لوک خوش شانس، مردی که سریعتر از سایهاش هفت تیر میکشد، تولد هفتاد سالگی اش را هم گذراند.
به گزارش سینماسینما، ماجراهای لوک خوششانس نخستین بار در سال ۱۹۴۶ در مجله بلژیکی-فرانسوی اسپیرو (به فرانسوی: Spirou) به چاپ رسید. طی دهههای بعد علاوه بر اینکه کتابهای مصور لوک خوششانس به چندین زبان ترجمه شدند، ماجراهای او در سریالهای تلویزیونی کودکان گرفته تا بازیهای کامپیوتری، بازگو شدند.
موریس دو بور (۱۹۲۳–۲۰۰۱)، خالق بلژیکی مجموعه لوک خوش شانس که طراح گرافیک بود، در اوایل دهه ۴۰ میلادی در مجله اسپیرو (یکی از معروفترین مجلات کمیک فرانسوی) طراحی میکرد. موریس بلژیکی به غرب وحشی میرود و شش سال در آنجا ماندگار میشود، پس از آن تصمیم میگیرد شخصیت گاوچرانی را خلق کند و با فیلمهای وسترن آن دوران شوخی کند. او قصد داشت در پاسخ به وسترنهای پر زد و برخورد هالیوود، یک وسترن اروپایی با زبانی منتقدانه و سرگرمکننده به چاپ برساند.
در ده کتاب اول، خود موریس علاوه بر طراحی صحنههای داستان، نویسندگی آنها را هم برعهده داشت. اما پس از انتشار ۱۸ جلد از این مجموعه، رنه گوسینی، نویسنده فرانسوی، از جلد نوزدهم مجموعه به گروه خالقان این اثر پیوست تا دوران طلایی گاوچرانی که غروبها به سوی آفتاب اسبسواری میکرد، شکل بگیرد. در این دوران، موریس تنها داستانهای گوسینی را تصویر میکرد.
پس از مرگ گوسینی در سال ۲۰۰۲، موریس برای مدتی به تنهایی سرپرستی نوشتن و طراحی داستانها را بر عهده گرفت. اما، بعدها همکاری نویسندگان و طراحان متعدد در خلق اثر باعث شد این مجموعه مصور یگانگی داستانی خود را از دست بدهد و رفته رفته در سالهای بعد از محبوبیت آن کاسته شد.

آخرین کتاب مصور شده توسط گوسینی، یک سال پس از مرگ او منتشر شد و دو سال بعد، هفتاد و یکمین کتاب لوک خوششانس در حالی منتشر شد که به جای نام طراح، نام دیگری غیر از موریس چاپ شده بود.
پس از ۷۰ سال از نخستین انتشار ماجراهای لوک خوششانس، در دسامبر سال ۲۰۱۶ اعلام شد که هشتاد و چهارمین کتاب مصور این مجموعه با عنوان «مردی که لوک خوششانس را کشت» ادامه پیدا خواهد کرد.
داستان این کارتون دربارهٔ یک کابوی خوش شانس است که با اسب و سگ خود به جاهای مختلفی مسافرت میکند و با تکیه بر سرعت دست خود در تیراندازی و البته شانس جلوی خیلی از خلافها را میگیرد و تبهکاران غرب وحشی را به دام قانون گرفتار میکند.
در هر قسمت از کارتون لوک خوش شانس ماجرایی رخ میدهد و لوک سعی میکند مبارزهای را بر علیه چند خلافکار آغاز کند. مهمترین دشمن لوک برادران دالتون هستند که به عنوان شخصیتهای شناخته شده این کارتون محسوب میشوند.
در انتهای هر قسمت از داستانهای لوک خوش شانس، نمای ثابتی وجود دارد که در آن لوک، سوار بر جالی و در حالی که بوشوگ هم آنها را دنبال میکند رو به غروب، آرام و خسته حرکت میکند و به تدریج صدای موسیقی اوج میگیرد و خوانندهای با صدایی خسته شروع به خواندن: «من گاوچران تنهایی هستم که از خانهام دور افتادهام…» میکند.
بیشتر مخاطبان ایرانی، ماجراهای لوک خوش شانس با صدای منوچهر والیزاده میشناسند. برای نسلی قدیمیتر از مخاطبان ایرانی که دنبال کننده ماجراجوییهای این قهرمان و اسبش جالی جامپر بودند، احتمالاً او را با نام «لوک بیباک» یا همان «لاکی لوک» به یاد دارند.
منبع: میزان
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- یادبود «منوچهر والیزاده» در خانه هنرمندان ایران
- دو تصویر از تاریخ دوبله ایران
- وداع با صدای ماندگار دوبله؛ بدرقه منوچهر والیزاده به خانه ابدی/ دوبلوری بدون جایگزین
- منوچهر والیزاده درگذشت
- چهل و سومین جشنواره فیلم فجر؛ بزرگداشت بابک، والیزاده و الوند در افتتاحیه جشنواره
- انتشار گفتگوی موزه سینما برای زادروز «منوچهر والیزاده»؛ مردم به وجود هنرمندان معنا میبخشند
- اختتامیه جشنواره فیلمهای کودکان و نوجوانان/ پروانه سی و پنجم بر شانه برگزیدگان نشست
- تلویزیونی که مهرهسوزی میداند
- تلویزیون و ضرورتِ پایبندی به «نقشه راه» روشن
- اعتراض سازندگان «مرد بازنده» به صدا و سیما
- تخریب حمامی تاریخی توسط سازندگان یک سریال تلویزیونی
- فصل جدید همکاری سینما و تلویزیون با تشکیل کارگروه مشترک
- اشتباهی که موجب انتقاد از «زوجینو» شد
- پخش منتخب آثار زندهیاد پرویز پورحسینی از شبکه نمایش
- مدیریت جدید صداوسیما چه چالشهایی پیشرو دارد/ در جستوجوی شبکه آرامش
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی
- نگاهی به فیلم «لیلا» ساخته داریوش مهرجویی/ ماخولیای زنِ ستمکشِ ایرانی
آخرین ها
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال
- «سازمان پسماندیه و نظارت بر اَزبله»؛ نقد نابهنجاریهای رفتاری شهروندان
- بازگشت «دیوانه خانه زری بوره» بدون هیچ تغییری در کارگاه تئاتر
- «روز چهلم»؛ بچهای روی پله آخر
- یخچال، سفره و خانواده/ «یخچال»؛ روایتی از فروپاشی تا بازگشت انسجام
- دراماتورژی چیست و چه میکند؟
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- روایت ایرانی «سرخ و سیاه» استاندال
- میراث گناه و اراده رستگاری؛ کلاژ اسطوره و فرم در بازآفرینی «شرق بهشت»
- نمایش کمدی «قبض روح» / گزارش تصویری
- پوستر «من میترسم» رونمایی شد
- یادداشتی بر پروژه «بیضاییخوانی»؛ فرهنگ و هنر را آدم ها می سازند
- نمایشنامهخوانی «آرش»؛ از خوانش متن تا آفرینش روایت
- در ۷ ماه؛ فروش گیشه سینماها به ۱۰۰۰میلیارد تومان رسید
- «نجات ما»؛ یکی از درخشانترین فیلمهای سال فرانسه





