
سینماسینما، فرزانه متین؛
خاطرم هست در جشنواره فیلم فجر ۱۴۰۳ بود که پژمان جمشیدی در کنفرانس خبری فیلماش از اوضاع اقتصادی جامعه گلایه کرد، اوضاعی که گریبانگیر همه است و دستانش، در حال خفه کردن گلوی هموطنان است اما در آن بزنگاه شما به دوربین زل زدید و از الفاظ بی ادبانه چون «قیمت دلار به تو چه ربطی دارد؟ پولت را بگیر و تبلیغات لوازم خانگیات را بکن و برو پی کارت» استفاده کردید.
طی یادداشتی به شما گفتم به عنوان منتقد آثار هنری، مسئولیت و وظیفهی شما و سایر منتقدان این است که به بازی، شخصیت پردازی، محتوا و ساختار فیلم بپردازید و فیلم را به دور از هر گونه تعصب نقد کنید نه این که کارشناس اقتصادی و یا سیاسی شوید و به بازیگر حمله کنید، این ماجرا و حرکت به دور از ادبتان را به پای قضاوت نابخردانه گذاشتم که البته غیر از بخل و حسد از فحوای کلام تان، منظور دیگری نمیشد برداشت کرد اما شما همچنان روی این موج، سواری می کنید و می تازید؛ چه فیلم سینمایی باشد وچه سریال نمایش خانگی. از همان ابتدا به جای نقد،از ادبیات رکیک استفاده می کنید. شما که خود را به عنوان آرتیست در پیج رسمی اینستاگرام تان معرفی کردهاید و خود را از اعضای جامعهی هنری می دانید چرا در چارچوب نقدهای مفید، نظر نمیدهید تا دیگران از جمله خودِ من از نقد شما لذت ببرم؟ شما دیشب فیلم پیرپسر را کثیفترین فیلمفارسی خطاب کردید بدون آنکه به نقد جامع فیلم بپردازید؛ منتقد حداقل باید دوبار فیلم را تماشا کرده باشد، به داستان، شخصیت ها ، دیالوگ ها و فضاسازی دقت کرده باشد، روی ریتم و ضرباهنگ فیلم، دقیق شده باشد و در انتها تاثیر احساسی آن اثر را بر خودش برای ما نقل کند. اما شما دیشب چه کار کردید؟ ابتدا یک قمه برداشتید و فیلم را شرحه شرحه کردید و با بدترین نوع ادبیات و به دور از انصاف، ضرباتی را بر بدنه پیر پسر وارد کردید.
چرا شما از اساس با هر نوع اثر اجتماعی مشکل دارید و مطمئنا ما با این نوع قضاوت شما در مورد فیلم زن و بچه هم، مواجهه خواهیم شد. جهت گیریهای منفی، قضاوتهای تحقیرآمیز و توهین آمیزتان فارغ از آن که اسلوب و پایه های فیلم را مورد بررسی قرار دهید، نابخشودنی است و این اجازه را به مجری دادید که به پیشینهی شخصی فیلمساز بپردازد که در چه خانوادهای بزرگ شده اگر می خواهید فیلمساز را نقد کنید او را باید نسبت به اثر قبلی اش نقد کنید نه با توجه به نام خانوادگی براهنی بزرگ. شما به صورت افراطی، بر صورت عوامل تولید سیلی زدهاید. این نه نقد است نه قضاوت بلکه در یککلام، غرض ورزی است که از تریبونی که در اختیارتان قرار داده، نهایت سوءاستفاده را میکنید. شما به نقد اجتماعی در این فیلم پرداختهاید که ما در حال زیست در آن هستیم.
شما که فیلمفارسی را تماشا کردهاید به ما بگویید چه المان هایی در آن بوده که پیر پسر را با آن یکی دانستهاید و توصیفهای ناپسندی که در مورد آن به کار بردهاید در کدام فیلمفارسی به یاد دارید که شخصیت پردازیها این گونه قوی باشد، دیالوگ ها از جان برخاسته باشد و جرئیات، یک ساختار منسجم را ارائه دهد. حداقل پیرپسر را با آثاری شبیه خودش مقایسه کنید. البته میدانم یکی دو اثر بیشتر شبیه به آن ساخته نشده که به نقد جامعه این گونه بپردازد. شاید چنینی فیلمی بی پروا که معضلات جامعه را به ما گوشزد می کند، به مذاق شما خوش نیامده و این گونه بر بدنهی آن تاخته اید.
جناب فراستی، نقد کردن آداب دارد. دورانی که وطن و هموطن برای شما بسیار مهم بود و از آن تن و وطن نام می بردید گویا به سر آمده است.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «گل سنگ»؛ سریالی که قواعد نمایش خانگی را بر هم زد
- جنابخان؛ لبخندی بر روزهای پرالتهاب
- «مو به مو»؛ پرویز شهبازی و خلق جهانی متفاوت در نمایش خانگی
- افسانهای در حبس؛ سرنوشت «چریکه تارا»
- «چیزهایی که میکُشی»؛ پدرسالاری، سکوت و خشونت
- خوانشی از نخستین فیلم ناصر تقوایی/ در ستایش سکوت و انزوا
- «زعفرانیه ۱۴ تیر»؛ یک روزِ پرتنش در شمال تهران
- «مرجان»؛ فیلمی آبرومند درباره قتلهای ناموسی
- نگاهی به «پیرپسر» و تطابق آن با جهان سینمای کیارستمی/ اول به پیرامون، بعد به دوردستها
- سریال «متل جهنمی» یا نمایش اینفلوئنسرهای وحشت
- «شغال»؛ دری به سوی فرهنگسازی
- بازنمایی جامعه مردسالار در «پیر پسر» و «زن و بچه»
- فصل دوم «نه غریبه کامل»؛ قصهای که شکل نگرفت
- نگاهی به سریال«بازی مرکب»؛ تراژدی انسانها تحت سیستمهای بیرحم
- نگاهی به فیلم «نارنگیها»/ زندگی در دستان جنگ
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «زیبا صدایم کن»/ یک عاشقانه آرام
- یادداشتی بر برخوانی نمایشنامه «آرش»؛ از ستوربانی تا کمانداری، از حماسه تا تراژدی
- برای شرکت در نود و نهمین دوره جوایز آکادمی؛ برای نخستین بار واتیکان یک فیلم به اسکار میفرستد
- گرامیداشت روز سینما / گزارش تصویری
- «داستانهای موازی»؛ همه نمیدانند
- «مردن ترسناک نیست»؛ شرافت در قامت زیبای معشوق
- فوت مستندساز شیلیایی؛ پاتریشیو گازمن درگذشت
- نامه آقااسفندیار به رائد فریدزاده؛ اهدای نشان به آقای داوودنژاد را به شما تبریک میگویم!
- مدیر جشنواره جهانی مونترال درگذشت
- همزمان با معرفی هیات انتخاب؛ فیلمهای تجربی راهیافته به چهلوسومین جشنواره فیلم کوتاه تهران معرفی شدند
- نخستین پیشنشست همایش نمایشنامهپژوهی/ از آسیبشناسی پژوهش تئاتر تا ضرورت بازخوانی تاریخ ادبیات نمایشی ایران
- «غروب در دیاری غریب» به باغ کتاب رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- روز سینما مبارک، اگر چیزی برای مبارک گفتن مانده باشد
- «پرده آخر»؛ نمونهای از یک فیلم ایرانی در ژانر پلیسی و معمایی
- «زن ناشناس»؛ داستانی از روزهای آزادی دانمارک در سال ۱۹۴۵
- ماموریت جدید صدای نمایشنامه نویس؛ بیشتر شنیده شدن/ برگزیدگان دوره پنجم معرفی شدند
- تصویربرداری «ده پهلوان» آغاز شد
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ جایزه آیرون دلا لاگونا به «مُراقب» رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ شیرطلایی به «زن ناشناس» رسید/ یک جایزه برای بازیگر ایرانی
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ لاله مرزبان بهترین بازیگر زن بخش افقها شد
- نشست رسانهای روسای خانه سینما؛ عسگرپور: شورای پروانه ساخت حذف شود، نه پروانه ساخت
- «عبور از نمیدانم» در موزه سینما
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ گزارشی از آرای منتقدان فیپرشی/ «مراقب» در صدر جدول افقها
- گذری در جشنواره فیلم ونیز / گزارش تصویری
- نمایش «رومولوس»؛ این رومولوسِ مغموم
- رونمایی از ۶ کتاب درباره فیلمهای شاخص سینمای ایران در موزه سینما
- دو جایزه جشنواره «جامو و کشمیر» به «زیبا صدایم کن» رسید
- فرهادی از رفتن به اسکار باز ماند
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری





