کارگردان برنامه «پشت صحنه» معتقد است که با این برنامه پشت صحنه هنر نمایشی کشور به مرزهای بیرون از ایران عرضه می شود.
به گزارش سینماسینما، فرزام محبی تهیهکننده و کارگردان برنامه «پشت صحنه» درباره این برنامه که هر قسمت آن زمان کوتاهی دارد و از شبکه آی فیلم روی آنتن می رود، گفت: برنامه «پشت صحنه» غیر از اینکه فضایی آموزشی دارد مثل تمام دنیا که به پشت صحنه فیلم و سریال ها و انیمیشن ها می پردازند، به سراغ آثار نمایشی می رود.
وی ادامه داد: برنامه «پشت صحنه» به شبکه آی فیلم تعلق دارد و زیر نظر معاونت برون مرزی است و ما از طریق این برنامه می توانیم هنر نمایشی کشور را برای بیرون از مرزها عرضه کنیم. بسیاری از پروسه ساخت و تولید آثار نمایشی در ایران خبر ندارند و شاید این کار دریچه ای باشد که آنها که فعالیتی انجام می دهند از طریق این برنامه دیده شوند.
محبی درباره اینکه در تلویزیون همیشه به عوامل جلوی دوربین توجه می شود، عنوان کرد: برنامه ما بیشتر به سختی ها و اتفاقات پشت صحنه سریال ها می پردازد. به نظرم نباید سینما و تلویزیون شخصمحور باشد.
وی با اشاره به اهمیت عوامل پشت صحنه در شکل گیری یک اثر نمایشی تصریح کرد: ما در پشت صحنه عواملی حرفه ای داریم که حرف های بسیاری برای گفتن دارند به طور مثال فیلمبردار یا صدابردار حرفه ای و پیشکسوتی که ممکن است فقط یک بار برای گفتگو به برنامه تلویزیونی آمده باشد درحالیکه حرف های بسیار جذابی هم برای مخاطبان دارد. شاید اینها تقصیر خود ماست که آنقدر سلبریتی ها را پررنگ کرده ایم که از دیگران غافل شده ایم. البته خود ما در این برنامه با بازیگران هم گفتگو داریم اما تمرکز اصلی روی عوامل پشت صحنه است و اینکه بتوانیم این اتفاقات را به تصویر بکشیم.
کارگردان برنامه «پشت صحنه» در پایان درباره مدت زمات برنامه اظهار کرد: ما نمی توانیم بیشتر از ۱۰ دقیقه زمان داشته باشیم، البته برنامه ما پیش از این ۶ دقیقه بود و سپس تا ۱۰ دقیقه افزایش یافت.
منبع: مهر
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نقدی بر پخش سریالهای تلویزیون/ شبکه هایی با محصولات کمتنوع / تلویزیون در محاصره سریالهای تکراری
- خالق موفقترین سریالهای تلویزیونی آمریکا در ۷۴ سالگی درگذشت
- از «پایتخت» تا «دیوار به دیوار»؛ تازهترین خبر سریالهای نوروزی تلویزیون
- فراز و فرودهای سریال حضرت موسی(ع)/ دعوا بر سر چند صدمیلیارد تومان ناقابل است
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
آخرین ها
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد





