بهناز جعفری از مردم خواست که از نام بیماری اماس استفاده کنند و از به کاربردن الفاظی مانند بیماری آتنه فقیهنصیری خودداری کنند.
جعفری در اینستاگرام نوشت: «بهناز جعفری هم به بیماری آتنه فقیهنصیری دچار شد؛ وقتی این تیتر را در فضای مجازی خواندم دلم خواست با صدای بلند فریاد بزنم : بیماری آتنه فقیه نصیری یا من یا همۀ ما اسم دارد : «ام اس» مخفف مولتیپل اسکلروزیس است که قطعا خاطر هیچکداممان به خوبی نمیماند؛ اسم قلمبه سلمبهای است و احتمالا در تکرار چند بارهاش زبانمان میگیرد و شاید اسباب خندۀ خود و اطرافیانمان شویم.
حالا که این قصه قرار است به نام بیماری آتنه فقیه نصیری یا بیماری بهناز جعفری یادمان بیاندازد چیست و چه شکلی است و از کجا میآید و چه میکند، وظیفه ی خود میدانم ضمن الصاق نامم به این بیماری، بدین وسیله نکات مهم، صمیمانه و کمی شخصی را خدمت شما سروران، عزیزان، دوستداران، طرفداران و خدایی ناکرده حاشیهسازان اعلام کنم و آن اینکه لطفا بنده را به غیر از شکل و شمایلی که پیش از این میشناختید و به خاطر میآوردید جور دیگری تصور نکنید. نه شاخ درآوردهام، نه کج شدهام و نه عجیب و نه غریب، من هم مثل خیلی های دیگر زندگی میکنم، شاید فقط کمی زودتر خسته شوم. من همچنان با پاهای خودم از پلهها بالا و پایین میروم ولی با هر قدم و هر نفس خدا را شکر میکنم و از این ابتلا و آگاهی از خدا سپاسگزارم.
اسفند سال ۱۳۹۳ متوجهی علائم این بیماری در سیستم اعصاب و گردنم شدم و تحت نظر پزشک فوق تخصص مغز و اعصاب هستم. از تمام انرژی و توانم برای خوب بودن استفاده میکنم. از لحظات زیبای زیستن، بیشتر از قبل لذت میبرم. نمیدانم کنترل یا قدرت خواستن و شور عشق و امید چقدر در بهبود یا پیشرفت این ماجرا تاثیر خواهد گذاشت و چه در انتظارم است. خوشبختانه اطلاعرسانی و آگاه سازی درباره این بیماری در کشورمان تکانی به خود داده و نرم نرمک واضحتر میشود. اما متاسفانه هیچکس نمیداند چرا در عین حال تعداد مبتلایان هم از آنسو در حال پیشرفت و این رقابت تلخ با ماست یا دنیاست! و صدافسوس که سن ابتلا به این بیماری در کشور ما هر سال پایینتر میآید. غیر از مقالات ریز و درشتی که در این باره به مدد اینترنت دستیابی به اکثرشان سهل و آسان است، سه کتابی که به شناختم از این بیماری کمک کرد معرفی میکنم تا با خواندنشان از چیزی نترسیم، پذیرنده باشیم و از کنار هم آرام بگذریم و به بیماری و سلامت هم احترام بگذاریم.
پس بیماریاى به نام بیماریِ آتنه فقیه نصیری یا بیماری بهناز جعفری وجود ندارد، ما هم مثل خیلیها به بیماری «ام اس» مبتلا هستیم!»
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «سه رخ»؛ وقتی گاو جاده زندگیات را میبندد
- نگرانی خانواده از تصمیم کیت بلانشت/ آیا برنده دو اسکار از بازیگری خداحافظی میکند؟
- در اهمیت راهاندازیِ خانه سالمندانِ مخصوص هنرمندان
- مصایبِ مادرانهی شهربانو/ نگاهی به فیلم «شهربانو»
- «شهربانو» تنها فیلم سینمایی از ایران در جشنواره جهانی سیدنی
- آغاز اکران آنلاین «شهربانو» از ۱۰ اسفند
- حلیمه سعیدی بازیگر سریالهای رضا عطاران درگذشت
- وقتی عدنان «باشو» شد
- عاطفه تیموری: در بازیگری باید ایدهها و افکار خودم را پیاده کنم
- علی تیموری: هوش، خلاقیت و سختکوشی لازمه بازیگری است
- بازیگری، پیوندهای بیکرانگی آفرینش
- پروانه نمایش «سه روز و سه قتل» صادر شد/ خانهای با اجسادی مدفون در آن
- شما چه واکسنی زدهاید که بیمار نمیشوید؟!
- عکسی نوستالژیک از جمشید هاشمپور
- آرمی همر متهم به تجاوز و خشونت شد/ اظهارات تکان دهنده قربانی
نظرات شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی
- نگاهی به فیلم «لیلا» ساخته داریوش مهرجویی/ ماخولیای زنِ ستمکشِ ایرانی
آخرین ها
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال
- «سازمان پسماندیه و نظارت بر اَزبله»؛ نقد نابهنجاریهای رفتاری شهروندان
- بازگشت «دیوانه خانه زری بوره» بدون هیچ تغییری در کارگاه تئاتر
- «روز چهلم»؛ بچهای روی پله آخر
- یخچال، سفره و خانواده/ «یخچال»؛ روایتی از فروپاشی تا بازگشت انسجام
- دراماتورژی چیست و چه میکند؟
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- روایت ایرانی «سرخ و سیاه» استاندال
- میراث گناه و اراده رستگاری؛ کلاژ اسطوره و فرم در بازآفرینی «شرق بهشت»
- نمایش کمدی «قبض روح» / گزارش تصویری
- پوستر «من میترسم» رونمایی شد
- یادداشتی بر پروژه «بیضاییخوانی»؛ فرهنگ و هنر را آدم ها می سازند
- نمایشنامهخوانی «آرش»؛ از خوانش متن تا آفرینش روایت
- در ۷ ماه؛ فروش گیشه سینماها به ۱۰۰۰میلیارد تومان رسید
- «نجات ما»؛ یکی از درخشانترین فیلمهای سال فرانسه






با آرزوی سلامتی برای هنرمندان عزیز کشورمان ایران