سینماسینما، علی نعیمیدومین فیلم نیما جاویدی یک درام پلیسی و معمایی است که با تمی عاشقانه داستانی پرکشش را روایت میکند. «سرخپوست» داستان یک زندان است. در واقع فیلمساز آگاهانه با انتخاب لوکیشن اصلی خود در یک سرزمین فرضی در یک برهه تاریخی مشخص تلاش کرده است با هویتبخشی به مکان مورد نظر خود به آن شخصیت ببخشد. قهرمان قصه «سرخپوست» نه سرگرد جاوید است و نه احمد سرخپوست. قهرمان فیلم جاویدی زندان است. مکانی پررمزوراز و پرپیچوخم که توانایی خلق موقعیتهای دراماتیک را دارد و میتواند داستان پرجزئیات فیلم را در دالانها و اتاقهای داخل زندان پیش ببرد. در صحنه نخستین فیلم و جابهجایی تیر و ارابه اعدام که گروهی از زندانیان و نگهبانان مشغول جدا کردن پایههای آن برای انتقال به زندان جدید هستند، میتوان این هشدار کارگردان را بهخوبی درک کرد که مخاطب با فیلمی روبهروست که قرار است جزئیات و هاشورهای کناری متن نقش تعیینکنندهای در خلق درام ایفا کنند. در واقع «سرخپوست» فیلمی است که تمام اجزای آن در خدمت خلق داستان کنار یکدیگر قرار گرفتهاند و آنقدر صحنهها و لحظهها و حتی واکنشها و ریاکشنهای بازیگران بهجا و دقیق و مهندسیشده است که جای هیچگونه شکی برای مخاطب سینما باقی نمیگذارد که با فیلمی کامل روبهروست. در سینمای نحیف و فقیر ایران که فیلمسازان سعی میکنند سوار بر موج تکرار موفقیتهای آثار و تمهای امتحان پسدادهشده ادامه حیات دهند، به گمانم «سرخپوست» یک پیشنهاد متفاوت و موفق به حساب میآید؛ اینکه بدانیم میشود وامدار سینمای اصیل و کلاسیک بود و قصهای سرراست را تعریف کرد و با اندکی خوشاقبالی و پشتکار اثری را ساخت که در همه ابعادش مکانیسم حرفهای رعایت شده و برای تمامی حرکاتش از قبل فکر شده است. «سرخپوست» به ما یادآوری میکند میشود در پوستین کهنه و مندرس قدیمی نماند و رخت نویی بر تن کرد و جلوه متفاوتی را در میان جماعت خوابزده به نمایش گذاشت که به تغییر ذائقه در سینمای ایران کمک میکند.
سینمای ایران با تجربههایی از جنس «سرخپوست» میتواند قدم در تجربههای جدید بگذارد؛ تجربههایی که البته با وجود گرانقیمت بودن نیازی به پشتوانه دولتی ندارند و با انتخاب اجزای درست میتوانند حتی در گیشه موفقیتهای بیشتری را کسب کنند. نیما جاویدی در دومین اثر خود جاهطلبانه در قامت فیلمسازی ایستاده که پیشنهاد تازهای برای سینمای ایران آورده است؛ سینمایی فارغ از بحثهای تلخ اجتماعی و دعواهای زن و شوهری و کمدیهای سطحی و بیمایه. سینمایی از جنس سینما؛ از جنس خلق یک رویا بر پرده نقرهای
منبع: ماهنامه هنروتجربه
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نگاهی به طراحی لباس «شکارگاه»؛ طراحیِ پود بر چلّه تاریخ
- به بهانه پایان سریال «شکارگاه»/ متخصص روایتهای طولانی اما بیملال
- «شکارگاه» به طور مشترک از دو پلتفرم پخش میشود
- آکتور ایرانی در شبکه آرته فرانسه
- جشنواره فریبورگ و نمایش ۵ فیلم کوتاه ایرانی
- درخشش «آکتور» در جایزه جهانی درامای سئول
- گفتگوی اختصاصی سینماسینما با بابک اسکندری/ «سلمان فارسی» چهرهپردازی با پنج اسکار را هم وسوسه میکرد
- اختصاصی سینماسینما/ گفتگو با نیما جاویدی پس از جایزه سریز مانیا/ در هر واقعیتی بخشی از دروغ وجود دارد
- داوران هفتمین مسابقه عکس سینمای ایران معرفی شدند
- علی تیموری: هوش، خلاقیت و سختکوشی لازمه بازیگری است
- طلوع جاودانگی / بوسه «خورشید» بر پیشانی علی
- فروش فیلم «خورشید» از یک میلیارد تومان گذشت
- نوید محمدزاده «آکتور» میشود/ زندگی چند بازیگر تئاتر جلوی دوربین
- سیزدهمین جشنواره فیلم بلغارستان میزبان ۱۳ فیلم ایرانی
- آغاز داوری/ یادداشت داوران جشنواره فجر خطاب به مخاطبان سینما
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- فوت بازیگر «نشویل» و «جیغ»؛ هیدن پنتییر درگذشت
- نمایش و بررسی «جیببر» در سینماتوگراف اهواز؛ رستگاری یک دزد!
- درنگی در فرم، فرهنگ و زیباییشناسیِ سینمای ایرانی/ در باغِ شیداییِ علی حاتمی
- جشنواره لوکارنو ۲۰۲۶ در ایستگاه پایانی؛ پلنگ طلایی به فیلم فلورین شربان رسید
- دفاع امیریوسفی از سینمای زیرزمینی/ پاسخ نایب رییس خانه سینما به مدیرعامل
- «رُز» نماینده اتریش در اسکار شد
- مارک رایدل درگذشت
- بدرقه پهلوان آواز ایران به خانه ابدی؛ «ایرج» عاشق ایران بود
- تجربه زیسته و نقد فیلم: حق سخن گفتن یا معیار داوری؟
- نود و نهمین دوره جوایز اسکار؛ پنج کشور نمایندگان خود را به آکادمی معرفی کردند
- ایرج درگذشت
- برای شرکت در پنجاه و یکمین جشنواره تورنتو؛ «یک روز شیرین» راهی کانادا شد
- جادوی تدوین در «اودیسه» نولان
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- شهاب حسینی؛ بازیگر مؤلف و قائم به اراده
- نمایش نسخه مرمتشده «دلشدگان» در موزه سینمای ایران
- پنجاه و یکمین جشنواره فیلم تورنتو؛ نمایش فیلم بهمن قبادی همراه با ۳ اثر ایرانی دیگر در کانادا
- ۲ رکورد مهم در گیشه؛ «اودیسه» پرفروشترین فیلم نولان و اکران آیمکس شد
- پروانه ساخت حذف میشود؟/ نامهنگاری برای تعویق جشنواره جهانی فجر
- «استاکر»؛ آستانهای بیپایان برای مواجهه با خویشتن
- «یخ بستگی»؛ برف روی کاجها
- نشست خبری رئیس سازمان سینمایی / گزارش تصویری
- نگرانی مدیر عامل خانه سینما/ اسعدیان: باید سینمای زیرزمینی را روی زمین بیاوریم تا قابل کنترل باشد
- در نشست خبری سیمافیلم مطرح شد؛ آخرین وضعیت تولید و پخش «پایتخت۸»، «مرد سه هزار چهره»، «سلمان فارسی» و…
- فیلم مهرداد اسکویی بهترین مستند جشنواره دوربان شد
- نمایش فیلم «پاتر پانچالی» در سینماتوگراف اهواز؛ تو با یک فیلم بومی روبرو هستی
- نگاهی به «اودیسه»/ کریستوفر نولان در دام نفرین کرونوس
- شاعرانگیِ فروغ؛ از تجربهی زیسته تا معماری تصویر
- مراسم افتتاحیه بیست و یکمین جشنواره بین المللی نمایش عروسکی تهران / گزارش تصویری
- پنجاه و یکمین جشنواره فیلم تورنتو؛ مستند افسانه سالاری به کانادا میرود
