سینماسینما، علی نعیمیدومین فیلم نیما جاویدی یک درام پلیسی و معمایی است که با تمی عاشقانه داستانی پرکشش را روایت میکند. «سرخپوست» داستان یک زندان است. در واقع فیلمساز آگاهانه با انتخاب لوکیشن اصلی خود در یک سرزمین فرضی در یک برهه تاریخی مشخص تلاش کرده است با هویتبخشی به مکان مورد نظر خود به آن شخصیت ببخشد. قهرمان قصه «سرخپوست» نه سرگرد جاوید است و نه احمد سرخپوست. قهرمان فیلم جاویدی زندان است. مکانی پررمزوراز و پرپیچوخم که توانایی خلق موقعیتهای دراماتیک را دارد و میتواند داستان پرجزئیات فیلم را در دالانها و اتاقهای داخل زندان پیش ببرد. در صحنه نخستین فیلم و جابهجایی تیر و ارابه اعدام که گروهی از زندانیان و نگهبانان مشغول جدا کردن پایههای آن برای انتقال به زندان جدید هستند، میتوان این هشدار کارگردان را بهخوبی درک کرد که مخاطب با فیلمی روبهروست که قرار است جزئیات و هاشورهای کناری متن نقش تعیینکنندهای در خلق درام ایفا کنند. در واقع «سرخپوست» فیلمی است که تمام اجزای آن در خدمت خلق داستان کنار یکدیگر قرار گرفتهاند و آنقدر صحنهها و لحظهها و حتی واکنشها و ریاکشنهای بازیگران بهجا و دقیق و مهندسیشده است که جای هیچگونه شکی برای مخاطب سینما باقی نمیگذارد که با فیلمی کامل روبهروست. در سینمای نحیف و فقیر ایران که فیلمسازان سعی میکنند سوار بر موج تکرار موفقیتهای آثار و تمهای امتحان پسدادهشده ادامه حیات دهند، به گمانم «سرخپوست» یک پیشنهاد متفاوت و موفق به حساب میآید؛ اینکه بدانیم میشود وامدار سینمای اصیل و کلاسیک بود و قصهای سرراست را تعریف کرد و با اندکی خوشاقبالی و پشتکار اثری را ساخت که در همه ابعادش مکانیسم حرفهای رعایت شده و برای تمامی حرکاتش از قبل فکر شده است. «سرخپوست» به ما یادآوری میکند میشود در پوستین کهنه و مندرس قدیمی نماند و رخت نویی بر تن کرد و جلوه متفاوتی را در میان جماعت خوابزده به نمایش گذاشت که به تغییر ذائقه در سینمای ایران کمک میکند.

سینمای ایران با تجربههایی از جنس «سرخپوست» میتواند قدم در تجربههای جدید بگذارد؛ تجربههایی که البته با وجود گرانقیمت بودن نیازی به پشتوانه دولتی ندارند و با انتخاب اجزای درست میتوانند حتی در گیشه موفقیتهای بیشتری را کسب کنند. نیما جاویدی در دومین اثر خود جاهطلبانه در قامت فیلمسازی ایستاده که پیشنهاد تازهای برای سینمای ایران آورده است؛ سینمایی فارغ از بحثهای تلخ اجتماعی و دعواهای زن و شوهری و کمدیهای سطحی و بیمایه. سینمایی از جنس سینما؛ از جنس خلق یک رویا بر پرده نقرهای
منبع: ماهنامه هنروتجربه
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نگاهی به طراحی لباس «شکارگاه»؛ طراحیِ پود بر چلّه تاریخ
- به بهانه پایان سریال «شکارگاه»/ متخصص روایتهای طولانی اما بیملال
- «شکارگاه» به طور مشترک از دو پلتفرم پخش میشود
- آکتور ایرانی در شبکه آرته فرانسه
- جشنواره فریبورگ و نمایش ۵ فیلم کوتاه ایرانی
- درخشش «آکتور» در جایزه جهانی درامای سئول
- گفتگوی اختصاصی سینماسینما با بابک اسکندری/ «سلمان فارسی» چهرهپردازی با پنج اسکار را هم وسوسه میکرد
- اختصاصی سینماسینما/ گفتگو با نیما جاویدی پس از جایزه سریز مانیا/ در هر واقعیتی بخشی از دروغ وجود دارد
- داوران هفتمین مسابقه عکس سینمای ایران معرفی شدند
- علی تیموری: هوش، خلاقیت و سختکوشی لازمه بازیگری است
- طلوع جاودانگی / بوسه «خورشید» بر پیشانی علی
- فروش فیلم «خورشید» از یک میلیارد تومان گذشت
- نوید محمدزاده «آکتور» میشود/ زندگی چند بازیگر تئاتر جلوی دوربین
- سیزدهمین جشنواره فیلم بلغارستان میزبان ۱۳ فیلم ایرانی
- آغاز داوری/ یادداشت داوران جشنواره فجر خطاب به مخاطبان سینما
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- «کودکی سیزیفوس» بهترین مستند کوتاه خارجی هاریانا شد
- «دگر»؛ فیلمی که در یک صحنه تئاتر میگذرد
- روزشمار جشنواره تورنتو؛ در حال و هوای سینما
- «مادرکیو»؛ بهرهگیری از فانتزی به عنوان زبان اثر
- «سرزمین فرشتهها» نماینده ایران در اسکار ۲۰۲۷ شد
- تجلیل از اصغر فرهادی در ترکیه
- «پسماند»؛ کابوسی از یک رنج
- «سکس و فلسفه»؛ دلا خو کن به تنهایی
- «توپ سیاه»؛ رکورد شکن گیشه اسپانیا
- جایزه کوروساوا به محمد رسولاف داده میشود
- وودی آلن در اسپانیا فیلم میسازد
- پروانه نمایش «ذوق مرگ» صادر شد
- صورت بندی مبحث سوپراستار در سینمای ایران
- با فروش ۲۶ میلیون دلاری؛ اکران مجدد «انتقامجویان: آخر بازی»، «قلب هیولا» را پشت سر گذاشت
- «نقطه ضعف»؛ سفری از رئالیسم به سوررئالیسم
- نمایش «ژولیت و شاه» و برگزاری نشست «انیمیشن؛ میان هنر و چالش»/ اشکان رهگذر داور بخش «استعدادهای جدید» جشنواره انیمیشن برلین شد
- کدام فیلمها اسکاری خواهند شد؟
- مراسم یادمان محمدرضا شجریان / گزارش تصویری
- فستیوال واک؛ تلاش برای پیوند نسل قدیم و جدید گویندگی
- برنده شیرطلای ونیز در راه آکادمی داوری/ «زن ناشناس» نماینده دانمارک در اسکار۲۰۲۷ شد
- «کوچ اجباری» از پرتغال جایزه گرفت
- دو مستند کمتر دیدهشده از «مرتضی شاملی» در موزه سینما
- نمایش و تحلیل مستند «گلدونه، مشرحیم، صغرا و دیگران» در سینماتک خانهی هنرمندان ایران
- «صد سال به این سالها»؛ یک تایملپس سینمایی از زندگی «ایران»
- توضیحات گروه اجرایی «تهران پاریس تهران / پل» درباره حاشیهها
- دادستانی تهران علیه عوامل یک تئاتر اعلام جرم کرد
- «عاشقان تنها میخوابند» در جشنواره سن سباستیان درخشید
- «چهار صندوق»؛ وقتی قدرت، سازندگانش را به بند میکشاند
- ایتالیا با «مارپیچ» وارد رقابت اسکار ۲۰۲۷ شد
- «نقطه ضعف» در موزه سینما





