مدیر شبکه سه در سخنانی کنایهآمیز درباره پرویز پرستویی گفت که سلبریتی پرمدعا که تلویزیون را تحریم میکند ولی پای آن اشک میریزد.
به گزارش سینماسینما، به نقل از خبرگزاری صبا، علی فروغی گفت: کدام مجموعه را در کشور میشناسید که لبیکی این چنین رسا، به ندای جوانگرایی رهبری در میانهی میدان سر داده باشد؟ حالا این روزها آنهایی که باد در گلو انداخته و آروغ روشنفکری نشخوار میکردند که «مگر کسی هم دیگر این تلویزیون را میبیند؟» به جرگه معترضین بالا تا پائین برنامههای رسانهی ملی از نخستین دقایق بامدادی تا واپسین ثانیههای شامگاه پیوستهاند و همچنان با ژست«ندیدن»، گاه در مورد فلان میان برنامه یک دقیقهای در فلان برنامه در فلان شبکهی نوپا و تخصصی مقالهها مینویسند و توئیتها میزنند و جیغهای بنفش میکشند.
شاهد مثال، همان سلبریتی پرمدعا و منتقدی که با کلی سروصدا در صفحه اینستاگرامش شب عیدی به بهانهای نسخه تحریم صداوسیما و شبکه «رادیکالِ سه» را میپیچد و به فاصله یک ماه و نیم، در همان صفحه اینستاگرام طاقت نمیآورد و میگوید هر شب ماه مبارک رمضان پای سریال همان شبکه رادیکال و همان صداوسیما اشک میریزد!
پس از آن پرویز پرستویی در صفحه اینستاگرامش پاسخ تندی خطاب به فروغی به این شرح داد:
علی فروغی
متولد ۱۳۶۷
مدیر شبکه ۳ سیما
پسر باجناق…
اولا،بنده اعلام کردم تلویزیون حق نداره حتی مرگ من و زیرنویس بره. دوما،من نگفتم تلویزیون تماشا نخواهم کرد. سوما،مگه صدا و سیما ملک شخصی یا ارث پدری شماست؟
راحتت کنم،بنده همه شبکه های ایرانی و غیر ایرانی رو نگاه میکنم،تمام اخبارهای داخلی و خارجی رو دنبال میکنم،چون کار من ایجاب میکنه ،خوب ببینم،خوب بشنوم،وخوب بخونم.
اگر بنده اعلام کردم به تلویزیون نخواهم آمد،بخاطر بی کفایتی امثال شماست.
تا زمانیکه صداو سیمای ملی، مدیرانی چون شما (البته شخص شما کوچکتر از آنی هستید ،که من بخاطرش تصمیم بگیرم) داشته باشد،تلویزیون همین خواهد بود که هست. (البته منهای بعضی از عزیزانی که صادقانه کار میکنند).
آخه شما باچه تجربه و تخصصی مدیر شبکه تلویزیونی شدید؟ فقط چون من آنم که رستم بود پهلوان؟بعد حالا چی شده مرده چوب میزنید؟
من یکسال پیش یک حرفی زدم،وپای حرفم هم ایستادم.وهر زمانی هم که تشخیص بدم که مدیران کاردان وبا صلاحیتی بر سکان صداو سیما نشسته اند، به تلویزیون برمیگردم،آنهم به عشق مردم،چون صداو سیما متعلق به مردمه.
تلویزیون من و بزرگ نکرده ،بلکه من و امثال من تلویزیون و بزرگ کردیم،ومدیران فقط پزش و دادن ،حداقل در بخش هنر های نمایشی مثل: سریال رعنا،امام علی،آپارتمان،آوای فاخته،زیر تیغ،آشپزباشی.
مثلا سریال زیرتیغ ،چه بلحاظ معنوی و مادی ،کم وجهه ای برای تلویزیون داشت؟یا سریال آشپزباشی که هزینه ۱۶ ماه تولیدش یک میلیاردو ششصدو…تومان بود،فقط ۵۰ میلیارد تومان از طریق باکس بازرگانی صاحب درآمد شد و ما بزور دستمزدمان را گرفتیم.
ولی الان در آمد صداو سیما از کجاست؟ جز،*+#؟
علی فروغی ،شما هنوز جوانید،تازه ۳۱ بهارو گذروندید،من باتجربه ۶۴ سال زندگی و ۵۰ سال بازیگری و ۱۰ سال سابقه قضایی ،بهتون میگم ،این میزها و سمت ها ،مدیریت ها ماندگار نخواهد بود.
چرا که پشت میزی که شما نشستید ،قبل از شما هم کس دیگری بوده و بعد از شما هم کس دیگری خواهد آمد.
پس بهتره خدارو شکر کنی و سرت و بندازی پایین واز سفره ای که برات پهن شده،بدون اینکه سرت و بالا بیاری، خوب تغذیه کن و توبرهات و برای چند صباح دیگه پر کن…
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





