
سینماسینما، نزهت بادی:
فرزاد مؤتمن در فیلم «آخرین بار کی سحر را دیدی؟» میکوشد تا از طریق یک داستان پلیسی جنایی به ریشهیابی و آسیبشناسی یک معضل اجتماعی دست بزند. در واقع داستان اصلی پیرامون فشارها و محدودیتها و تنگنظریها و تعصبات جامعه نسبت به زنان جوان مطلقهای است که نمیخواهند مطابق الگوی تثبیتشده سنتی رفتار کنند و مدام مورد قضاوتهای منفی و بدبینانه قرار میگیرند اما قصه آنقدر هرز میرود و به هر جای نامربوطی سرک میکشد و وقت تلف میکند که ایده اصلی به حاشیه میرود و نمیتواند بسط و گسترش بیابد و عمیق و جدی شود و درنهایت فرصت واکاوی و تحلیل وضعیت نابسامان زنان مطلقه از دست میرود.
گفتوگوهای فرزاد مؤتمن نشان میدهد که شناخت خوبی از ژانرها دارد و اصول و مؤلفههای هر ژانر را بهدرستی میشناسد اما معلوم نیست چرا در فیلمش شاهد چنین داستان پلیسی جنایی ضعیف، خنثی و بیحس و حالی هستیم که هیچ هیجان و اشتیاقی برای دنبال کردن ماجرا در مخاطب برنمیانگیزاند و مسیری که در جهت حل معمای گم شدن سحر در پیش میگیرد، فاقد فرازوفرود و تنش و دلهره و غافلگیری است و ریتم کند و یکنواخت و ملالت باری دارد و در این حرکت داستان از آدمی به آدمی دیگر که قرار است بر اساس نوع رابطهاش با سحر تکههایی ناپیدا از شخصیت او را عیان کند، با جریان فکر شده و معنادار و منظمی روبرو نیستیم که وقایع و روابط پراکنده را به شکل محکم و دقیقی به هم وصل کند و درنهایت یک تصویر واقعی و ملموس از سحر بهعنوان یک زن جوان مطلقه که قربانی جامعه مردسالار و متعصب اطرافش میشود، ارائه دهد.
در تمام مدت آنچه از گفتهها و شنیدهها برمیآید، سحر را زیر سؤال میبرد و از او وجهه منفی و نامطلوبی میسازد و بعد در پایان یکدفعه ورق برمیگردد و فیلم با چند جمله ساده و کوتاه دوست و خواهر سحر دست به تبرئه و توجیه و تطهیر او میزند و همه اشتباهاتش را به جامعه بیرحم و خشن اطرافش ارجاع میدهد. در حالی که غیبت شخصیت و گمانهزنیهای دیگران درباره اینکه چه بلایی سرش آمده است، مجال خوبی برای کنکاش پیرامون خواستهها، امیال، نیازها و مشکلات دختران جوان است اما فیلم از ساختار معماییاش در جهت تحلیل وضعیت پیچیده زنان در اجتماع بهرهای نمیبرد و موفق نمیشود قصه فرعی دخترک کشته شده را به داستان اصلی گم شدن سحر پیوند بزند و از آن جنازه بینامونشان کالبدی برای یک آدم غایب بسازد و با تأکید بر سرنوشت مشترک هر دو نشان دهد آن شخصیت خارج از قاب که فقط نام او را میشنویم، میتواند ما به ازای همه دخترانی باشد که به خاطر بیاعتنایی و بیمهری جامعه تباه میشوند و آن دخترک بیپناهی که در آغاز فیلم از همه کمک میخواهد و کسی به او اهمیت نمیدهد، انگار سحر است که در آخرین صحنه فیلم در تاریکی گم میشود.
منبع: هنرآنلاین
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- موتمن : منظورِ آقایان آن ابتذالی است که معنایش جز ناسزا نیست
- «داش آکل» به پرده سینماها آمد/ «هزارپا» همچنان پیشتاز است
- فرزاد مؤتمن : بنیاد سینمایی فارابی و خانه سینما باید به طور کلی منهدم شوند!
- مؤتمن: بیش از ظرفیت سینماها فیلم تولید میکنیم
- فرزاد موتمن در راه رکوردداری فیلم های بلاتکلیف
- احتمال اکران فیلم فرزاد موتمن در بهار ۹۷
- گلایه تهیهکننده «آخرین بار کی سحر را دیدی» از اکران نشدن فیلمش
- نوشته فرزاد مؤتمن درباره فیلم خوب و جایزه اسکار اصغر فرهادی
- گفتوگو با فرزاد مؤتمن: کاملاً اتفاقی و غیرقطعی!
- آیا سینماها در نیمه دوم سال هم خوب میفروشند؟/ جاماندههای اکران و امیدهای گیشه
- حکم خانه سینما در پی شکایت فریبرز عربنیا
- گفت و گو با فرزاد موتمن درباره فیلم جدیدش که در جشنواره رونمایی میشود / جستجو در احوالات سحر
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- هرم طلایی مصر به حبیب باوی ساجد میرسد
- سایت داوری «آیین هفت سال سینمای ایران» رونمایی شد
- گرشا رضایی به «امیرکبیر» پیوست
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر





