بازیگر سینما و تلویزیون گفت: پیشکسوتان در تنهایی و انزوا دچار افکار و مشکلات زیادی میشوند، نمونه آن خودم هستم، وقتی هر روز سر صحنه فیلمبرداری میروم فرد دیگری هستم اما وقتی پیشنهاد و کاری نباشد و در خانه مینشینم از خودم بدم میآید.
به گزارش سینماسینما، سعید پیردوست بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون درباره دلایل کمکاری خود گفت: با توجه به شرایط سن و سال و تجربه ای که امثال من در این عرصه دارند نباید دنبال تهیهکننده و کارگردان برویم که به ما کار بدهند بلکه آنها با تشخیصشان باید تصمیم بگیرند که برای بازی در یک نقش سعید پیردوست به عنوان بازیگر حضور داشته باشد.
او در همین راستا افزود: مدتی بود که کاملا فراموش شده بودم ولی حالا دوباره با سریال ۸۷ متر کیانوش عیاری قسمت شد که بازی کنم. وقتی در سینمایمان پیرمرد، پدر، پسر و همه نوع سن وجود دارد نباید برای نقشها بازیگران جوان را گریم کرده و پیر کنیم یا بالعکس بازیگران سالخورده را با گریم جوان کنیم یا مرد را تبدیل به زن و زن را تبدیل به مرد کنیم. این مسائل است که باعث میشود افراد با آثار و قصهها ارتباط برقرار نکرده، منزوی میشوند و امیدوارم همه چیز در جای خود قرار گیرد.
بازیگر «شبهای برره» درباره وضعیت عرصه بازیگری اظهار کرد: با ۵۰ سال سابقه بازیگری از این عرصه توقعاتی دارم اما به هنرمدان پیشکسوت اهمیتی داده نمیشود. پیشکسوتان در تنهایی و انزوا دچار افکار و مشکلات زیادی میشوند، نمونه آن خودم هستم، وقتی هر روز سر صحنه فیلمبرداری میروم فرد دیگری هستم اما وقتی پیشنهاد و کاری نباشد و در خانه مینشینم از خودم بدم میآید و از اطرافم متنفر میشوم. در واقع کار و دیدن دوستان به انسان انرژی داده، روحیه انسان آماده کار می شود و خستگی نمی پذیرد. باید بگویم که متاسفانه زمانه بدی شده است.
پیردوست با اشاره به بده بستانهای عرصه بازیگری که در تولید فیلمها رواج پیدا کرده است افزود: در مقطعی بازیگری براساس زیبایی بود. بهرهگیری از زیبایی برای بازی گرفتن از افراد اصلا درست نیست. زیبا بودن دلیلی برای بازی نیست.
بازیگر «قاتل اهلی» با گلایه از بازی بازیگران امروز که در ذهن مخاطب نمیمانند بیان کرد: با وجود هنرپیشههای شناخته شده و معروفی که داریم اما اصلا امکان ندارد مخاطبان پس از اتمام فیلمها و خروج از سینما صحنهای از بازی بازیگر را به یاد داشته باشند. به جز چند جوان فعلی ما در عرصه بازیگری کسی نمیتواند به جایگاه بازیگران اسطوره و پیشکسوت ما دست یابد. هنرپیشگان امروز، بازیگری را در پول و قرارداد میبینند و هنر و نوع بازیگری در وجودشان جایی ندارد.
پیردوست با اشاره به این که تا کنون پیشنهاد خرید نقش به من نشده است خاطرنشان کرد: هر کسی به شکلی تربیت یافته، بزرگ شده و تربیت خانوادگی دارد. شرایط اخلاقی و شخصیت من طوری است که فیلمساز جرات نمیکرده و نمی کند چنین پیشنهادی مالی را به من بدهد یا از من پول بخواهد.
منبع: میزان
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- اکبر عبدی؛ پدیده کمنظیر بازیگری در سینمای ایران
- بدرقه پیکر سعید پیردوست به خانه ابدی
- سعید پیردوست درگذشت
- بنیاد ایرانشناسی برگزار میکند؛ نشست تخصصی روایت وطن در سینمای ایران
- امروز، روز ملی سینما نیست!
- چاقوکشی برای رسیدن به حق!/ درباره لزوم فاصلهگذاری بین هنرمند و انسان خوب
- سینمای ایران از نفس افتاده است
- از تاریکی گفتن موجب روشنایی نمیشود/ سینمای ایران نیازمند فیلمهایی است با تم امید و جسارت
- معیار انتخاب بازیگر در سینما (بخش دوم)
- چرا سیاهنمایی کارِ سینمای ایران نیست
- یکی مسئولیت این ماجرا را بپذیرد
- تاملی بر بازیگران سنتی و مدرن در سینمای ایران/ بخش دوم
- تاملی بر بازیگران سنتی و مدرن در سینمای ایران/ بخش اول
- سینمای ایران به هوای تازه نیاز دارد
- استقبال تماشاگران و منتقدین از یلدا در جشنواره ساندنس
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





