد که با مدیران منصوب او در سازمان تربیتبدنی هم رابطه خوبی نداشت. دایی هم در جمعی دوستانه مدعی شده بود که پیشنهاد بازی فوتسال با حضور احمدینژاد و مورالس، رئیسجمهور بولیوی را با وجود وعدههای مختلف نپذیرفته است. البته این بازی که تعدادی از ستارههای استقلال و پرسپولیس هم در آن حضور داشتند، بعد از آن برکناری دایی از سرمربیگری تیم ملی بود؛ پستی که گفته میشد رئیسجمهور وقت هم در انتخاب و هم در برکناری آن نقش داشته است. دایی اخیرا هم که انتقادات از دولت بالا گرفته، گفته است از رأی به روحانی پشیمان نیست چون میداند او به تنهایی نمیتواند همه مشکلات کشور را حل کند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد





