سینماسینما، تبسم کشاورز: گلاره عباسی، بازیگر فیلم «ابلق» به کارگردانی نرگس آبیار، در سی و نهمین جشنواره فیلم فجر امسال حضور داشت.
او در این فیلم سینمایی با بازیگران دیگری چون الناز شاکردوست، هوتن شکیبا، بهرام رادان، مهران احمدی و گیتی معینی همبازی شد. «ابلق» ماجرای زندگی زنی که در حاشیه شهری بزرگ با همسر و فرزندش زندگی میکند، را روایت میکند.
عباسی در سه فیلم دیگر، اشیا از آنچه در آینه میبینید به شما نزدیکترند، نفس و شیار ۱۴۳ از نرگس آبیار ایفای نقش کرده است.
ابلق سهشنبه ۱۴ بهمن در برج میلاد با حضور اصحاب رسانه و عوامل فیلم اکران شد.
با گلاره عباسی، بازیگر سینما و تلویزیون درباره فیلم گفتوگوی کوتاهی داشتیم که در ادامه میخوانید:
نقشهای متفاوتی را از شما در ژانرهای مختلف میبینیم. ابلق قطعا در کارنامه شما یک ویژگی خاص را به لحاظ نوع بیان، پوشش و بحث فیزیکی دارد. لطفا در این مورد و حس خودتان به آن بگویید؟
برای من دردناکترین بخش بازیگری تکرار، رکود و کلیشهای شدن است. از فیزیک، کاراکتر و نقشهای متفاوت استقبال میکنم. جذابیت بازیگری برای من تجربهی تفاوتهاست.
کار با نرگس آبیار به عنوان یک کارگردان زن در فیلمی مربوط به مسائل زنان چگونه بود؟ نگاه خانم آبیار به مسالهای که در فیلم مطرح کردند چقدر با ذهنیت و تفکرات شما همخوانی داشت؟
نرگس آبیار قصهگوی بینظیری است. نگاه ظریف، زنانه و مهمتر از همه شناخت درستی از روابط انسانی دارد.
ابلق آینه و روایت جامعه امروز ماست اما قضاوتی نمیکند. برای همین همخوانی معنی پیدا نمیکند. ما در ابلق شهربازی، برجها، موشها، آینهها و بخشی از فضای عجیب یک شهر غریب را به تصویر کشیدیم.
شما زیرپوست شهر چقدر این نوع زندگیها را دیدید، ایفای این نقش چقدر روی شما تاثیر گذاشته، و از نگاه شما ابلق چقدر نزدیک به بافت تهی دست و عوام جامعه ما بود؟
همه ما صبح که روز را شروع میکنیم نظارهگر این آدمها در زندگی روزمره، در فضای مجازی و در شهرمان هستیم.
بستگی به این دارد که ما بخواهیم ببینیم یا نه. ابلق آینهی جامعه در یک ناکجا آباد است. در نگاه اول بله مربوط به بخشی از اطراف و دور از مرکز شهر است اما ما جغرافیای خاصی برایش تعریف نمیکنیم. این آدمها همه جای شهر هستند.
شما در سه فیلم دیگر خانم آبیار با ایشان همکاری داشتید، این چهارمین کار مشترک شما محسوب میشود. کمی از تفاوت این نقش با کارهای قبلیتان بگویید؟ ویژگیهای مثبت و منفی تکرار همکاری با یک کارگردان برای یک بازیگر چه می تواند باشد؟
من و خانم آبیار تجربیات خیلی خوبی با هم داشتیم و خوشبختانه تعامل خوبی بین ماست.
من علاقه خاصی به قصه و داستان دارم و این گفتوگوی درباره فیلمنامه، کاراکتر و قصه همیشه برایم جذاب بوده است.
کمی از همکاری با دیگر بازیگران فیلم بگویید.
کار کردن با آدمهای حرفهای و دغدغهمند همیشه برایم جذاب بوده است. کسانی که سینما برایشان ارزش دارد و این فقط مربوط به بازیگران نیست، کل گروه ابلق از گریم، تصویر، لباس، تدوین، صداگذاری… همهی ما در دیده شدن کار دیگری نقش داشتیم.
در کل گروه بازیگران چه آنهایی که نقشهای بلند داشتند چه کوتاه همگی درخشان ایفای نقش کردند.
تا به اینجا از بازخوردهای فیلم و نقش خودتان راضی بودهاید؟
بازی درنقشهای مکمل بسیار دشوار است چرا که فرصت کوتاهی برای تاثیرگذاری و باور پذیری روی مخاطبان دارید. در ابلق از همه مهمتر برایم این بود که تلاشم در کار دیده شود تلاش برای باورپذیری نقشی که به واسطه لحن و فیزیکش تلاشی مضاعف میخواست.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- انتشار نسخه ویژه نابینایان سریال «هزار و یک شب»
- «بامداد خمار»؛ عشق، طبقه و زبان تصویر
- هفت اثر جدید در راه شبکه نمایش خانگی
- نرگس آبیار خدای زدن به دل ماجراست
- «شبی که ماه کامل شد» به هند رفت
- نگاهی به سریال «سووشون» اقتباسی از رمان سیمین دانشور/ قابهای زیبای شیراز
- «بامداد خمار»؛ از کتاب ممنوعه تا پلتفرمهای سینمای خانگی
- پرداختن به آیین و فرهنگهای قشقایی در سریال تاریخی «سووشون»
- «بامداد خمار» مهرماه منتشر میشود
- «سوینا» در جشنواره بینالمللی فیلم کوتاه تهران
- نرگس آبیار، رییس هیئت داوران فستیوال TRT شد
- بیانیه ساترا درباره توقف پخش سریال «سووشون»
- واکنش کارگردان به توقیف سریالش و فیلتر نماوا/ نرگس آبیار: در برابر این حذف بیرحمانه، سکوت نخواهیم کرد
- پس از انتشار اولین قسمت «سووشون»؛ نماوا فیلتر شد
- دومین کتاب گلاره عباسی رونمایی شد/ رمانی که نامش را مصطفی مستور انتخاب کرد
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
آخرین ها
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد





