سینماسینما، محمد حقیقت:
سهیل بیرقی متولد مهرماه ۱۳۶۲ درشهررضا( اصفهان) فعالیت سینمائی اش را با دستیارکارگردانی در فیلم “آدم” اثر عبدالرضا کاهانی آغاز کرد ودرچند فیلم دیگر از همین کارگردان و نیزبا صدرعاملی وغیره همکاری خودرا ادامه داد. با اولین فیلم بلندش ” من” استعداد خودرا بعنوان یک کارگردان تازه نفس وخوش قریحه نشان داد و حالا در دومین ساخته اش ” عرق سرد” بنظر می آید جهش بسیار خوبی کرده باشد. انتخاب سوژه اش برای منتقدان اهل فن ونیز کسانی که جشنواره های جهانی را دنبال میکنند، جالب توجه است. از سوی دیگراین فیلمسازکه نگاه تیزبینانه ای باید به مسایل اجتماعی پیرامون خود در جامعه امروز ایران داشته باشد، انگشت روی سوژه جالبی گذاشته است.
موضوع این فیلم که به دغدغه زنان جوان که میخواهند روی پای خود به ایستند، وتلاش برای داشتن حق خود در جامعه مردسالاراصرار می ورزند بنا شده که با انرژی این خواسته ها را دنبال میکنند. مطرح کردن چنین مسائلی میتواند برای جامعه ایران قابل توجه باشد و بیش از پیش مردم را به فکر وادارد وهمچنین در خارج از ایران توجه ها را به خود جلب کند.
با توجه به این سوژه، چنانچه “عرق سرد” اینطور که ازبرخی صحنه هایی که دیده ام،بر می آید، دینامیسم لازم را دررابطه با فوتبال زنان، تمایل آنها برای رفتن به مسابقات بین المللی، را داراست. اگرکل فیلم از سناریویی محکم وحساب شده وبدون شعاری برخوردارباشد از یک سو، وهمچنین ازسوی دیگر، دارای میزانس های حرفه ای، هدایت بازیگرانی که بخوبی از پس نقش ها برآمده باشند، ومونتاژ هوشمندانه ای هم در آن صورت گرفته باشد، میتواند “عرق سرد” را به فیلم جالب توجهی برای ارائه به جشنواره کن ۲۰۱۸ تبدیل کرده باشد. طبیعتا بعد از دیدن تمامی فیلم بیشتر میتوان راجع به آن صحبت کرد. اما احتمال اینکه ” عرق سرد” جشنواره کن را گرم کند، وجود دارد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- ژیل ژاکوب در ۹۶ سالگی آخرین کتابش را منتشر خواهد کرد
- «ناگهان»؛ فیلم موفق فرانسوی از کارگردانی ژاپنی
- «بیداد»؛ گونهای پیله تنیدن شبانه با صدای زنانه
- نگاهی به سینمای زیرزمینی به بهانه «بیداد»/ عرصه تجلی سینمای اجتماعی
- چگونه سینمای فرانسه در انتخاباتِ ریاست جمهوری۲۰۲۷ تاثیر میگذارد؟
- «بیداد»؛ ضربه هفتاد و پنجم
- تجربه زیسته و نقد فیلم: حق سخن گفتن یا معیار داوری؟
- «اودیسه»ی نولان خوب است اما نه بیشتر!
- «گرما»؛ فیلمی درباره اضطراب قتل غیرعمد
- عباس کیارستمی؛ برجستهترین سینماگران ایرانی در صحنه جهانی
- حامد بهداد؛ بازیگر مولف و قائم به انرژی
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- مراسم یادمان محمدرضا شجریان / گزارش تصویری
- فستیوال واک؛ تلاش برای پیوند نسل قدیم و جدید گویندگی
- برنده شیرطلای ونیز در راه آکادمی داوری/ «زن ناشناس» نماینده دانمارک در اسکار۲۰۲۷ شد
- «کوچ اجباری» از پرتغال جایزه گرفت
- دو مستند کمتر دیدهشده از «مرتضی شاملی» در موزه سینما
- نمایش و تحلیل مستند «گلدونه، مشرحیم، صغرا و دیگران» در سینماتک خانهی هنرمندان ایران
- «صد سال به این سالها»؛ یک تایملپس سینمایی از زندگی «ایران»
- توضیحات گروه اجرایی «تهران پاریس تهران / پل» درباره حاشیهها
- دادستانی تهران علیه عوامل یک تئاتر اعلام جرم کرد
- «عاشقان تنها میخوابند» در جشنواره سن سباستیان درخشید
- «چهار صندوق»؛ وقتی قدرت، سازندگانش را به بند میکشاند
- ایتالیا با «مارپیچ» وارد رقابت اسکار ۲۰۲۷ شد
- «نقطه ضعف» در موزه سینما
- برپایی مراسم چهلم ایرج در زادگاهش / گزارش تصویری
- بدنمندی زن در سینما
- «داستانهای موازی» برندهی بهترین فیلمنامه از فستیوال جادهی ابریشم چین
- به کارگردانی دیوید آیر؛ «قلب هیولا» با بازی برد پیت اکران میشود
- «داستانهای موازی»؛ تغییر پارادایم در زبان سینمایی اصغر فرهادی
- در حسرت حرمت و شان بازیگری
- «داستانهای موازی»؛ چشمچرانیِ وراثتی
- جشنواره رم از سوزان ساراندون تجلیل میکند
- «بی/نا بینا» از ۱۳ مهر در عمارت هما روی صحنه میرود
- «بچه عودلاجان»؛ پدر به روایت فرزندان
- سیروس ابراهیمزاده؛ رده بازیگران حرفهای
- درباره بازی محسن قصابیان در «کلاغ»/ جایی که بازیگر محو میشود
- از ماک تا خاموشی؛ پرترهای از فرسودگی صنعت ایران
- با دریافت جایزه بخش پلتفرم جشنواره تورنتو؛ فیلم هندی، نامزد اسکار ۲۰۲۷ شد
- وطن مادر است؛ نمایشگاه عکاسان جوان زن ایرانی در اسپانیا
- نماینده اسپانیا در اسکار ۲۰۲۷، مهمترین جایزه جشنواره تورنتو را گرفت
- سیروس ابراهیمزاده درگذشت





