سینماسینما، فرزانه متین؛
جنابخان یکی از محبوبترین شخصیتهای عروسکی معاصر ایران است که با لهجه شیرین، شوخطبعی خاص و نگاه انتقادی خود توانسته جایگاه ویژهای در میان مخاطبان پیدا کند. این شخصیت که با هنرمندی محمد بحرانی جان گرفته است، تنها یک عروسک سرگرمکننده نیست؛ بلکه به نمادی از بیان دغدغههای مردم و بازتاب مسائل اجتماعی تبدیل شده است. یکی از مهمترین دلایل محبوبیت جنابخان، نزدیکی او به زندگی روزمره مردم است. او با زبان طنز، مشکلات اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی را مطرح میکند و در عین حال امید، مهربانی و همدلی را به مخاطبان منتقل میسازد. این ویژگی باعث شده است که بسیاری از مردم او را نه صرفاً یک شخصیت تلویزیونی، بلکه صدایی از میان خود بدانند.
در این روزها که فضای جامعه تحت تأثیر نگرانیها و التهابهای مختلف قرار دارد، بازگشت جنابخان با برنامه «قصههای هومن و جنابخان» از شبکه نسیم لبخند را مهمان خانهها کرده است. این برنامه با هویتی مستقل از بسیاری از تولیدات سرگرمیمحور، توانسته مخاطبانی از کودک تا بزرگسال را پای تلویزیون بنشاند و در مدت زمان کوتاه خود، لحظاتی آرام و دلنشین برای خانوادهها فراهم آورد.
نقطه قوت اصلی برنامه، هماهنگی و تعامل طبیعی میان هومن حاجیعبداللهی و شخصیت محبوب جنابخان در فضایی ساده، صمیمی و خانگی است. این تعامل، فضایی گرم و خودمانی ایجاد میکند که مخاطب بهراحتی با آن ارتباط برقرار میکند. هومن حاجیعبداللهی هر شب با خواندن کتابها و داستانهای کودکانه، کودکان را به دنیای فانتزی دعوت میکند و در کنار آن، اهمیت کتابخوانی را به خانوادهها یادآور میشود. یکی از ارزشمندترین ویژگیهای این برنامه، ترویج فرهنگ قصهگویی برای کودکان است. در دورانی که کودکان بیش از هر زمان دیگری درگیر سرگرمیهای دیجیتال و شنیدن اخبار از تلویزیون هستند، شنیدن قصه میتواند به رشد تخیل، تقویت مهارتهای زبانی و افزایش ارتباط عاطفی میان والدین و فرزندان کمک کند. انتخاب کتابهای مناسب کودک و نوجوان، از جمله « گوسفندی که عصبانی بود خیلی عصبانی» یا « قصه خواب کودکان»و دیگر آثار داستانی، نشان میدهد که برنامه تنها به دنبال سرگرمی نیست، بلکه رسالتی فرهنگی را نیز دنبال میکند.
جناب خان با پرسشهای کودکانه، شوخیهای بهموقع و واکنشهای صمیمی باعث میشود قصهها حالتی زنده و نمایشی پیدا کنند و کودکان با اشتیاق بیشتری به شنیدن آنها بنشینند. در واقع، جنابخان پلی میان دنیای سرگرمی و فرهنگ کتابخوانی ایجاد کرده است.

نکته قابل توجه در این برنامه به نقش خانواده در شکلگیری عادت مطالعه در کودکان است. کارشناسان حوزه کودک سالهاست بر این موضوع تأکید میکنند که علاقه به کتابخوانی بیش از آنکه از مدرسه آغاز شود، از محیط خانه و ارتباط عاطفی میان والدین و فرزندان شکل میگیرد. هنگامی که کودک در کنار پدر، مادر یا دیگر اعضای خانواده به قصهای گوش میدهد، علاوه بر آشنایی با دنیای داستان، احساس امنیت، آرامش و تعلق را نیز تجربه میکند. به همین دلیل، قصهگویی تنها یک فعالیت سرگرمکننده نیست، بلکه ابزاری تربیتی و فرهنگی به شمار میرود.
برنامه «قصههای هومن و جنابخان» با بهرهگیری از همین ظرفیت، تلاش میکند خانوادهها را بار دیگر دور هم جمع کند. در روزگاری که هر عضو خانواده بخشی از وقت خود را با تلفن همراه یا شبکههای اجتماعی سپری میکند، نشستن پای یک قصه مشترک میتواند فرصتی برای گفتوگو و تعامل بیشتر میان اعضای خانواده باشد. انتخاب کتابهای مناسب و روایت ساده و صمیمی آنها نیز باعث شده است که کودکان ارتباط بهتری با داستانها برقرار کنند و والدین نیز به اهمیت بلندخوانی برای فرزندان خود توجه بیشتری نشان دهند. از سوی دیگر، حضور جنابخان سبب شده است پیام برنامه از قالب آموزش مستقیم خارج شود. کودکان معمولاً با شخصیتهای نمایشی ارتباط عمیقتری برقرار میکنند و زمانی که جنابخان با شور و شوق درباره قصهها سوال میکند یا نسبت به شخصیتهای داستان واکنش نشان میدهد، مخاطبان خردسال نیز خود را در جریان روایت سهیم احساس میکنند. این شیوه غیرمستقیم آموزش، یکی از نقاط قوت برنامه است؛ زیرا بدون نصیحت و شعار، کودکان را به شنیدن قصه، خواندن کتاب و خیالپردازی تشویق میکند؛ موضوعی که در دنیای پرهیاهوی امروز بیش از هر چیز ضروری است.
از تأثیرگذارترین بخشهای برنامه میتوان به لحظاتی اشاره کرد که در کنار فضای شاد و طنزآمیز، به موضوعات انسانی و عاطفی مانند «فرشتگان میناب» نیز پرداخته میشود. این بخشها بدون شعارزدگی، مخاطب را به تأمل و همدلی دعوت میکنند و نشان میدهند که قصه و روایت تا چه اندازه میتواند در انتقال احساسات و ارزشهای انسانی مؤثر باشد.
«قصههای هومن و جنابخان» یادآور این حقیقت است که با وجود همه دشواریها و نگرانیهای زندگی، هنوز میتوان دقایقی را در کنار خانواده نشست، قصه شنید، کتاب خواند و لبخند زد. این برنامه ثابت میکند که گاهی یک داستان ساده، یک گفتوگوی صمیمی و حضور شخصیتی دوستداشتنی مانند جنابخان میتواند آرامش و امید را به خانهها بازگرداند؛ آرامشی که روزگار پرشتاب و پرتنش امروز، بیش از هر زمان دیگری به آن نیاز داریم.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «گل سنگ»؛ سریالی که قواعد نمایش خانگی را بر هم زد
- «مو به مو»؛ پرویز شهبازی و خلق جهانی متفاوت در نمایش خانگی
- محمد بحرانی و یک نقش مکمل درخشان
- افسانهای در حبس؛ سرنوشت «چریکه تارا»
- «چیزهایی که میکُشی»؛ پدرسالاری، سکوت و خشونت
- خوانشی از نخستین فیلم ناصر تقوایی/ در ستایش سکوت و انزوا
- «زعفرانیه ۱۴ تیر»؛ یک روزِ پرتنش در شمال تهران
- «مرجان»؛ فیلمی آبرومند درباره قتلهای ناموسی
- نگاهی به «پیرپسر» و تطابق آن با جهان سینمای کیارستمی/ اول به پیرامون، بعد به دوردستها
- سریال «متل جهنمی» یا نمایش اینفلوئنسرهای وحشت
- «شغال»؛ دری به سوی فرهنگسازی
- بازنمایی جامعه مردسالار در «پیر پسر» و «زن و بچه»
- فصل دوم «نه غریبه کامل»؛ قصهای که شکل نگرفت
- آقای فراستی! نقد کردن آداب دارد
- نگاهی به سریال«بازی مرکب»؛ تراژدی انسانها تحت سیستمهای بیرحم
پربازدیدترین ها
- «فراموشخانه»؛ قربانیان فراموششدهی تاریخ
- «استخر»؛ خواستن یا نخواستن؟
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- درباره آواز گنجشکها :نمادی از انسانی که هم می تواند پرواز کند وهم می تواند اسیر شود
- در پنجاه و یکمین دوره برگزاری؛ فیلم قصیده گلمکانی در بخش کشف جشنواره تورنتو
آخرین ها
- نگرانی مدیر عامل خانه سینما/ اسعدیان: باید سینمای زیرزمینی را روی زمین بیاوریم تا قابل کنترل باشد
- در نشست خبری سیمافیلم مطرح شد؛ آخرین وضعیت تولید و پخش «پایتخت۸»، «مرد سه هزار چهره»، «سلمان فارسی» و…
- فیلم مهرداد اسکویی بهترین مستند جشنواره دوربان شد
- نمایش فیلم «پاتر پانچالی» در سینماتوگراف اهواز؛ تو با یک فیلم بومی روبرو هستی
- نگاهی به «اودیسه»/ کریستوفر نولان در دام نفرین کرونوس
- شاعرانگیِ فروغ؛ از تجربهی زیسته تا معماری تصویر
- مراسم افتتاحیه بیست و یکمین جشنواره بین المللی نمایش عروسکی تهران / گزارش تصویری
- پنجاه و یکمین جشنواره فیلم تورنتو؛ مستند افسانه سالاری به کانادا میرود
- مورگان فریمن: اگر دستمزد خوب باشد، از ضعفهای فیلمنامه میگذرم
- «ابرسواران مه رکاب» منتشر شد
- پیتر گیل درگذشت
- سه جایزه جشنواره ایتالیایی به «مرد آرام» رسید
- «بیضاییخوانی» به «اژدهاک» رسید
- در پنجاه و یکمین دوره برگزاری؛ فیلم قصیده گلمکانی در بخش کشف جشنواره تورنتو
- «نفسگیر»؛ وقتی بحران نه با ویروس که با انکار آغاز میشود
- «فراموشخانه»؛ قربانیان فراموششدهی تاریخ
- نگاهی نقادانه بر تجربه تئاتر تعاملی ایوب بختیاری/ پداگوژی روایت
- به مناسبت ۲۸ تیری که سالمرگ خسرو شکیبایی بود/ دیداری که خاطرهای ماندگار شد
- کمدی «مادرکیو» دوباره روی صحنه میرود
- «روز افشاگری»؛ وقتی اسپیلبرگ به سوی ناشناختهها بازمیگردد
- مریم همتیان درگذشت
- نامه خانه سینما به پزشکیان منتشر شد/ پاسخ سخنگوی دولت
- «زن و بچه»؛ فروپاشیدن
- ورایتی خبر داد؛ عبدالرضا کاهانی با «بهشت خالی» به ادینبورگ میرود
- رکورد «انتقامجویان: پایان بازی» شکست؛ «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» درحال ورود به فهرست تاریخی فروش گیشه
- امیر نادری و ذات و زبان سینما
- رمان «رخشان»؛ گُذار از خامیِ عاطفی تا رسیدن به بلوغ فکری
- فستیوال فیلم ونیز ۲۰۲۶؛ توضیحات مدیر جشنواره درباره غیبت فیلمهای هالیوودی
- نگاهی به بازی محسن قصابیان در سریال «کلاغ»/ استراتژی مکث و سکوت
- فوت یکی از برندگان اسکار؛ گلن هانسارد درگذشت





