سینماسینما، فرزانه متین
فیلم «زعفرانیه ۱۴ تیر» به کارگردانی سیدعلی هاشمی و نویسندگی جابر قاسمعلی پس از چند سال انتظار اکران محدودی داشت، اما به تازهگی وارد گروه اکران آنلاین شده است. پخش چنین فیلمهایی نشان میدهد سینمای اجتماعی ایران همچنان میتواند مخاطب جدی را جذب کند. داستان در یک خانه در شمال تهران میگذرد؛ روزی که با بازگشت دختر خانواده و افشای رازهایی از گذشته، آرامش ظاهری خانواده فرو میریزد. هاشمی با انتخاب لوکیشن محدود و تمرکز بر دیالوگ، تماشاگر را در فضایی پرتنش نگه میدارد و از این محدودیت فرصتی برای کاوش روانشناختی شخصیتها میسازد.
بازیها از نقاط قوت اصلی اثر است. مهدی هاشمی در نقش پدر خانواده ترکیبی از اقتدار و درماندگی را به نمایش میگذارد و هنگامه قاضیانی، پس از مدتها غیبت، با بازی کنترلشدهاش حضور پررنگی دارد. نازنین بیاتی و لیندا کیانی نیز به شکل ملموسی شکاف میان نسلها را نشان میدهند اما بازی مسعود رایگان نسبت به سایر بازیها چنگی به دل نمیزند. طراحی صحنه و انتخاب لوکیشن نیز به خوبی تضاد میان ظاهر لوکس زندگی و بحرانهای پنهان شخصیتها را برجسته میکند.کارگردان تلاش کرده یکنواختی فیلمهای تکلوکیشنی را با میزانسنهای متنوع و نورپردازی دقیق برطرف کند. استفاده از سکوت و موسیقی در خدمت ایجاد تعلیق قرار گرفته و فضای رازآلود فیلم را تقویت کرده است.
با این حال، اتکای فراوان به دیالوگ در برخی بخشها ریتم اثر را کمی کند کرده، اما همچنان در خدمت درام است. فیلم از شعارزدگی دور مانده و روایت صادقانهای از بحرانهای خانوادگی ارائه میدهد.
«زعفرانیه ۱۴ تیر» تماشاگر را به گفتوگو درباره روابط خانوادگی و مسئولیتهای اخلاقی دعوت میکند و نشان میدهد پشت دیوارهای شیشهای خانههای لوکس نیز دغدغهها و تنشهای عمیقتری جریان دارد. این اثر تجربهای ارزشمند برای دوستداران سینمای اجتماعی است و میتواند نقطه شروع بحثهای تازه درباره خانواده و اخلاق در جامعه امروز باشد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «گل سنگ»؛ سریالی که قواعد نمایش خانگی را بر هم زد
- جنابخان؛ لبخندی بر روزهای پرالتهاب
- «مو به مو»؛ پرویز شهبازی و خلق جهانی متفاوت در نمایش خانگی
- افسانهای در حبس؛ سرنوشت «چریکه تارا»
- «چیزهایی که میکُشی»؛ پدرسالاری، سکوت و خشونت
- خوانشی از نخستین فیلم ناصر تقوایی/ در ستایش سکوت و انزوا
- «زعفرانیه ۱۴ تیر»؛ روایتی ساده از چالشهای اخلاقی
- «مرجان»؛ فیلمی آبرومند درباره قتلهای ناموسی
- نگاهی به «پیرپسر» و تطابق آن با جهان سینمای کیارستمی/ اول به پیرامون، بعد به دوردستها
- سریال «متل جهنمی» یا نمایش اینفلوئنسرهای وحشت
- «شغال»؛ دری به سوی فرهنگسازی
- بازنمایی جامعه مردسالار در «پیر پسر» و «زن و بچه»
- فصل دوم «نه غریبه کامل»؛ قصهای که شکل نگرفت
- آقای فراستی! نقد کردن آداب دارد
- نگاهی به سریال«بازی مرکب»؛ تراژدی انسانها تحت سیستمهای بیرحم
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- نهمین جایزه کتاب سال سینمایی در ایستگاه پایانی
- چرا «مزرعه حیوانات» نفروخت؟
- برای آخرین بار، «مرا ببوس»
- «استخر»؛ خواستن یا نخواستن؟
- فینال جام جهانی رقیب روز یکشنبهی فیلم نولان
- «جزیره رنگین»؛ وقتی خسرو سینایی جنوب را به روایت خود میآفریند
- معمای اقتباس از «طوبا و معنای شب»
- برندا فریکر درگذشت
- جشنواره سارایوو به اصغر فرهادی جایزه افتخاری میدهد
- «وسواس»؛ روایتی از عشق که آرام، چهره خودرا گم کرد
- فوت هنرمند جوان تئاتر؛ ساینا منصف درگذشت
- برای هفتاد و نهمین دوره؛ جشنواره فیلم لوکارنو داورانش را معرفی کرد
- «اودیسه»ی نولان خوب است اما نه بیشتر!
- «بیگانه»؛ در حال و هوای آن سکوت کمیاب ساحلی
- «شطرنج باد»؛ فروپاشی ساختارهای کهنه
- «این صحنه خانه من است»؛ افسانه، حمید، تئاتر و باقی ماجرا
- موزه سینمای ایران و شبی برای بزرگداشت عباس کیارستمی
- «روبیک» آماده نمایش و پخش شد
- «شیفتگی»؛ پیوند کلیشهی «آدم خوبه» با عنصر وحشت
- مقایسه سه تابلو در باب دوستی در سینما و ادبیات
- فوت ستاره «پارک ژوراسیک»/ سم نیل درگذشت
- آغاز بلیتفروشی «ویکُنتِ شقه شده» و بازگشت «باخ» به عمارت نوفللوشاتو
- اجرای نمایش هری پاتر تمدید شد/ «گردن»؛ تجربهای اکسپریمنتال با محوریت بدن و حرکت
- جبر جغرافیا/ کالبدشکافی روح مکان در «شهر خدا»
- «بامداد خمار» را چه چیزهایی «بامداد خمار» میکند؟
- درباره نمایشنامه «حسین شهید»/ نامهای سرگشاده
- «گرما»؛ فیلمی درباره اضطراب قتل غیرعمد
- سه جایزه آمریکایی به فیلم ایرانی رسید
- اولین نمایش نسخه مرمتشده «کاغذ بی خط» در موزه سینمای ایران
- به بهانه زادروز کیارستمی، شهیدثالث، تقوایی و پناهی؛ چهار شیوه برای دیدنِ جهان
