پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

یکی او را تنها در کسوت یک زن خانه دار محترم می شمارد، دیگری حاضر است تا آنجا که می تواند او را تحقیر کند (کلامی، روحی و جسمی) یا کسی چون گرگی در لباس میش، خود را به او نزدیک می کند تا از این طریق به مقاصد بیمارگون خویش برسد.

زنان در جامعه ما همیشه در معرض انواع تعرضات بوده اند. آن هنگام که خدمات، نیرو ها و اندیشه های خلاقانه اش در مقایسه با یک جنس مذکر هیچ شمرده می شود، به او تعرض شده است. وقتی در خیل همکاران و همکلاسی ها و همفکرهای خود، به بهانه زن بودن تعریف از چهره و وجنات ظاهری اش جایگزین نقد و تحلیل افکار، آرا و دستاوردهایش می شود، به او تعرض شده است. وقتی برای او تصمیم می گیرند که در زندگی چگونه باشد به او تعرض شده است.

این روزها که انتشار بیانیه ۳۰۰ سینماگر زن در خصوص آزار و تعرضات در جامعه سینمایی خبرساز و به دنبالش متاسفانه منجر به واکنش و جوابیه ای منفعلانه از سوی خانه سینما شد، بد نیست به این بیانیه نگاهی عمیق تر و وسیع تر داشته باشیم.

به زعم نگارنده، اگر از عنوان «۳۰۰ سینماگر زن»، مصدر سینماگر بودن را حذف کنیم، آنگاه با ۳۰۰ زن روبرو هستیم که می توانند مشتی نمونه خروار از همه زنان این جامعه باشند که تصمیم گرفتند در جامعه حضور مثبت، فعال و تاثیرگذاری داشته باشند اما در طول سالیان در همین جامعه ای که زنانش در فکر رشد و ارتقایش بودند، با نهایت بی رحمی با آنان رفتار کرده و در دوره های مختلف سعی داشته زنان را به کنج رینگ بکشاند و در مظان اتهام شان قرار دهد. مواردی به اندازه انگشتان دست را می توان یافت که جامعه (متشکل از مردان و زنان سالم از منظر آگاهی و اندیشه درست) در پشت یک زن ایستاده و از او در مسیرش حمایت کرده باشد یا اگر جایی خطری متوجه او می شده یا فردی یا کسانی سعی به تعرض به حقوق اولیه انسانی او را داشته اند، دورش را گرفته تا مبادا آسیبی به او برسد.

نه تنها این ۳۰۰ زن، بلکه تمام زنان در جایگاه های مختلف اعم از دانشجو، معلم (استاد)، پژوهشگر، خانه دار، کارمندان ادارات دولتی و خصوصی، یک عابر پیاده، یک ارباب رجوع وقتی خود را به سازمانی می رساند تا گره ای از زندگی اش بگشاید، قاضی، طلبه، هنرمند و… بسیاری مشاغل و کسوت های دیگر باید پشت این بیانیه و بیانیه هایی از این جنس بایستند تا این حرکت در تمام لایه ها و ابعاد جامعه گسترش پیدا کند و تمام قصه ها و رازهای مگویی که از ترس بایکوت شدن، قربانی یا متهم شدن در سینه زنان این سرزمین دفن شده بر دهان ها و زبان ها جاری شود. تا به هر روی فردی (در جایگاه قدرت جسمی یا موقعیت اجتماعی) که این فرد می تواند چه زن باشد و چه مرد، به خود اجازه تعرض به حقوق فرد دیگر (اعم از زن و مرد) را ندهد.

امروز که پس از انتشار این بیانیه، مجلس خواهان طرح لایحه صیانت از زنان و حفظ امنیت آنان در برابر خشونت در صحن خود است، باید نگاهش را به کل جامعه زنان بسط دهد و هیچ اما و اگری برای هیچ فردی در هیچ جایگاهی با هیچ قدرت مالی و اجتماعی قائل نشود. چه بسیار زنانی که به دلیل دیده نشدن و عدم حمایت های مناسب در لایه های پنهان جامعه زیر بار انواع تعرضات گوناگون له می شوند و هیچ دادرسی ندارند.

امروز نمایندگان محترم مجلس، شایسته است از این بیانیه حسن استفاده را کرده و دست تمامی آنانی که سعی دارند عفت عمومی جامعه را خدشه دار کنند و از آن محیطی ناامن برای زنان بسازند تا ایشان را از ترس به درون خانه ها و انتخاب های ناصحیح و نادرست بکشانند، کوتاه کنند. چراکه تنها از این طریق است که می توان امید داشت آینده فرزندان مان روشن باشد و دخترها و پسرهای مان در کنار هم به شیوه ای انسانی و اخلاقی در مسیر رشد و تعالی این کشور قدم بردارند. در غیر این صورت در پشت بسیاری از درهای بسته این جامعه ظلم های بی شماری در حق شهروندان این جامعه (چه زن و چه مرد) خواهد شد و کسی خود را مسوول و پاسخگوی آن نمی داند.