سینماسینما، علی نعیمیدومین فیلم نیما جاویدی یک درام پلیسی و معمایی است که با تمی عاشقانه داستانی پرکشش را روایت میکند. «سرخپوست» داستان یک زندان است. در واقع فیلمساز آگاهانه با انتخاب لوکیشن اصلی خود در یک سرزمین فرضی در یک برهه تاریخی مشخص تلاش کرده است با هویتبخشی به مکان مورد نظر خود به آن شخصیت ببخشد. قهرمان قصه «سرخپوست» نه سرگرد جاوید است و نه احمد سرخپوست. قهرمان فیلم جاویدی زندان است. مکانی پررمزوراز و پرپیچوخم که توانایی خلق موقعیتهای دراماتیک را دارد و میتواند داستان پرجزئیات فیلم را در دالانها و اتاقهای داخل زندان پیش ببرد. در صحنه نخستین فیلم و جابهجایی تیر و ارابه اعدام که گروهی از زندانیان و نگهبانان مشغول جدا کردن پایههای آن برای انتقال به زندان جدید هستند، میتوان این هشدار کارگردان را بهخوبی درک کرد که مخاطب با فیلمی روبهروست که قرار است جزئیات و هاشورهای کناری متن نقش تعیینکنندهای در خلق درام ایفا کنند. در واقع «سرخپوست» فیلمی است که تمام اجزای آن در خدمت خلق داستان کنار یکدیگر قرار گرفتهاند و آنقدر صحنهها و لحظهها و حتی واکنشها و ریاکشنهای بازیگران بهجا و دقیق و مهندسیشده است که جای هیچگونه شکی برای مخاطب سینما باقی نمیگذارد که با فیلمی کامل روبهروست. در سینمای نحیف و فقیر ایران که فیلمسازان سعی میکنند سوار بر موج تکرار موفقیتهای آثار و تمهای امتحان پسدادهشده ادامه حیات دهند، به گمانم «سرخپوست» یک پیشنهاد متفاوت و موفق به حساب میآید؛ اینکه بدانیم میشود وامدار سینمای اصیل و کلاسیک بود و قصهای سرراست را تعریف کرد و با اندکی خوشاقبالی و پشتکار اثری را ساخت که در همه ابعادش مکانیسم حرفهای رعایت شده و برای تمامی حرکاتش از قبل فکر شده است. «سرخپوست» به ما یادآوری میکند میشود در پوستین کهنه و مندرس قدیمی نماند و رخت نویی بر تن کرد و جلوه متفاوتی را در میان جماعت خوابزده به نمایش گذاشت که به تغییر ذائقه در سینمای ایران کمک میکند.
سینمای ایران با تجربههایی از جنس «سرخپوست» میتواند قدم در تجربههای جدید بگذارد؛ تجربههایی که البته با وجود گرانقیمت بودن نیازی به پشتوانه دولتی ندارند و با انتخاب اجزای درست میتوانند حتی در گیشه موفقیتهای بیشتری را کسب کنند. نیما جاویدی در دومین اثر خود جاهطلبانه در قامت فیلمسازی ایستاده که پیشنهاد تازهای برای سینمای ایران آورده است؛ سینمایی فارغ از بحثهای تلخ اجتماعی و دعواهای زن و شوهری و کمدیهای سطحی و بیمایه. سینمایی از جنس سینما؛ از جنس خلق یک رویا بر پرده نقرهای
منبع: ماهنامه هنروتجربه
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نگاهی به طراحی لباس «شکارگاه»؛ طراحیِ پود بر چلّه تاریخ
- به بهانه پایان سریال «شکارگاه»/ متخصص روایتهای طولانی اما بیملال
- «شکارگاه» به طور مشترک از دو پلتفرم پخش میشود
- آکتور ایرانی در شبکه آرته فرانسه
- جشنواره فریبورگ و نمایش ۵ فیلم کوتاه ایرانی
- درخشش «آکتور» در جایزه جهانی درامای سئول
- گفتگوی اختصاصی سینماسینما با بابک اسکندری/ «سلمان فارسی» چهرهپردازی با پنج اسکار را هم وسوسه میکرد
- اختصاصی سینماسینما/ گفتگو با نیما جاویدی پس از جایزه سریز مانیا/ در هر واقعیتی بخشی از دروغ وجود دارد
- داوران هفتمین مسابقه عکس سینمای ایران معرفی شدند
- علی تیموری: هوش، خلاقیت و سختکوشی لازمه بازیگری است
- طلوع جاودانگی / بوسه «خورشید» بر پیشانی علی
- فروش فیلم «خورشید» از یک میلیارد تومان گذشت
- نوید محمدزاده «آکتور» میشود/ زندگی چند بازیگر تئاتر جلوی دوربین
- سیزدهمین جشنواره فیلم بلغارستان میزبان ۱۳ فیلم ایرانی
- آغاز داوری/ یادداشت داوران جشنواره فجر خطاب به مخاطبان سینما
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- «خون بس»؛ زخمهایی که التیام نمییابند
- درباره اکبر عبدی/ آقای خنده و خاطره
- در سی و دومین دوره برگزاری جشنواره؛ فیلمساز ایرانی با «۳۲ متر» به سارایوو میرود
- آقای کارگردان جنگ فرهنگی را برده است؛ یونانیها در افسون «اودیسه» کریستفر نولان
- مراسم تشییع و خاکسپاری پیکر زنده یاد «اکبر عبدی»
- با بازی دیوید جانسون؛ دنباله سوم «پلنگ سیاه» ساخته میشود
- پاتوق مستند و نمایش «دختران باد» و «بوم ایرانی»
- اکبر عبدی به خانه ابدی بدرقه شد
- در رثای خیرخواه، اکبر آقای عبدی!
- خوانهای اودیسئوس؛ سفر اسطورهای میان هیولاها، وسوسهها و آزمونهای انسانی
- اکبر عبدی؛ از بازیگریِ بدن تا آفرینش شخصیت
- آخرین پلان مرد هزارچهره؛ اکبر عبدی در قاب جاودانگی
- اکبر عبدی درگذشت
- عکاس مشهور ایرانی در بستر بیماری/ یک درخواست از وزیر ارشاد
- ۲ فیلم ایرانی در ایتالیا؛ آثار قرایی و عسگری در ونیز ۲۰۲۶ نمایش داده میشود
- کورش سلیمانی از مدیریت تئاترشهر استعفا داد
- «در محاصره» به آفریقا جنوبی میرود
- در هشتاد و سومین دوره برگزاری؛ فیلمهای جشنواره ونیز با آثاری از سینماگران ایرانی اعلام شد
- نولان در صدر لیست؛ فهرستی از ۱۰۰ کارگردان قدرتمند هالیوود منتشر شد
- «اودیسه» نولان؛ سفری خیرهکننده به قلب اسطوره، اما نه به عمق انسان
- به مناسبت هفت سالگی سوینا؛ نسخه ویژه نابینایان «گیلانه» با صدای گلاب آدینه منتشر میشود
- «مرا ببوس»؛ صدای زنی که روایت را از آنِ خود میکند
- آغاز اکران آنلاین مستند «ساعت بیولوژیک»/ جشنواره سریالسازی نوین با روایت عمودی
- «کلاغ»؛ به دنبال روایتی غیرکلیشهای
- «بایسیکلران»؛ دور باطل در جهانی گروتسک
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ آیا فیلمی از ایران شانس رفتن به مسابقه را دارد؟
- هجوم به یک سالن تئاتر به دلیل مطالبه مالی!
- نهمین جایزه کتاب سال سینمایی در ایستگاه پایانی
- چرا «مزرعه حیوانات» نفروخت؟
- برای آخرین بار، «مرا ببوس»
