سینماسینما، فریبا اشوئی:
یلدا با پی رنگ نخ نمای قصاص وبخشش دورنمای کلیشه وتکراری دارد.کیفر(حسن فتحی)،دهلیز(بهروز شعیبی) و…خیلی دور که نرویم همین مجموعه ماه عسل با حال وهوای ماه رمضان نمونه های قابلی در انتخاب همین موضوع وپی رنگ بوده اند.اتفاقا بستر روایتی یلدا هم یک شوی تلویزیونی انتخاب شده وقرار است مخاطب موضوع را در قالب یک برنامه تلویزیونی پُرمخاطب دنبال کند.دوسوی دعوا با ریش سفیدی شخصی به نام هدایت( هویت ایشان تا پایان فیلم معلوم نیست.کارگردان،تهیه کننده،مدیر برنامه و….؟!!!که بال بال زدن بانوی دیگر درپشت ایشان به عنوان یک کاراکتر کاریسماتیک ، توجیه پذیر باشد) ویک مجری منفعل وناشی ،پی گیری می شود. پرده اول روایت به معرفی مریم کمیجانی وارتباطش با موضوع وبرنامه ای که درآن دعوت شده می پردازد.کاراکترها ی داستان از این پرده به داستان ورود می کنند.
ورود هر کدام از آن ها تکه ای از پازل اصلی که در آغاز ونقطه اوج روایت (برنامه تلوزیونی عفو)شاهدش بودیم را کامل ترمی کند. وپرده دوم روایت با لابیرنت های افزونتری بسته می شود وسرانجام پرده سوم با سرانجام رسانی تعلیق قابل قبول از پرده های اوج اول ودوم،اوج نهایی روایت را شکل می دهد.آنچه که دورنمای موضوعی یلدا را از نمونه های قبلی آن بویژه نمونه تلویزیونی(ماه عسل) متمایز می کند ،شیوه پرداخت موضوع در لوکیشنی بسته بدون رجعت به اتفاقات گذشته ( فلاش بک) است.کارگردان در این ساختار روایتی تنها به نمایش چند عکس از گذشته کاراکترهایش، بسنده نموده وداستان را با تمرکز بر احوالات فعلی آن ها جلو می برد که اتفاقا دراین راستاموفق هم عمل کرده است.فیلم بیشتر از آن که مرهون موضوعش باشد ، فیلمی شخصیت محور است و پی رنگ قتل(عمد یا غیر عمد) را با تکیه بر آنالیز شخصیت های مسبب آن به نقد وچالش می کشد.گذشته را درهمان گذشته قرار داده وبا آدم هایی که از آن گذشته می آیند دادگاهی دیگر برای مخاطبش فراهم می آورد که با عنایت به هویت واحوالات امروز شان قضاوت خوب یا بد شوند.
فیلم در طول داستان آکنده از خرده پی رنگ های غنی است(شو های تلویزیونی پوشالی، تبلیغات وپیامک،ری اکشن های برنامه ساز تلویزیونی برای اضطرابش از پاسخگویی به بالا سری ها که در تقابل واقعیت زندگی،واقعیت تلخ تری رابه مخاطب منتقل می کند، و…)که به نوعی در غنای پی رنگ اصلی تاثیرات به سزایی یافته اند.در این میان فکت هایی هم ارائه شده که کار گردان برای رئال بودن بیشتر فضای قصه اش از آن ها بهره برده است. اما متاسفانه این فکت هاچندان به دل نمی نشیند.به عنوان مثال از راه رسیدن زنی که عهده دار مسئولیت مادری فرزند مریم کمیجانی است در بزنگاهی که تاثیری بر اصل ماجرا نمی گذارد واصرار بر نشانه های بد بیاری برای توجیه رفتار غیر منطقی خود، همچنین مخفی نگه داشتن بچه از مادر وخانواده مقتول توسط مادر برای حصول به چه نتیجه ای؟! حضور هنرپیشه زن در برنامه وتاثیرات شگرفش بر تحول شخصیت های درگیر ماجرا!
با این همه بستر روایتی یلدا(شوی تلویزیونی) و شیوه اجرایی آن در پرداخت فرموله کاراکترها ، فیلم را از نمونه های قبلی اش متمایز ساخته وکارگردان توانسته با موضوعی تکراری وکلیشه ، روایتی نو ، قال قبول وجذاب را برای مخاطبان خود رقم بزند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- چرا «خورشید» به اسکار رفت
- روایتی نو از یک موضوع تکراری/ نگاهی به فیلم «یلدا»
- سینماسینما/ موقعیت سینمای ایران در شش ماه آخر سال در فرانسه
- جایزه بهترین کارگردانی اسکار ترکیه به مسعود بخشی برای «یلدا» رسید
- جایزه بزرگ مجله «اِل» به فیلم سینمایی «یلدا» از ایران رسید
- استقبال از «یلدا» در اکرانهای عمومی خارجی/ گزینه مناسب ایران در اسکار؟
- «یلدا» در فرانسه روی پرده میرود/ استقبال فرانسویها از پیش نمایش این فیلم
- معرفی فیلمهایی از ایران که در جشنواره ورشو حضور دارند
- علی مصفا: هنروتجربه بسیار فقیرانه حرکت میکند و دائما در مظان اتهام است
- اتوپیای اصلاح و تربیت
- «یلدا» به دو جشنواره فیلم استونی راه یافت
- در ستایش انسانیت/ نگاهی به فیلم «یلدا»
- «یلدا» از ششم شهریور ماه در آلمان اکران میشود
- بابک کریمی: اهمیت فیلمی مثل «یلدا» به جسارتش در انگشت گذاشتن روی تابوها است
- آئین دیدار با عوامل فیلم «یلدا» برگزار شد/ گپی با فروغ قجابگلو بازیگر فیلم مسعود بخشی
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





