کیانوش عیاری در نشست تخصصی فیلم «خانه پدری» تاکید کرد تنها ۷ بازیگر در ایران هستند که به دور از قدرت نمایی نقش بازی می کنند.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، نشست تخصصی فیلم سینمایی «خانه پدری» به کارگردانی کیانوش عیاری چهارشنبه ۲۸ شهریورماه، در موسسه سینمایی «برگ» با مدیریت سمانه افکاری برگزار شد.
کیانوش عیاری درباره «خانه پدری»، آخرین ساخته خود گفت: این فیلم در سال ۱۳۸۹ ساخته شد، اما با تاخیر و به تازگی شاهد این اثر هستید. گاهی بدون فیلمنامه سر صحنه می روم و این کار، ریسک بزرگی است. فیلم «خانه پدری» از این قاعده مستثنی نبود. فیلمنامه اپیزود ۱، ۲ و ۳ خانه پدری را در اختیار داشتم، اما اپیزود ۴ و ۵ را تنها به صورت طرحی در ذهن داشتم و موفق به تکمیل این طرح ها نشدم، چرا که همسرم بیمار شد و امکان تفکر درباره تکمیل این فیلمنامه را نداشتم. به یاد دارم که در برخی از مقاطع ساخت این فیلم تنها به اتمامش فکر می کردم. بخش هایی از سریال «روزگار غریب» نمونه دیگری از کار من بدون فیلمنامه است، چرا که ۳۶ قسمت از این اثر را با فیلمنامه جلو رفتیم در حالی که پایه اصلی زندگی دکتر غریب ۱۰ روز پایان زندگی او بود؛ این شیوه ساخت یک اثر بیشتر شبیه شوخی خطرناک است. فیلمبرداری سریال «روزگار غریب» به دلیل فقدان فیلمنامه حدود ۶ سال طول کشید، البته در حین ساخت این سریال به مدت ۶ ماه تصویربرداری متوقف شد و من برای ساخت اثر دیگری به شهر بم سفر کردم. گاهی همکارانم به شوخی در پشت صحنه به من می گفتند که حتما فیلمنامه ای در اختیار داری و به ما نمی گویی.
وی بیان کرد: بودجه اضافه ای برای ساخت طولانی سریال «روزگار قریب» نگرفتم و کاری را که باید در یک سال و نیم تمام می شد، طی ۷ سال ساختم، چرا که معتقدم اثر باید با دقت ساخته شود.
این کارگردان با تاکید بر اینکه این جلسه برای صحبت درباره فیلم «خانه پدری» است، ادامه داد: اپیزودهای ۴ و ۵ «خانه پدری» را بیشتر از بخش های آغازین این فیلم دوست دارم و شاید علت این حس من همان مکتوب نبودن این بخش ها است. التهاب اپیزودهای اول، قطعا برای تماشاگر چنین اثری لازم است.
عیاری بیان کرد: سعی کردم که در فیلم «خانه پدری» به نمایش سال های ۸۶ و یا ۴۲ و … اشاره نکنم، چرا که در پی تحمیق تماشاگر و یا قرار دادن این اثر به عنوان اثری معناگرا نبوده ام. «سانست بلوار» اثر ویلی وایلر از جمله آثاری است که کارگردان خوش نام آثار «ایرما خوشگله» و «آپارتمان» دچار اشتباه معناگرایی شد. همچنین قصه این فیلم صاف و مرمری است و هرگز فرمایشی نبوده است. من با واقعیت سر و کار دارم و از اداها دوری کردم. همچنین تکرار عناصر مختلف گاهی صرفا برای زیبایی است و در پی القای معنای خاصی نیست. در آثار گذشته ام شاید فرم نقش بیشتری داشت، اما در فیلم «خانه پدری» و «کاناپه» از این مساله پرهیز کردم.
این کارگردان از چگونگی نمایش هنر در فیلم ها توضیح داد: من از نمایش هنر بیزار هستم. از نفس هنر نمی توان دور شد، اما از به رخ کشیدن هنر در آثار بیزار هستم. بازی مارلون براندو، آل پاچینو و جک نیکلسون برای من مسخره است، اما جان وین جاودانه نشانی از هنر در بازیگری خود نشان نمی دهد و شاهکار است. کسی مثل جان فورد هم نمی خواهد که هنرش را به رخ بکشد. ۷ بازیگر در ایران به دور از قدرت نمایی ایفای نقش می کنند.
کارگردان فیلم «خانه پدری» در پایان تاکید کرد: در همه فیلم های عالم سازنده به نیابت از پرسوناژها تصمیم می گیرند و من هم از این قاعده مستثنی نیستم اما از عریانی در اجرا و پرداخت دوری کردم. دوست داشتم این قدرتمندی نسل به نسل و تدریجی زنان سرزمین من مستقیم دیده نشود و به صورت یک حس در تماشاگر پدید آید. من به دنبال ایجاد خردمندی برای تماشاگران نبوده ام، بلکه به دنبال ایجاد درک واقعی این اتفاق در وجود تماشاگر بوده ام.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- بنیاد ایرانشناسی برگزار میکند؛ نشست تخصصی روایت وطن در سینمای ایران
- امروز، روز ملی سینما نیست!
- چاقوکشی برای رسیدن به حق!/ درباره لزوم فاصلهگذاری بین هنرمند و انسان خوب
- سینمای ایران از نفس افتاده است
- از تاریکی گفتن موجب روشنایی نمیشود/ سینمای ایران نیازمند فیلمهایی است با تم امید و جسارت
- چرا سیاهنمایی کارِ سینمای ایران نیست
- سینمای ایران به هوای تازه نیاز دارد
- استقبال تماشاگران و منتقدین از یلدا در جشنواره ساندنس
- نکتههای گمشده سینمای ایران/ اهمیت دکور در سینمای دهه ۳۰ + ویدئو
- آزمون بزرگ «خانه پدری»
- «خانه پدری» دوباره توقیف شد!
- ستایش نرگس آبیار از سینمای کیانوش عیاری
- پوران درخشنده داور بخش رقابتی اصلی چهارمین جشنواره بینالمللی فیلم سلیمانیه شد
- گزارش سازمان سینمایی از وضعیت سالنهای سینمای کشور
- حجازیفر: پول سینما را در تئاتر خرج میکنم
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- هرم طلایی مصر به حبیب باوی ساجد میرسد
- سایت داوری «آیین هفت سال سینمای ایران» رونمایی شد
- گرشا رضایی به «امیرکبیر» پیوست
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر





