سینماسینما، تبسم کشاورز: گلاره عباسی، بازیگر فیلم «ابلق» به کارگردانی نرگس آبیار، در سی و نهمین جشنواره فیلم فجر امسال حضور داشت.
او در این فیلم سینمایی با بازیگران دیگری چون الناز شاکردوست، هوتن شکیبا، بهرام رادان، مهران احمدی و گیتی معینی همبازی شد. «ابلق» ماجرای زندگی زنی که در حاشیه شهری بزرگ با همسر و فرزندش زندگی میکند، را روایت میکند.
عباسی در سه فیلم دیگر، اشیا از آنچه در آینه میبینید به شما نزدیکترند، نفس و شیار ۱۴۳ از نرگس آبیار ایفای نقش کرده است.
ابلق سهشنبه ۱۴ بهمن در برج میلاد با حضور اصحاب رسانه و عوامل فیلم اکران شد.
با گلاره عباسی، بازیگر سینما و تلویزیون درباره فیلم گفتوگوی کوتاهی داشتیم که در ادامه میخوانید:
نقشهای متفاوتی را از شما در ژانرهای مختلف میبینیم. ابلق قطعا در کارنامه شما یک ویژگی خاص را به لحاظ نوع بیان، پوشش و بحث فیزیکی دارد. لطفا در این مورد و حس خودتان به آن بگویید؟
برای من دردناکترین بخش بازیگری تکرار، رکود و کلیشهای شدن است. از فیزیک، کاراکتر و نقشهای متفاوت استقبال میکنم. جذابیت بازیگری برای من تجربهی تفاوتهاست.
کار با نرگس آبیار به عنوان یک کارگردان زن در فیلمی مربوط به مسائل زنان چگونه بود؟ نگاه خانم آبیار به مسالهای که در فیلم مطرح کردند چقدر با ذهنیت و تفکرات شما همخوانی داشت؟
نرگس آبیار قصهگوی بینظیری است. نگاه ظریف، زنانه و مهمتر از همه شناخت درستی از روابط انسانی دارد.
ابلق آینه و روایت جامعه امروز ماست اما قضاوتی نمیکند. برای همین همخوانی معنی پیدا نمیکند. ما در ابلق شهربازی، برجها، موشها، آینهها و بخشی از فضای عجیب یک شهر غریب را به تصویر کشیدیم.
شما زیرپوست شهر چقدر این نوع زندگیها را دیدید، ایفای این نقش چقدر روی شما تاثیر گذاشته، و از نگاه شما ابلق چقدر نزدیک به بافت تهی دست و عوام جامعه ما بود؟
همه ما صبح که روز را شروع میکنیم نظارهگر این آدمها در زندگی روزمره، در فضای مجازی و در شهرمان هستیم.
بستگی به این دارد که ما بخواهیم ببینیم یا نه. ابلق آینهی جامعه در یک ناکجا آباد است. در نگاه اول بله مربوط به بخشی از اطراف و دور از مرکز شهر است اما ما جغرافیای خاصی برایش تعریف نمیکنیم. این آدمها همه جای شهر هستند.
شما در سه فیلم دیگر خانم آبیار با ایشان همکاری داشتید، این چهارمین کار مشترک شما محسوب میشود. کمی از تفاوت این نقش با کارهای قبلیتان بگویید؟ ویژگیهای مثبت و منفی تکرار همکاری با یک کارگردان برای یک بازیگر چه می تواند باشد؟
من و خانم آبیار تجربیات خیلی خوبی با هم داشتیم و خوشبختانه تعامل خوبی بین ماست.
من علاقه خاصی به قصه و داستان دارم و این گفتوگوی درباره فیلمنامه، کاراکتر و قصه همیشه برایم جذاب بوده است.
کمی از همکاری با دیگر بازیگران فیلم بگویید.
کار کردن با آدمهای حرفهای و دغدغهمند همیشه برایم جذاب بوده است. کسانی که سینما برایشان ارزش دارد و این فقط مربوط به بازیگران نیست، کل گروه ابلق از گریم، تصویر، لباس، تدوین، صداگذاری… همهی ما در دیده شدن کار دیگری نقش داشتیم.
در کل گروه بازیگران چه آنهایی که نقشهای بلند داشتند چه کوتاه همگی درخشان ایفای نقش کردند.
تا به اینجا از بازخوردهای فیلم و نقش خودتان راضی بودهاید؟
بازی درنقشهای مکمل بسیار دشوار است چرا که فرصت کوتاهی برای تاثیرگذاری و باور پذیری روی مخاطبان دارید. در ابلق از همه مهمتر برایم این بود که تلاشم در کار دیده شود تلاش برای باورپذیری نقشی که به واسطه لحن و فیزیکش تلاشی مضاعف میخواست.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «بامداد خمار»؛ عشق، طبقه و زبان تصویر
- هفت اثر جدید در راه شبکه نمایش خانگی
- نرگس آبیار خدای زدن به دل ماجراست
- «شبی که ماه کامل شد» به هند رفت
- نگاهی به سریال «سووشون» اقتباسی از رمان سیمین دانشور/ قابهای زیبای شیراز
- «بامداد خمار»؛ از کتاب ممنوعه تا پلتفرمهای سینمای خانگی
- پرداختن به آیین و فرهنگهای قشقایی در سریال تاریخی «سووشون»
- «بامداد خمار» مهرماه منتشر میشود
- «سوینا» در جشنواره بینالمللی فیلم کوتاه تهران
- نرگس آبیار، رییس هیئت داوران فستیوال TRT شد
- بیانیه ساترا درباره توقف پخش سریال «سووشون»
- واکنش کارگردان به توقیف سریالش و فیلتر نماوا/ نرگس آبیار: در برابر این حذف بیرحمانه، سکوت نخواهیم کرد
- پس از انتشار اولین قسمت «سووشون»؛ نماوا فیلتر شد
- دومین کتاب گلاره عباسی رونمایی شد/ رمانی که نامش را مصطفی مستور انتخاب کرد
- با صدای رخشان بنیاعتماد، لیلی گلستان، جهانگیر و باران کوثری؛ نسخه صوتی داستان «تیستو سبزانگشتی» منتشر میشود
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- یادداشتی بر یک فیلم محترم؛ «ایرو»
- یادداشت محسن امیریوسفی در سوگ عباس اسفندیاری، بازیگر «خواب تلخ»/ مرگ یک سلبریتی خصوصی
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
آخرین ها
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند
- فوت یکی از بنیانگذاران سینمای آزاد ایران/ بصیر نصیبی درگذشت
- یادداشتی بر مستند «خاکستر»؛ سیفالله در آتش
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- یادی از نظامالدین کیایی؛ صدابرداری که اخلاق حرفهایاش زبانزد بود
- بخش قابل توجهی از فیلمبرداری فیلم مارون هنوز به پایان نرسیده است
- اهدای جوایز انجمن کارگردانان آمریکا ۲۰۲۶/ مهمترین جایزه DGA به پل توماس اندرسن رسید
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- برگزیدگان جشنواره روتردام ۲۰۲۶ معرفی شدند
- گفتوگو با پرویز نوری/ سینمای ایران از تماشاچی جدا شده است*
- دیالکتیک آشوب و سینمای مقاومت: از مانیفستهای مدرن تا استیصال پستمدرن
- نظامالدین کیایی درگذشت
- مروا نبیلی و سینمای آوانگاردش/ آینهای که جرأت نگاه کردنش را نداریم





