پردیس زارع نمایش خود را در کاخ هنر روی صحنه میبرد.
به گزارش سینماسینما، نمایش «گردباد» به نویسندگی، طراحی و کارگردانی پردیس زارع در کاخ هنر روی صحنه میرود و سهیل بابایی به همراه پردیس زارع در این اثر به ایفای نقش میپردازند.
بنا بر این گزارش، گردباد نمایشی فیزیکال بر پایه رقص و حرکت است؛ اثری الهامگرفته از تئاتر بیچیز گرتوفسکی که در آن بدن بازیگر تنها ابزار بیان است و فضا با نور و موسیقی ساخته میشود. نمایش، تکرار و بنبست انسان معاصر را به چالش میکشد و جهانی میان خواب و بیداری میسازد و در خلاصه داستانش آمده که روایت گیر افتادن انسان امروز در چرخهی تکرار و روزمرگی است؛ زن و مردی که برای رهایی از این گودال و یافتن معنای تازهای از زیستن تلاش میکنند. سفری میان قلب و مغز، تاریخ و آینده، تا رسیدن به «حال»؛ جایی که آغاز هر تحول است.
پردیس زارع بازیگر و طراح حرکت تئاتر فیزیکال است. او با تمرکز بر زبان بدنی و روایت حرکتی و همکاری حرفهای خود را با یاسر خاسب آغاز کرد و در آثاری چون «هومو ریباس»، «بیلالا» و «هملت/مکبث» حضور داشت. وی در پروژههای متعدد داخلی و بینالمللی بازی کرده و طراحی حرکت آثار مختلفی را بر عهده داشته است. از مهمترین فعالیتهای اخیرش، بازی و طراحی حرکت در پروژه «تاری» به کارگردانی محمد برهمنی است. او دورههای تخصصی حرکت را در ایران و چند کشور دیگر گذرانده و یکی از چهرههای فعال تئاتر فیزیکال امروز محسوب میشود.
طراح صدا و آهنگساز: امیر صدیقیان، وکال احسان صدیقیان، طراح صحنه فرشید جعفری، طراحان نور نیلوفر نقیب ساداتی، محمدرضا رحمتی، طراح لباس سارا مژده، طراح حرکات (استرپس) میلاد گنجخانلو، طراح گرافیک آرش وکیلزاده، طراح ویدئو مپینگ سعید مومنی، تیم رینگینگ آرت سمیرا حسینی، مهدی خبازی، عکاس شاهین آزما، دستیاران کارگردان: فرزام بابائی، سینا علیپور، دستیاران نور آندیا اسلامی، یگانه نورائی، علی فنی، مدیر تبلیغات ایلیا شمس (تئاتربازها)، ساخت تیز لوگ استودیو، حامی مالی معنوی گروه لوید (Lloyd)در این نمایش حضور دارند.
نمایش «گردباد» از ۱۲ آذر در کاخ هنر روی صحنه میرود.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد





